Bestemming Berlijn

Het linker dimlicht van de Opa Astra was stuk. Geen probleem; bij de Astra hoeft voor het vervangen van een lampje niet de complete bumper verwijderd te worden, noch de radiateur, en de koplampunit hoeft ook niet te worden uitgebouwd. Voor het verwisselen van een lampje hoeft men dus niet naar een dealer van het Bochumse automobiel; men kan zo'n lampje gewoon nog zélf verwisselen. Dus het lampje eruit getrokken en in de reservelampjesdoos naar een vervangend exemplaar gezocht. Maar de reservelampjes waren voor de V40 roethoester en die passen *zucht* niet in de Astra. Waarom ook? Flux naar het reservelampjesverkooppunt te Bussum gefietst en 'n nieuw H7 lampje gescoord. Kost, schrik niet, 18 euro! AcHtTieN harde euri's voor een lampje! Merkt die dude achter de kassa op dat het beter is om die lampjes per paar te vervangen. Ja, denk ik dan, dat zou ik ook zeggen als ik twee lampjes in plaats van één kan verkopen! Waarom per paar, vraag ik nog. Als er een lamp in m'n kroonluchter stuk is, vervang is ze ook niet alle acht! Een vaag verhaal over een spanningspiek, lichtintensiteit en kleurverschil was mijn deel. Wat nou spanningspiek? De andere, nog werkende koplamp ging niet opeens feller branden, dus merk ik tegen de kassachef op dat het allemaal marketinggelul is en ik gewoon één lampje vervang als er één stuk is. Ja maar dan heeft u het oude lampje als reserve, probeerde hij z'n omzet nog te redden. Halloooo, dan zit ik straks toch met hetzelfde probleem, als er nóg een lamp doorfikt? Draai even 'n ander 'n poot uit met je AcHtTieN euro per lampje!

Toch dacht ik, zou 'ie gelijk hebben? Dus 's avonds eens kritisch gekeken naar de lichtintensiteit en de kleur van de koplampen. Ik zie geen verschil kan ik u melden en het "oude" lampje doet 't nog steeds. En een spanningspiek zie ik ook niet. Sterker nog, als ik de motor start terwijl de lichten branden, dimt het licht even. Da's geen spanningspiek, maar een spanningsdip! Toch bleef het knagen, tot ik een televisietechnicus er vandaag eens naar vroeg. Lampjes per paar vervangen? Spanningspiek? Wat 'n onzin, was z'n antwoord… Marketinggelul dus!

Update: Kijk hierrrr even; hetzelfde lampje voor 7.95! Zo wordt je nog genaaid ook door Halfords!

Zo, er zitten vier nagelneue pneu's onder de Opa Astra. Geen winterbanden, maar gewone zomerbanden. Het verschil tussen oude gladde zomerbandjes en nieuwe, met vet profiel, is zeker in de sneeuw goed merkbaar! Ik weet 't; winterbanden zijn beter. Kortere remweg en meer grip enzo, maar ik heb sinds ik m'n rijbewijs op de kermis heb gewonnen heb gehaald in de winter gewoon op zomerbanden gereden en er is nog nooit iets gebeurt. Gewoon voorzichtig zijn. Uiteindelijk moet ik weer een setje scoren voor de Astra, voor als ik in de winter naar Duitsland moet, want als je dáár brokken maakt op zomerbanden ben je het sigaartje! Voor de roethoester had ik dus wél winterbanden. En die stonden nog in de kelder. Vanochtend heb ik ze op marktplaatst gezet. Binnen tien minuten had ik meerdere reactie's en vier uur later waren ze verkocht. Boter bij de vis en klaar! Het was de eerste keer dat ik iets op marktplaats verkoop en ik ben verbaast over de snelheid waarmee ik de banden aan de man heb gebracht. Okee, het is winterbandentijd en waarom zou je nieuwe winterbanden kopen als je er op marktplaats mee doodgegooid wordt?

Passen de wielen van de roethoester dan niet onder de Astra? Neehee, natuurlijk niet gekkie, want hoewel de bandenmaat hetzelfde is en de velg even groot, heeft de Volvo V40 een 4×110 steek en een Astra een 4×100. Logisch toch, in verenigd Europa?

Vanochtend zat ik in de roethoester en keek ik op de kilometerteller. Zonder reden, soms doe je dat, maar op het moment dat ik keek stond er exact 272.000 km op de klok. Merkwaardig, waarom kijk ik op precies die kilometerstand op de klok? De vorige keer dat me dat gebeurde was op de A1 vanuit Almelo, toen stond er exact 200.000 km op de teller. De V40 kocht ik op 150.000 km, nadat m'n Alfa 155 totall-loss was gereden, in de flank geramd door een gewaardeerde collega die een waar trauma aan die aanrijding heeft overgehouden! Later werd de V40 bruut gevandaliseerd door supporters van PSV en nog weer later hevig van achteren genomen door een heertje in een Subaru die zich de kennismaking met de trekhaak nog lang zal heugen! Schade rondom, maar verder heb ik dus 122.000 km probleemloos met de V40 gereden, een gescheurd thermostaathuis daargelaten. Alleen de jaarlijkse grote beurt inclusief APK met martelende roetmeting en verder geen gedoe. De V40 heeft me het überprachtige Duitse schiereiland Rügen laten ontdekken en later de met blindgangers bezaaide testgrond van de V2 raketten te Peenemünde. De roethoester heeft me meerdere malen zonder een centje pijn naar Berlijn visce versa gebracht en ondanks een snerpende ijswind uit Polen en vastgevroren remmen, na drie keer voorgloeien tóch starten. Dat mag je toch verwachten van een Zweedse auto, al is het ding in Limburg in elkaar geschroefd en hangt er een diesel van Renault in… Het hele Ruhrgebied heb ik ermee doorklieft en in kilometers lange files heb ik ermee gestaan. Maar vandaag heb ik 'm naar Dronten gebracht om 'm in te ruilen voor een Opa Astra 1.6 16v. Gutteguttegut, tiswat… De roethoester vindt z'n Waterloo op een sloopterrein alwaar hij al dan niet deskundig uit elkaar getrokken wordt en in onderdelen verkocht. En in theorie is de kans aanwezig dat de motor straks weer in een andere V40 komt te hangen. Althans, dat hoorde ik een sloper laatst vertellen in een documentaire over de gevolgen van de sloopregeling, dat er soms motoren doorverkocht worden.

Over de Astra; die's grijs, als het jaargetijde om ons heen, is de laatste vier jaar door een Opel dealer onderhouden (gecheckt) waarbij 5000 km geleden de distributieriem is vervangen (gecheckt). Een tweedehands auto kopen is eng, want je weet tenslotte nooit 100% zeker wát je koopt. Maar bij deze Astra heb ik wel een goed gevoel; er zit een Oostenrijks autobahnvignet op en een sticker van een camping aldaar. Dat wijst op caravan, korte broek, stevige wandelschoenen en geruite pet of gleufhoed… ;-)

Laatst hoorde ik iemand van het managment-team zeggen dat als ik een Astra kocht, hij een blog zou beginnen. Nou, ik zeg; plezier d'r mee!

Okee, ik ben naar 'n andere auto aan 't kijken. Ik bedoel, ik grasduin 'n beetje rond in diverse online occasion-databanken en opeens krijg ik de ene auto-aanbieding na de andere ongevraagd op m'n scherm. Precies de merken waar ik op gezocht heb! Volvo, Renault, Opel, Alfa. Hoewel? Die laatste heb ik nog niet onder in m'n beeldscherm heen en weer zien rijden. Hoe flikken ze het toch? Ergens weet iets of iemand wat ik zoek en bestookt m'n IP adres vervolgens met aanbiedingen. Het is om eng van te worden! De roethoester heeft nu 271K op de klok staan en het is een kwestie van tijd voor de koppeling er onderuit gaat vallen. Ik heb nu al knarsende tandwielen bij het schakelen en weerstand in de versnellingspook. Een en ander is een dure grap, zo heeft m'n monteur me voorgerekend! Bovendien zit het contactslot soms vast en hoor ik getik bij het rechtervoorwiel in geval van een scherpe bocht. Juist ja. Maar de roetbak komt in aanmerking voor de slooppremie dus dan is het rekensommetje snel gemaakt. Omdat ik voorzie dat dieselrijders in deze politiestaat straks keihard aangepakt gaan worden, wil ik weer terug naar een wagen met benzinemotor. Het moet wel een stationwagen zijn want op vakantie moet m'n fiets mee! Ik heb nagedacht over een Renault Laguna. Ik heb een degelijke en zuinige, maar qua uitstraling vroeg bejaarde, Opel Astra op het oog. Ik kwijl als voormalig Alfista, (3x Alfetta, 2x Giulietta, 2x Alfa 75 en 1x Alfa 155) bij een Alfa 156 Sportswagon met 145K. Maar ja, is zo'n Alfa tegenwoordig een beetje duurzaam? Is zo'n ouwelulle Astra niet betrouwbaarder? Vragen, twijfels, gedoe en ik ben toch al zo'n langzame beslisser in dit soort kwesties! Lezers met meningen, tips en ander goedbedoelde opmerkingen qua auto's? Ik hoor het graag! En mocht er opeens een Laguna in Lunteren te koop staan…eh…nee, dank je… Sorry JJ, maar als goedmakertje heb je onder de Blogroll je link terug ;-)

Vandaag maar eens de zinnen verzetten bij PSV-Sparta Praha. Eerst even 'n bakkie doen…

Deze trotse oude stoomloc, een in Kassel gebouwde Henschel, staat in het natuurpark Südgelände in Berlijn. Dat park was vroegâh een rangeeremplacement wat bij de luchthaven Tempelhof behoorde. Na het sluiten van het emplacement is het complete gebied teruggegeven aan de natuur maar de rails, de oude draaischijven en andere voorwerpen die aan vervlogen dagen herinneren liggen er gewoon nog. Het is een oase van rust tussen de S-bahn stations Priesterweg en Südkreuz. Het is me onduidelijk of deze oude machine opzettelijk is achtergelaten, of dat 'ie er later geparkeerd is. Feit is wel dat de loc in 1978 nog onder stoom stond en recentelijk is opgeknapt door treinfanaten die niet konden aanzien dat deze oude dame langzaam maar zeker stond weg te roesten…

Om de Amerikaanse autoindustrie weer omhoog te duwen is Cash For Clunkers bedacht. Amerikanen kunnen tot 4500 dollar voor hun oude auto terug krijgen als ze een nieuw, zuiniger exemplaar kopen. Ford kan de vraag inmiddels al bijna niet meer aan. De "oude" auto's moeten onklaar gemaakt worden zodat niet het gevaar bestaat dat zo'n oud barrel alsnog doorverkocht wordt. Dus giet men een subsantie in de motor waardoor na verloop van flink gasgeven de motor wordt opgeblazen. Prima hoor omdat met oude barrels te doen, maar zijn het wel allemaal oude barrels? Welnee; kijk hierrrr dan effe hoe vanwege die idiote regeling een prima Volvo S80 naar de eeuwige jachtvelden wordt geholpen! En zo staan er wel meer voorbeelden op YouTube; kijk naast het Volvo filmpje maar even bij Gerelateerde Item's. Dood en doodzonde! Als ik die beelden zie denk ik altijd aan John Hiatt met z'n It breaks my heart to see those stars smashing a perfectly good guitar. Dat gaat ook op voor de Amerikaanse sloopregeling.

Hier in Holland blijkt mijn oude trouwe roethoester óók in aanmerking te komen voor een sloopregeling. Ech wel; ik kan er zomaar 750 hele euri's voor terugkrijgen want ik voldoe voor de verandering eens aan alle eisen. Moet ik wel een jongere auto van na 2000 terugkopen. Zoals zo'n Volvo S80 bijvoorbeeld. Ik weet bijna zeker dat die gesloopte S80 veel minder milieubelastend was dan mijn huidige V40. Was ik een Amerikaan, dan had ik m'n roetbak ongezien en met gesloten beurzen willen omruilen voor die S80. Dan zou ik een minder vervuilende auto hebben en zou er een smerige diesel gesloopt worden. Ondertussen heb ik vandaag twee nieuwe voorbanden om m'n roethoester laten leggen want over drie weken is het weer APK-tijd. Niks sloopregeling voor mij; ik rij 'm echt op! Ik wil óver de 350.000KM. Moet kunnen met een diesel…

Morgenochtend om 05.00 gaat de wekker. Dan sta ik op, neem een douche, kleed me aan en drink een beker koffie. Daarna zal ik de fiets in de auto proppen, jassen en tassen erbij dumpen, waarna ik klaar ben om de roethoester richting Berlijn te sturen. Ik denk dat ik om 06.00 vertrek. Als alles meezit en de drukte rond Hannover een beetje meevalt ben ik voor het middaguur in de stad. Dan check ik in bij m'n hotel, fris me 'n beetje op, trek de fiets uit de auto en vertrek om die dingen te gaan zien die ik nog niet gezien heb. En da's veel… Het tracé van de oude autobahn 115 ligt vlak bij het hotel dus ik denk dat ik daar dan maar eens begin. Iedere keer als ik Berlijn verlaat en weer naar huis keer denk ik dat ik alles wel zo'n beetje heb gezien en iedere keer kom ik thuis met het voornemen weer snel terug te keren omdat ik nóg meer moet en wil zien. Naar huis zeg ik maar waar is dat? Eigenlijk is Berlijn m'n thuis. Ik kan het niet verklaren maar ik voel dat al zo vanaf het moment dat ik voor het eerst in de stad kwam en sprakeloos tegenover De Muur stond waarna ik even het beton heb aangeraakt om te voelen of 'ie wel echt was. Hij was echt en de stad nam bezit van me…

Al 'n hele poos lekte er koelvloeistof weg uit de motor van m'n roethoester, wat dan wel 'n Volvo is maar waar toch 'n blok van Renault inhangt. Zoeke, zoeke, zoeke, nie vinde… Ik heb op 'n gegeven moment zo'n blik oploskorreltjes in het koelsysteem gegooid en dat bleek, tegen verwachting in, een poosje te werken. Tot het weglekken van de vloeistof onlangs weer begon, maar nu in ernstigere mate. Weer zoeke, zoeke, zoeke en nu heb ik het gevonden. Althans, de plek waar het lek zich zou moeten bevinden heb ik gevonden. Gisteren naar de garage en wat bleek? Thermostaathuis gescheurd… Daar ben ik mooi op tijd bij want maandag moet ik naar Bochum en begin mei ga ik naar Berlijn. Ik moet er niet aan denken dat de thermostaat er op de autobahn onderuit valt, alle koelvloeistof wegloopt en ik de ADAC kan bellen! Overigens, na enig gezoek op 't internet blijkt het thermostaathuis van de V40 een zwak punt. Nou ja, 't is lekker weer dus moet ga ik gewoon nog 'n dagje fietsen…

Het zal 'n harde trap tegen menig sportbeen zijn, maar ik ben 'n beetje klaar met die kou! Na de afgelopen milde periode had ik voorzichtig gehoopt op aangenamere temperaturen, zo rond 4 a 5 graden, niet met nog 'n berg kou uit 't oosten! Ik had de lange onderbroek alweer opgeborgen maar ik kan melden dat ik die nu weer aan heb! Nu moet ik weer iedere ochtend de roethoester vijf keer laten voorgloeien voordat 'ie start. Wat meer zegt over de toestand van de gloeibougies dan over de kou, maar ergerlijk is het wel! Ik was van plan om half februari naar Berlijn te gaan, maar dat heb ik naar begin mei verzet. Het is me daar ook nog te koud om een paar dagen achtereen, acht uur per dag op de fiets te zitten. Vorig jaar januari heb ik in Berlijn de chillfactor gevoeld als gevolg van uit het oosten aantrekkende wind en ik was not amused! Gierende snerpwind uit Polen! Na vier dagen had ik de grootste problemen om m'n wagen weer aan de praat te krijgen en toen bleek dat de remblokken aan de remschijven zaten vastgevroren. Dát gaf me 'n knal! Ondertussen hou ik het weerstation Tempelhof scherp in de gaten! Du moment; sneeuw, ijzel, regen en rottigheid in Berolinsk!