Bestemming Berlijn

Ik ben echt klaar met parkeermongeaulen zoals die van die blauwe Renooolt. Als ik m'n Opa Astra er makkelijk tussen kan zetten doe ik 't. Hoe moeilijk is 't om je blik helemaal in het parkeervakvak te plempen in plaats van half? Ik heb 't eerder meegemaakt op een overvolle parkeerplaats en toen begon er een dikke vrouw tegen me te schreeuwen. Wat of ik wel dacht om haar zo vast te zetten en hoe ze nu in haar wagen moest komen. Ik ben toen achter m'n toenmalige roethoester gaan staan en heb gevraagd wie er nou eigenlijk kut geparkeerd stond. Nog meer geschreeuw. Toen ben ik m'n boodschapjes maar gaan doen. Geen idee hoe ze toen in haar 205je is gekomen. Boeit me ook niet. No mercy!

Ja, ik weet 't. Nu ben ik de aso ;-)

De geniale verkeersdeskundigen van de gemeente Hilversum hebben in hun oneidige wijsheid besloten om een cruciaal verkeersknooppunt overhoop te halen en tegelijkertijd een rotonde te sluiten die als alternatieve route dienst had kunnen doen. Gevolg; verkeer komende van de A27 kan nu twee rijen dik nergens meer heen. Voor ingewijden; de drukke kruising Soestdijkerstraatweg-Oostereind én de rotonde Utrechtesweg-Diependaalselaan zijn opengebroken. Klik hierrrr om in één oogopslag te zien dat die planmatige miskleun tot grote opstoppingen gaat leiden. Dat kan een blinde kwartel zien! Daar hoef je écht niet voor gestudeerd te hebben! Maar blijkbaar hebben de verkeersdeskundigen die het al tien jaar achterhaalde bereikbaarheidsplan moeten uitvoeren daar een andere mening over. Natuurlijk blijft er wel een rijbaantje open om het vele autoverkeer Hilversum in te loodsen maar dat zal het verkeersinfarct nauwelijks doen verminderen. Afgelopen maandag werden er al verstoppingen van mythische omvang gemeld, waarbij moet worden aangetekend dat het werk nog niet eens begónnen is! Alleen de verkeerslichten zijn al uitgeschakeld. En geheel volgens de Hilversumse traditie van de ene miskleun op de andere uitglijer stapelen blijkt het dat de vervangende tijdelijke verkeerslichten pas over drie weken geleverd worden. Tot die tijd gaan verkeersregelaars de boel in de soep draaien in goede banen leiden. Types die thuis niets te vertellen hebben en hun autoriteit aan een oranje danwel geel hesje ontlenen. Maar gelukkig zet de gemeente er wél 'n beetje vaart achter; het eigenlijke tunnelwerk gaat pas in april 2011 beginnen… Het is hier in Hilversum al jáááááááren leed en ellende vanwege dat bereikbaarheidsplan. De ene belangrijke verbinding na de andere wordt opengetrokken. Laatst stond ik bij de oude watertoren al stil in de rij voor de stoplichten op het Den Uylplein, Hilversum uit dus. Dat is altijd al zo geweest en dat zal altijd zo blijven, een miljoeneninvestering en jarenlang automobilisten pesten ten spijt! Die hele verherinrichting van dat stukje…eh…ring…langs het mediapark heeft niets aan de situatie veranderd! Want ik zeg 't met m'n MAVO-4 nog maar 'n keer; als je de wegen niet verbreedt en geen alternatieve routes aanlegt zal dat niets veranderen! Je kan leuk bochten en chicanes gaan aanleggen, rotondes verwijderen en daar stoplichten voor in de plaats zetten en omgekeerd, linksafslaand verkeer verbieden waardoor 'n hele woonwijk moeilijker te bereiken is en 'n zooitje nieuwe flitspalen neerplempen, het verkeersaanbod blijft gelijk en zal zelfs toenemen! Maar gelukkig hebben we hier nu wél een fietsstraat waar de auto slechts te gast is. Speciaal voor fietsers richting het mediapark aangelegd. Alleen komt de straat uit op een plek achter het mediapark, daar waar vroegâh in de tijd van Swiebertje de tv-toren stond en waar geen ingang is, waardoor fietsers gewoon een andere, kortere route nemen! Gek hé, bromsnor? Op een oude kaart zitten loeren zeker?

Afgelopen donderdag zag ik werklieden in netvliesverzurend oranjegekleurde hesjes de afrit van het kleine Crailose bruggetje in Hilversum blokkeren zonder even de afrijdende auto's erdoor te laten. Gewoon de trekker met hoogwerkertje dwars over de weg; stempels uit en processierupsbestrijdingsmiddel in de bomen spuiten, want het waren processierupsbestrijders, no less! Ze hadden die installatie best zó kunnen neerzetten dat de afrit niet geblokkeerd werd maar ze trokken gewoon de handrem aan, schijt aan de rest van het verkeer. Het kon zie niet boeien dat verbouwereerde automobilisten met hun auto's moeilijk achterwaarts de helling weer op moesten waar ze eveneens niet verder konden omdat er een enorm convoi exceptionel aan het manouvreren was. Er werden spoorstaven van de spoorwegwerkplaats Crailo over de weg naar elders vervoerd. Ik zat op de fiets, keek het aan en dacht, waarom worden spoorstaven over de weg vervoerd? Zou dat niet veel handig per spoor gedaan kunnen worden? Dat je die staven per trein op de plek van bestemming dumpt?

In een smal straatje in Bussum staat een auto midden op de weg. Motor uit, niemand kan er nog door. Ik sta er achter te wachten een claxoneer eens. Niets. Ik zie een voordeur open staan en tel 1+1 bij elkaar op. Dus stap ik uit en bel aan. Een volkomen doorstresste hausfrau komt maar buiten gerent, ja, ik moest even dit en dat en uitladen en tuttemetut. Ik wijs haar op een vrije parkeerplaats waar ze haar auto gewoon neer had kunnen zetten. Moest ze wel drie meter verder lopen.

Ik kan slecht tegen dat soort desinteresse, dat schouderophalende boeie dan wachten ze maar effe, dat niet even nadenken of je de boel zo kan oplossen dat er zo min mogelijk overlast van komt. Door die instelling krijg je dus lantarenpalen die midden op straat en in parkeervakken staan zoals in Rotterdam. Dan krijg je dus reclameposters die op z'n kop langs de weg staan en wegblokkades door boodschappenautootjes. Dan gebeurt het je dus dat je in een volle parkeergarage je auto niet meer kwijt kan omdat een Tokkie met z'n roestbak twee parkeervakken bezet. Omdat het sommige types geen ene reet interesseert!

Een dag later was ik even bij de apotheek. Ik heb medicinale sunblocker nodig omdat, vanwege een pigmentstoring, m'n handen witte vlekken vertonen die bij deze zonnestand genadeloos verbranden. Vitiligo heet dat. Ik moest er een receptje voor hebben. Geen probleem, de huisarts zit twee huizen verderop. De assistente zou het receptje doorfaxen en dan kon ik maandag de sunblocker ophalen. Maandag? Ik vraag of ik het recept niet gewoon kan meenemen want de sunblocker is op vooraad en dan heb ik het meteen. Nee, dat kon niet, eerst moest de arts z'n goedkeuring geven. De arts stond op de achtergrond in papieren te graven. Waarom dan niet even ter plekke de arts gevraagd? Een blik op m'n handen en ze zien dat ik geen lulverhaal ophang. Nee, procedure en regels; de arts beoordeeld drie keer per dag de aangevraagde recepten. Vroegâh kende de arts je, dan was je zijn patient. Nu ben je een nummer in een conglomeraat van huisartsen. Ik heb er wel eens moeite mee. Vooral ook omdat de assistente al honderd jaar bij de arts werkt en ik haar van een wellwilende en vertrouwde assistente in een regelneuqende wegstuurder heb zien veranderen.

Waarom nou niet even;

Heee Jo, oja, die sunblocker, momentje, hier een receptje en goed insmeren hè! Zie je man!

Dag doc, prettig weekend!

Toch?

De Wet van Murphy gaat altijd op. Niet in de zin van dat als er iets mis kan gaan, het ook mis zál gaan, maar meer van de langzaamste cassiere zit achter de snelkassa. Ongemerkt dus. Een beetje geniepig. Zo gaat de telefoon ook altijd op momenten dat je 'm even niet op kan nemen. Zoals vandaag. Normaal gesproken word ik op een lullige dinsdag niet zo vaak gebeld maar omdat m'n moedertje had gevraagd of ik haar badkamertje even kon schilderen witten ging de telefoon dus voortdurend op het moment dat ik met een van muurverf druipende blokkwast op een gammel trapje stond. Ma was aan het oppassen bij m'n broer dus niemand anders dan ikzelf kon de telefoon aannemen. Eerst dacht ik nog, laat maar bellen maar ma's landlijn blééf maar overgaan zodat ik besloot 'm toch maar even op te nemen. De Gemeente Hilversum met 'n lulverhaal over de aanvraag van een OV Taxipas. Of ik soms wist waarom die aanvraag gedaan was. Ik stond met de telefoonhoorn tussen duim en wijsvinger geklemd om 'm niet met witsel te besmeuren, wat uiteindelijk tóch gebeurde, anders had ik nog wel een boompje willen opzetten over de ondergang van het openbaar vervoer in Hilversum en dat de oudjes die dit land hebben opgebouwd van gekkigheid niet meer weten hoe ze ergens moeten komen en dat de aanvraag van zo'n OV Taxipas daar wellicht iets mee te maken zou kunnen hebben. Maar dat deed ik niet, want ik wilde zo snel mogelijk klaar zijn met witten. Schilderen in het algemeen en witten in het bijzonder is nou niet bepaald m'n hobby, dus let's get it over with. Opeens zie ik allemaal witte stipjes op het tapijt van badkamer naar telefoon; er zat een drupje muurverf onder m'n schoen! Murphy! En de Gemeente Hilversum zit in het complot! Het tapijt eenmaal gereinigd hebbende ging m'n GSM drie keer af, perfect getimed op het moment dat ik weer op het trapje stond. M'n GSM is nu ook wit uitgeslagen. Ik heb 'm schoongemaakt met terpetine, waar 'ie nu naar stinkt. Geheel volgens Murphy blijkt het dat muurverf waarvan op de pot staat dat het in één keer dekkend is, dat niet is. Hoedt u voor in één keer dekkende muurverf! Het is niet zo! Murphy heeft gelijk! Murphy klopt als een bus! Murphy is onverbiddelijk! Net als kwasten waarvan de haren gegarandeerd niet uitvallen; ik heb vandaag menig kwasthaar onder de muurverf vandaan moet pulken!

Murphy gaat ook op voor m'n WK-pool. Geen enkel land doet wat 't moet doen, zelfs de Duitschers niet, zodat ik nog niets, ik herhaal NIETS, goed voorspeld heb! Ik denk echter dat de voorspelling dat het Noord-Koreaanse elftal de komende dertig jaar in een werkkamp gaat doorbrengen wél aardig klopt!

Een andere prachtige Murphy variant die altijd lijkt te kloppen is deze: de hoogte van de functie is omgekeerd evenredig met de geschiktheid voor de functie. Is geen speld tussen te krijgen ;-)

Nannes is dood. Zijn naam zal menig lezer niets zeggen maar Nannes was onze eigen Hilversumse dorpszwerver. Zo lang als ik me kan herinneren zag ik Nannes in het centrum en soms ver daarbuiten rondscharrelen. Nannes was klein van stuk maar ik herinner me hem als een boom van een vent met een eikenhouten huidskleur van het jarenlange leven in de open lucht. Zomer en winter; Nannes liep altijd in min of meer dezelfde half vergane kleding. In de winter kwam er alleen een jas bij. Nannes moet de man van staal geweest zijn. Nannes was een kaalkop maar ooit heb ik hem met een prachtige weelderige haardos langs de Hilversumse straten zien lopen waarna hij opeens net zo plotseling weer een millimeterkapsel had. Zijn verschijning werkte soms afstotelijk en menig kind was bang van hem. Ten onrechte want Nannes was een vriendelijke zwerver die geen vlieg kwaad deed en visce versa. De tijden waren anders, er was meer onderling respect. Ook voor zwevers. Nannes was een verkeersregelaar avant-la-lettre; hij stond altijd bij het parkeerplaatsje van het postkantoor het parkeren te regelen. Zijn kom maar hoorrrr, achteruit maarrrr, je hebt volop ruimte is legendarisch geworden. Daar verdiende hij een grijpstuiver want bijna iedereen gaf hem een gulden. Het parkeren was verder gratis. Toen nog wel. Na dat werk ging hij weer in prullenbakken graaien. Gaf je hem een zakje brood, dan nam hij dat niet aan tot je het in een prullenbak had gegooid. Ik heb hem nog nooit iets van mensen zien aannemen. Het schijnt dat er ergens op de achtergrond iemand was die z'n uitkering incasseerde en beheerde. En hij schijnt ergens een vaste slaapplek te hebben gehad. Het verhaal ging dat Nannes ingenieur was maar dat hij z'n hersens stuk had gestudeerd. Ik heb dat letterlijk zo te horen gekregen; hersens stuk gestudeerd. Weer een argument om geen huiswerk te hoeven maken! Naarmate ik ouder werd liep Nannes nog steeds in het centrum van de stad. Langzamer, krommer en met een dik rood been wat door z'n kapotte broek te zien was. Hoe hou je het vol man, dacht ik soms wel eens. Dat lopen werd schuivelen want ook zwervers worden oud en hij werd minder en minder op straat gezien. Nannes heeft z'n laatste jaren in een opvanghuis gesleten. Dat zal zeer tegen z'n zin zijn geweest. Nannes hoorde op straat, daar lag z'n zelfgekozen bestaan en ik ben ervan overtuigd dat hij daar gelukkig was! Vorige week maandag is hij op 81 jarige leeftijd overleden. Er gaan stemmen op om een klein standbeeld voor Nannes op te richten en dat bij het postkantoor te plaatsen. Daar ben ik het helemaal mee eens want Nannes hoorde net zo bij Hilversum als het Raadhuis van Dudok!

Gistermiddag dacht ik, ik ga eens 'n lekker uitsmijtertje halen bij de Hilversumse uitspanning Dudok. Nog niet zo heel lang geleden serveerden ze daar heerlijke uitsmijters maar gisteren ging het voor de zoveelste keer in successie weer mis. Er stond 'n te mooie jongen achter de toog die verschrikt reageerde op m'n vraag of ik een uitsmijtertje kon krijgen. Eentje met ham en kaas graag. Dat laatste kwam 'ie nog even verifiëren; met hám? Jazekerzzz, met ham! En kaas. Moest 'ie op een verloren zondagmiddag zomaar de keuken in, was dat even 'n tegenvaller! Hoe moeilijk kan het zijn, een uitsmijtertje ham/kaas? Erg moeilijk blijkbaar want hij serveerde na lang tijd in de keuken te hebben vertoefd een bord met daarop twee licht getoaste boterhammen en 'n ontiegelijke berg groenvoer met twee plakken ham er bovenop, terwijl de cd-speler irritant bleef hangen; dadadadadididididudududu, u kent dat wel… Dat de boterhammen getoast waren was om te verhullen dat het oud brood was. Direct op de boterhammen lag een stapel groenvoer met daar bovenop een gebakken ei met gesmolten kaas (dát had 'ie goed gedaan!) waarna weer een stapel groenvoer en om de zaak af te maken de twee plakken ham. Ik heb eerst al het groen opzij moeten graven om het gebakken ei te vinden. Wellicht ben ik niet duidelijk geweest of misschien ga ik er onterecht van uit dat iemand die in de horeca werkt weet hoe een uitsmijter ham/kaas bereidt moet worden want ik had namelijk gewoon een gewone uitsmijter ham/kaas verwacht. Zo eentje als op het fotootje. De enige relevante vraag zou kunnen zijn of de ham/kaas meegebakken moet worden. Wat ik onder m'n neus geschoven kreeg was wel een hele fantasievolle interpretatie van de overbekende uitsmijter. Kopje capuchinno erbij en k'ching; 8 euri 10. Da's zo ongeveer 15 ouderwetse guldens. Voor een onduidelijke uitsmijter en 'n kop koffie. Moet ik daar nou over zeiken? Ja, want het is al de derde of de vierde keer dat ik zo'n vage uitsmijter op oud brood opgediend krijg. Te nuttigen met bot bestek. Gaan we niet meer doen. Misschien dat ze bij cafe 't Spoor aan de overkant wél weten hoe ze een uitsmijter moeten bakken. Volgende keer daar maar eens proberen…

Het parkeerterrein bij het ziekenhuis staat weer eens bomvol!
En dan tel ik zeker zeven van dit soort parkeerproleten.
Als ik maar sta. De rest kan doodvallen!

Meer van die aso's bekijken we hierrrr…

Bij de kassa van de supermarkt lag een petitie; al menig A4-tje was volgeplempt met handtekeningen. Normaal gesproken weet ik niet hoe snel ik bij een supermarktkassa moet weg komen; gillend naar huis! Waus word ik van dat geneuzel en gezanik bij zo'n kassa, maar nu wierp ik toch een nieuwsgierige blik op de petitie. De supermarkt en haar klanten willen namelijk dat de schuine parkeerplaatsen voor de deur blijven bestaan. En daar hebben ze een punt! Het plantsoen voor de supermarkt wordt namelijk verherverbouwd en dientengevolge liggen er op de plaats van de oude parkeerplaatsen nu betonnen platen waarop klanten automatisch hun auto's schuin parkeren. Logisch; is makkelijker in en uitsteken en je kan meer auto's kwijt. Ongeveer het dubbele aantal. Laat ik nou denken dat het de bedoeling is dat er uiteindelijk keurig geplaveide schuine parkeerplaatsen komen! Maar nee hoor, de in Hilversum beruchte verkeersdeskundigen hebben bedacht dat er weer gewone parkeerplaatsen komen die parallel aan de rijweg liggen! Dat wordt dus weer voorzichtig achteruit inparkeren! En bovendien scheelt het een fiks aantal plaatsen! Er zijn in Hilversum en ongetwijfeld overal in Nederland, wel meer voorbeelden aan te wijzen van merkwaardige dwingelandij. Dat auto's een bepaalde route moeten volgen terwijl de natuurlijke route onmogelijk is gemaakt. Wanneer leren die verkeersdeskundigen het natuurlijke gedrag van, in dit geval parkeerders, eens om te zetten in een doeltreffend ontwerp? Soms hoef je alleen maar te kijken naar de natuurlijke loop van water om een route voor het autoverkeer te bedenken én te voorkomen dat de boel vastloopt! Zo heeft de herinrichting van de Hilversumse binnenring, die bakken met geld heeft gekost en waar Hilversum al jaaaaaren last van heeft terwijl het eind nog niet in zicht is, op het eerste gezicht maar bar weinig doorstroming opgeleverd; bij het mediapark staat de boel des ochtends en des avonds nét zo muurvast als vóór de herinrichting. Tel uit je winst! En ook al ga ik altijd lopend naar de supermarkt, toch heb ik m'n handtekening onder de petitie gezet…

Het appartement boven mij staat al geruime tijd te koop; al meer dan 'n jaar. Zelf woon ik hier ook nog niet zo lang maar vlak nadat ik m'n woning betrok, vertrokken de rustige bovenburen met de noorderzon. Daarna stond het pand geruime tijd leeg, wat lekker rustig was, maar opeens was er leven in de brouwerij en bleek de woning te zijn verhuurd. Daar was ik mooi klaar mee want de nieuwe bewoners trokken zich niet zo heel veel aan van de ongeschreven regels die in een appartementencomplex gelden. Of zouden horen te gelden. Geluidsoverlast dus. Niet van muziek of de tv maar van gestamp op de vloer, dichtslaande deuren en soms hoogoplopende ruzies. De mannelijke helft bleek een nogal opgewonden standje die op een ochtend een werkploeg, die de buitenmuren kwamen voegen, in woord en gebaar heeft bedreigd, hun gereedschap op straat heeft geflikkert en zich razend en tierend weer in z'n onderhuurde huis terugtrok. Erg gezelli dus. Persoonlijk heb ik ook met meneer te maken gehad toen 'ie op een ochtend, naar het zich liet aanhoren, z'n vriendin bont en blauw sloeg. Toen het gedoe in het trappenhuis vrolijk doorging en het meisje diep in een capuchon weggedoken langs me heen glipte, heb ik er met m'n cynische grote bek iets van gezegd. Meneer kwam de trap afstuifen, keek me pislink aan, priemde een vinger richting m'n gezicht, riep; jij, jij, jij…, verslikte zich in z'n woorden en verdween woest de trap weer op. Om z'n pistool te halen, dacht ik, zoals zo vaak het geval is bij onze Noord-Afrikaanse vrienden. Ik kan ervan meepraten nadat een 15 jarige blaag me ooit toeschreeuwde dat 'ie z'n pistool ging halen om me dood te maken nadat 'ie met twee bontkraagvriendjes een oud heertje op een fiets stond uit te kafferen en ik riep dat ze daar mee moesten kappen. Maar nee, geen pistool dit keer. De bovenbuur liep een poosje woest stampend in z'n flat heen en weer, luid allerhande verwensingen aan mijn adres schreeuwend. En of dat nog niet genoeg was hing 'ie ook nog scheldend uit het raam; nooit bemoeie man, nooit bemoeie… Toen ik het zat was en heel hard tegen het plafond kom dan sufkut riep, bedaarde de situatie en ben ik m'n dochter van school gaan halen. Als ik die bovenbuur later op de trap tegenkwam, zei 'ie geen woord en keek strak naar de traptreden. Vlak voor de jaarwisseling waren ze opeens vertrokken…

Het huis boven mij staat dus nog steeds te koop en van een woningzoekende collega, die het appartement heeft bezichtigd, hoor ik dat het in tamelijk uitgewoonde toestand is achtergelaten. Sindsdien zijn er talloze bezichtigingen geweest maar zijn er nog geen nieuwe bewoners. Gisterochtend zag ik dat een meisje, geflankeerd door haar ouders, het pand kwam bezichtigen. Na de bezichtiging zag ik ze weglopen, de vader liefdevol z'n arm om z'n dochter geslagen. Ik vond dat een aandoenlijk tafreel en ik meen eruit op te maken dat het huis wederom niet is verkocht…

In Hilversum staan in de buurt van de Wisseloord Studio's, waar The Rolling Stones en The Police ooit hun platen kwamen opnemen, een stel witte villa's en die staan er al een tijdje. Leeg. Ik heb daar vroegâh om de hoek gewoond in een tot huurappartementen omgetoverde villa. Dit tot grote ergernis van de buren want er kwam zomaar opeens pleps in de buurt wonen; een buurt die notabene als goudkust wordt omschreven. Op de plaats waar nu die villa's staan was er ooit bos maar op een dag werden de bomen gerooid en de grond bouwrijp gemaakt waarna het werk opeens jarenlang stil lag en de natuur weer bezit nam van de vernietigde bosstrook. Acties en protesten uit de buurt denk ik en wat mij betreft met reden. Maar na verloop van lange tijd werden de werkzaamheden hervat en nu staan er dus een stel witte appartementen. Die staan er al weer een poosje en ik meen gezien te hebben dat er slechts drie bewoond zijn. Gisteren ben ik er een paar kiekjes gaan maken en werd ik met argusogen gadegeslagen door een vrouw die in de modelwoning aanwezig was. Ze heeft me vanachter de vitrage bespiedt en me geen moment uit het oog verloren. Als ik de hoek omging liep ze snel naar een ander raam. Het liefst had ze me weggestuurd! Zou ze me voor een of andere journalist hebben aangezien die foto's kwam maken ter illustratie van een vernietigend stuk over deze blijkbaar onverhuurbare woningen op een plek waar ooit bos was? Wat 'n opluchting moet dat geweest zijn toen ik weer in de auto stapte en ophoepelde…

Straks stap ik in een andere auto; eentje richting een anonieme Parijse voorstad waar van het weekend 12 partijen hockey worden gespeeld…

Er was laatst gedoe rond de Staatsloterij. Iets met die jackpot van 27.5 miljoen en dat de Staatsloterij voor de reclamecodecommissie werd gesleept door types die boos waren omdat ondanks de garantie dat die 27.5 miljoen zou vallen, er slechts 5.5 miljoen werd uitgekeerd. Misleiding! Oplichting! Maar de jackpot van 27.5 miljoen viel op een 1/5e lot. En 1/5e deel van 27.5 miljoen is 5.5 miljoen. Lijkt me een simpel rekensommetje. Ongeveer het niveau van groep 6. De eigenaar van het lot heeft ook maar 1/5e van het lot betaald en vangt nu *dus* 1/5e van de jackpot. Hoe moeilijk kan het zijn?

Maar het zet een mens wel aan het denken. Wat zou ik doen met 27.5 miljoen? Tja, ik zou m'n naasten flink laten meedelen; miljoentje hier, miljoentje daar. En ik zou proberen m'n droomhuis te kopen. Maar ik heb twee droomhuizen. Een staat langs de smalle weg richting pretpark(je) Oud Valkeveen in Naarden. Het is vanaf de weg nauwlijks zichtbaar tussen de bomen, ook in de winter niet. Het is een huis van beton. Een soort grote betonnen bunker met enorme ramen van dik glas. Zo op het oog heeft de woning geen rechte verticale lijnen maar lopen alle muren een tikkie scheef wat het betonnen lerp toch een speels uiterlijk geeft, zelfs van bovenaf gezien. Ik ga ervan uit dat het ding door een architect is ontworpen en gebouwd maar ik kan er op het internet maar weinig over vinden. Het is een huis wat door z'n geisoleerde ligging schreeuwt om met rust gelaten te worden. Ik zou er dolgraag eens binnen kijken. Gewoon uit nieuwsgierigheid. Het zou me namelijk niets verbazen als er in de kelder een mad-scientist aan de doomsdaymachine sleutelt. Zo'n huis is het. Beetje James Bond in de 80er jaren…

M'n andere favohuis is De Karekiet in Kortenhoef. Een huis wat op palen in een watertje aan een weiland staat. Zo te zien helemaal van hout met een veranda er omheen. Het staat verscholen achter andere huizen en is vanaf de dijk lastig te zien. Het was ooit het atelier van schilderes Geesje Mesdag van Calcar (Horizontal Scroll Alert!) en later is het lange tijd gebruikt als jeugdherberg maar voor zover ik weet wordt het nu weer als woonhuis gebruik. In de loop der jaren is er wel het een en ander aan het originele atelier vastgebouwd maar daar is het alleen maar mooier van geworden. Het is al meer dan honderd jaar oud en volkomen terecht een Rijksmonument. Als ik over de dijk rij, rem ik altijd even af om een glimp van het huis op te vangen…

En ik zou natuurlijk een appartement in Berlijn kopen, dat spreekt voor zich…