Bestemming Berlijn

Al die reacties….

Geef me tijd, ik neem een poosje blogrust om de lol te hervinden, ik ben nog niet weg… Als ik er de komende tijd zin in heb, ga ik eerst m'n Wordpress updaten naar de laatste versie. Dan zoek ik een andere, wellicht interactieve lay-out, die ik naar m'n smaak moet aanpassen. En dat gaat ook even duren. Dus als het hier de komende tijd een lay-out technische puinbak is, dan ligt dat daaraan..

Update 1: Er ligt 'n nieuwe motor onder m'n blog; Wordpress 2.9, waardoor ik opeens veel meer mogelijkheden heb. De nieuwe layout gaat 't vrij definitief worden, al moet ik er nog wel 't een en ander aan versleutelen…

Nog even voortborduren op m'n vorige blogje. Jaren geleden was ik eens in de Bijenkorf in Den Haag en toen ik daar binnen was viel het me op dat de indeling van de diverse afdelingen, met name die op de begane grond, vrijwel hetzelfde was als die van De Bijenkorf in Amsterdam. Eenmaal een tijdje rondsnuffelend was ik totaal vergeten dat ik in Den Haag was zodat, toen ik de uitgang aan de lange zijde nam, ik een momentje volkomen verrast was dat ik me in een mij onbekende Haagse straat bevond, terwijl ik verwachtte op het Damrak te staan. Een logische vergissing want ik kom vrijwel nooit in Den Haag, maar wel in Amsterdam. Maar stel je toch eens voor; je stapt in Den Haag een Bijenkorf binnen en stapt er in Amsterdam weer uit. En vice versa. Als dat ook voor alle filialen van McDonalds op zou gaan, zou er een wereld aan onze voeten liggen! In Bussum de McD binnen stappen en er ergens anders op de wereld weer uitstappen! Geweldig! Maar hoe kom je weer terug? Je moet maar afwachten waar je uitkomt. Of tot je ontwaakt uit je droom…

In een van de boeken van Hubert Lampo gebeurt iets soortgelijks, maar dan niet met plaats maar met tijd. De hoofdpersoon stapt in het heden een café binnen om er na het nuttigen van een versnapering in het verleden weer uit te stappen. Is het allemaal zinsbegogeling wat hem overkomt of is hij werkelijk in het verleden belandt? Er bestaan goed gedocumenteerde gevallen van zulke tijdverschuivingen, al kan ik me er nu zo snel niet eentje herinneren zodat ik niet weet waar ik google-en moet om een link op te hoesten. Later misschien… (of niet)

Ondertussen kijken we hierrrr of de dingen zo zijn zoals we ze zien, of dat er meer achter zit…

Soms zie ik opeens vijf rode auto's die in een straat achter elkaar aan rijden. Of ik zie op drie tv zenders tegelijkertijd dezelfde reclame, zodat als ik wegzap, het net lijkt of ik niet gezapt heb. Of ik kijk uit het raam en zie opeens allemaal wandelaars met stevige schoenen, rugzakken en plattegronden voorbij benen, en dat meerdere dagen achtereen. Allemaal toevalligheden waar je normaal gesproken geen aandacht aan schenkt en waar geen diepere betekenis achter zit. Maar wat als er wél een betekenis achter gezocht kan worden? Waarom heb je altijd verbindingsproblemen als je een bepaald persoon opbelt? En wat als een déjà vu nu eens écht is en geen gevoel? Zou het kunnen dat die straat, die wordt opengebroken, en die zonder dat er iets gerepareerd is weer wordt dichtgemaakt, en die mannen met bolhoedjes, die overal in de stad het einde der tijden aankondigen, iets met de wederkomst van Christus te maken hebben? En hoe zit het met het gevoel dat je hele leven een uitgestippelde route is, een aaneenschakeling van gebeurtenissen, die tot doel hebben je op het juiste moment op een bepaalde plek te laten zijn om die ene te ontmoeten?

In m'n jeugd las ik het boek De Komst van Joachim Stiller van Hubert Lampo en ik vond het in één woord prachtig; niet in de laatste plaats omdat het in wonderschoon Nederlands, of Vlaams zo u wilt, is geschreven. Je kan het lezen als een keten van toevalligheden en het uiteindelijk als baarlijke nonsens terzijde leggen of je kan het lezen als een reeks aanwijzingen en boodschappen die op de wederkomst van Christus duiden. En dat in Antwerpen, of all places! Ik heb het boek zojuist herlezen en wéér heeft het me gegrepen. Wéér was ik onder de indruk hoe Lampo een spannend verhaal weet neer te pennen over toevalligheden, dromen, illusies en hallicunaties in het Antwerpen van 1959. En hij kómt, die mysterieuze Joachim Stiller, in wiens naam er de gekste dingen in de stad lijken te gebeuren. En hij sterft vrijwel meteen na aankomst als gevolg van een tragisch, maar niet geheel toevallig, ongeval waarna drie dagen later zijn lichaam uit het afgesloten mortuarium blijkt te zijn verdwenen…

Op de terugweg uit Parijs reden we vlak langs de plaats waar Stiller weerom kwam. Bij het reeds lang verdwenen Antwerpse Zuidstation, daar waar nu de Kennedytunnel ligt. De avond ervoor had ik het boek uitgelezen, vandaar dat ik er even aan moest denken, voortsnellend over de Antwerpse Ring…