Bestemming Berlijn

In het voorjaar van 1986 klapte de kerncentrale in Chernobyl uit elkaar. Ik was 26 en compleet verbouwereerd. Hoe kon dat nou gebeuren? In Zweden werd verhoogde straling gemeten vandaar dat de Sovjets het niet meer konden ontkennen en Gorbatsjov schoorvoetend toegaf dat er iets ernstig mis was in de Oekraine. Ik heb toen zoveel mogelijk informatie verzameld over straling en verschillende types kerncentrales en toen na een poosje de eerste boeken verschenen heb ik die gekocht en gelezen. De Derde Engel van Julia Voznesenskaja bijvoorbeeld en een chronologische weergave van de gebeurtenissen in een boek over het einde van de nucleaire droom. Ik heb ademloos naar de journaals gekeken en was verbijsterd toen ik beelden zag die vanuit een helicopter waren gemaakt die recht over, ik herhaal OVER, de blootliggende, brandende kern van de reactor vloog. Dat zijn beelden die je niet hoort te zien, dat kán helemaal niet, dat is zelfmoord van de piloot en de cameraman! En dat bleek ook wel want de cameraman heeft 't niet overleefd. Schoonmaakploegen, die biorobots of liquidators werden genoemd moesten op het dak van de reactor handmatig, ik peper het nog maar even in; HANDMATIG het zwaar radio-actieve puin verwijderen! Ze konden maar heel kort op het dak blijven alvorens ze een enorme hoeveelheid dodelijke straling te pakken hadden. Na 40 minuten op dat dak zou een mens spontaan uit elkaar vallen! Je gelooft je ogen niet als je die beelden ziet. Na jaren werd de reactor eindelijk verpakt in een poreus stuk Sovjet beton van twijfelachtige kwaliteit zodat de centrale nog immer zo lek is als een mandje en vrolijk verder straalt. De nabij gelegen stad Pripjat werd compleet geevacueerd en ligt nog altijd verlaten naast de centrale. Dat heeft me altijd in hoge mate gefascineerd; een compleet verlaten stad. Doomsday. Het Einde der Tijden. Post Nucleaire Apocalyps. Sinds 1986 bestaat het verlangen daar eens rond te kijken en na meer dan twintig jaar is dat mogelijk want vanuit Kiev kan men gezellige dagtochtjes maken. Velen hebben de plek reeds bezocht en zo te zien is Pripjat geplunderd en gevandaliseerd. Want niemand maakt mij wijs dat de inwoners hun stad in 1986 zo hebben achtergelaten zoals 'ie er nu bijligt.

Twee collega's, T Moermansk en Koenikov B, hebben nu opeens het plan opgevat om in het voorjaar naar Chernobyl en Pripjat af te reizen om daar eens fijn 'n paar uurtjes te gaan rondbanjeren. Een van de twee is niet gespeend van enige kennis over radio-actieve materialen en heeft 'n eigen (betrouwbare) geigerteller. Wellicht handig. Of ik mee wil… Ja, natuurlijk wil ik mee! Maar het is helaas niet zo dat ik even 'n paar honderd euri's voor z'n tripje ophoest. Niet met 'n vette hypotheek en 'n schoolgaand kind. Het is niet anders. Maar ik zoek wél naar mogelijkheden want Pripjat is de natte droom van iedere urbexer. Die verlaten stad staat met stip op nummer één van alle verlaten oorden waar dan ook op dees' aardkloot! Ik ben nog geen hardcore urbexer en heb dus nog geen grote fotosafari's in en op ontoegankelijke plekken gedaan. Ja, ik ben in Berlijn op de Teufelsberg geweest en m'n grootste triomf stamt van een paar jaar geleden toen ik in de bossen rond Peenemünde de oude V2 lanceerbasis heb bezocht. Diep in het sperrgebiet heb ik toen Prüfstand VII gevonden, waar in 1942 het tijdperk van de ruimtevaart begon. De spaceage begon dus niet in de USA en ook niet in de Sovjet Unie, maar in een van god verlaten oord in Noord-Oost Duitsland. Al sinds Peenemünde tijdens de geschiedenisles op school ter sprake kwam, wilde ik er heen. Dat heb ik gedaan en ik vond het héél bijzonder. Ik hou nou eenmaal van verlaten oorden waar geschiedenis is geschreven. Pripjat is ook zo'n oord.

Afgelopen dinsdag kreeg ik een smsje; reportage Chernobyl op Ned-3. Katja Schuurman liep er voor BNN rond en deed 'n beetje gemaakt hysterisch. Na die aflevering keek m'n dochter me bezorgd aan; ga maar niet papa, ga maar niet…

Afgelopen vrijdag moest ik in het Ruhrgebied zijn en ben ik ook even in Duisburg wezen kijken bij de tunnels waar tijdens de Love Parade 21 mensen om het leven kwamen. Noem me een ramptoerist, maar ik wilde zelf zien in wat voor een fuik die mensen terecht zijn gekomen en of de tunnels echt geen ontsnapping boden. Het antwoord is dat je in één oogopslag kan zien dat een enorme mensenmassa in die tunnels geen kant op kan. Zeker niet als de tunnels zowel in als uitgang zijn. Het terrein waar de Love Parade werd gehouden was alleen via deze tunnels te bereiken en aan beide kanten kwam men uit op niet al te brede straten. Men kon via slechts twee opgangen bij het festivalterrein komen. Bij de grootste opgang ging het mis. Het festivalterrein wordt aan beide kanten begrenst; aan de ene kant door de A59 en aan de andere kant door spoorlijnen. Kansloos! Vorig jaar werd de Love Parade in Bochum afgelast vanwege het ontbreken van veilgheidsgaranties. De burgermeester is daar nog nét niet met pek en veren de stad uitgezet! Watjes waren het! Lafbekken! Iedereen viel over ze heen, ook de media die nu krokodillentranen huilen! De politiechef die uiteindelijk verantwoordelijk was voor de aflasting in Bochum werd in eerste instantie ook betrokken bij de voorbereiding van de Love Parade in Duisburg. Hij sprak het ene veto na het andere en is vervolgens door de politiek afgeserveerd omdat hij de stad Duisburg te negatief in het nieuws bracht. Op de tv zag hij vervolgens dat er 21 doden te betreuren waren… Ja maar het was een beproefd concept, riep men in koor, we hadden er ervaring mee! In een talkshow schoffelde de Duitse DJ Paul van Dyk die argumenten radikaal onderuit door terecht te stellen dat je niet van een beproefd concept kan spreken als je de locatie steeds veranderd (Berlijn, Dortmund, Essen, Bochum, Duisburg) én dat er dit jaar andere organisatoren waren die dus helemaal géén ervaring hadden! Pats, ovationeel applaus van het woedende publiek!

Woede, dat is wat je voelt als je de tunnels binnengaat. Woede op de muren. Woede in briefjes en op pamfletten. De enorme zee van rode grafkaarsjes is één grote aanklacht tegen de verantwoordelijken die tot op de dag van vandaag hun handen in onschuld wassen. Aan het begin van de tunnels liggen de kransen van de gemeente Duisburg, van de Duitse regering en van diverse politici. Terwijl ik er naar stond te kijken kwam er een man met een boodschappentas in z'n hand langs lopen. Zó kopen ze hun schuld af, riep hij en wees met trillende vinger naar de kransen. Wat hebben ze met onze kinderen gedaan? Mijn kleinkinderen waren erbij! Ze hebben het overleefd, maar wat hebben ze met onze kinderen gedaan? Uit gierigheid en winstbejag! In de ogen van de man wellen tranen op en hij loopt verder. Ik ben niet zo heel snel uit het lood geslagen maar op dat moment stond ik even volkomen scheef. En dat werd er niet beter op toen ik de meest intieme en persoonlijke brieven las die nabestaanden daar voor de slachtoffers hebben neergelegd. Er liggen ook dankbriefjes van mensen die het overleefd hebben. God wordt gedankt en elders wordt het bestaan van God in twijfel getrokken. Bij de trap waar de meeste slachtoffers zijn gevallen staan een aantal mensen die erbij waren. Die er midden in zaten en het overleefd hebben. Aan iedereen die het horen wil vertellen ze hun verhaal, behalve aan de aanwezige tv-ploegen van RTL en de WDR. De mensen in Duisburg zijn woedend en ze schamen zich diep voor wat er is gebeurd. Het staat geschreven op de wanden van de tunnels en de onmacht krijgt vorm in al die rode grafkaarsjes. Ik heb er wat algemene foto's gemaakt en met het argument dat zulke dingen vastgelegd moeten worden praat ik m'n geweten zuiver. Ze staan op m'n Flickrpagina in de Ruhrpott set.

De geniale verkeersdeskundigen van de gemeente Hilversum hebben in hun oneidige wijsheid besloten om een cruciaal verkeersknooppunt overhoop te halen en tegelijkertijd een rotonde te sluiten die als alternatieve route dienst had kunnen doen. Gevolg; verkeer komende van de A27 kan nu twee rijen dik nergens meer heen. Voor ingewijden; de drukke kruising Soestdijkerstraatweg-Oostereind én de rotonde Utrechtesweg-Diependaalselaan zijn opengebroken. Klik hierrrr om in één oogopslag te zien dat die planmatige miskleun tot grote opstoppingen gaat leiden. Dat kan een blinde kwartel zien! Daar hoef je écht niet voor gestudeerd te hebben! Maar blijkbaar hebben de verkeersdeskundigen die het al tien jaar achterhaalde bereikbaarheidsplan moeten uitvoeren daar een andere mening over. Natuurlijk blijft er wel een rijbaantje open om het vele autoverkeer Hilversum in te loodsen maar dat zal het verkeersinfarct nauwelijks doen verminderen. Afgelopen maandag werden er al verstoppingen van mythische omvang gemeld, waarbij moet worden aangetekend dat het werk nog niet eens begónnen is! Alleen de verkeerslichten zijn al uitgeschakeld. En geheel volgens de Hilversumse traditie van de ene miskleun op de andere uitglijer stapelen blijkt het dat de vervangende tijdelijke verkeerslichten pas over drie weken geleverd worden. Tot die tijd gaan verkeersregelaars de boel in de soep draaien in goede banen leiden. Types die thuis niets te vertellen hebben en hun autoriteit aan een oranje danwel geel hesje ontlenen. Maar gelukkig zet de gemeente er wél 'n beetje vaart achter; het eigenlijke tunnelwerk gaat pas in april 2011 beginnen… Het is hier in Hilversum al jáááááááren leed en ellende vanwege dat bereikbaarheidsplan. De ene belangrijke verbinding na de andere wordt opengetrokken. Laatst stond ik bij de oude watertoren al stil in de rij voor de stoplichten op het Den Uylplein, Hilversum uit dus. Dat is altijd al zo geweest en dat zal altijd zo blijven, een miljoeneninvestering en jarenlang automobilisten pesten ten spijt! Die hele verherinrichting van dat stukje…eh…ring…langs het mediapark heeft niets aan de situatie veranderd! Want ik zeg 't met m'n MAVO-4 nog maar 'n keer; als je de wegen niet verbreedt en geen alternatieve routes aanlegt zal dat niets veranderen! Je kan leuk bochten en chicanes gaan aanleggen, rotondes verwijderen en daar stoplichten voor in de plaats zetten en omgekeerd, linksafslaand verkeer verbieden waardoor 'n hele woonwijk moeilijker te bereiken is en 'n zooitje nieuwe flitspalen neerplempen, het verkeersaanbod blijft gelijk en zal zelfs toenemen! Maar gelukkig hebben we hier nu wél een fietsstraat waar de auto slechts te gast is. Speciaal voor fietsers richting het mediapark aangelegd. Alleen komt de straat uit op een plek achter het mediapark, daar waar vroegâh in de tijd van Swiebertje de tv-toren stond en waar geen ingang is, waardoor fietsers gewoon een andere, kortere route nemen! Gek hé, bromsnor? Op een oude kaart zitten loeren zeker?

Geraldo, een van de favoriete paarden van m'n dochter is dood. De oude baas stond gezapig in de wei en dacht even 'n slokje water uit de sloot te kunnen drinken, waar hij vervolgens inkukelde. Het dier is op eigen kracht uit de sloot geklautert maar bleek vervolgens aan alle vier de benen kreupel. Toen hij weer gammel in de wei stond zei iemand; hij staat alleen nog maar op karakter. Voor een relatief oud paard is kreupel zijn aan alle vier z'n benen het eindstation, dat komt niet meer goed. Dus moest de oude trotse hengst inslapen. M'n dochter is op een avond afscheid wezen nemen en was ontroostbaar! Ze heeft spontaan een gedicht voor Geraldo geschreven en dat hangt nu ergens op de manege. Wat mij bezighield is hoe men zo'n paard dan laat inslapen. Dat blijkt niet met zachte hand te gaan. Men kan een paard diervriendelijk in z'n eigen omgeving laten sterven door hem een spuitje te geven maar dan moet het paard liggen en een paard gaat nou eenmaal niet vrijwillig liggen! Geef je een staand paard een dodelijke injectie, dan zal het dier gaan vechten om niet door z'n hoeven te zakken terwijl het leven uit hem wegvloeid. Dat kan het dier veel stress opleveren en het is een vreselijke doodstrijd. Bovendien zal dat voor veel onrust bij de andere paarden op stal zorgen. En dan? Hoe vervoer je een dood paard? Je hebt het dan toch al snel over +500 kilo! Dus blijft de slager over. En daar wil eigenlijk niemand die van paarden houdt aan denken. Dan wordt het dier opgehaald en wegevoerd uit z'n vertrouwde omgeving door mensen die hij niet kent. En 'n beetje paard is niet achterlijk, die heeft dat in de gaten, die ruikt de dood. Schapen huilen vlak voor de slacht dus wat gaat er dan door een behoorlijk intelligent dier als een paard heen? Eenmaal op de plaats van executie wordt het paard gedood met een schietmasker. Niemand wil er aan denken, het is vreselijk om op die manier afscheid te moeten nemen van een trouw manegepaard! De hele manege was dan ook in diepe rouw…

Zal ik ook nog iets over de PVV schrijven of zal ik 't maar laten? Her en der lees ik al genoeg over types die op hun manier actievoeren tegen de PVV en zo hun politieke correctheid breed uitmeten. De druiven zijn blijkbaar erg zuur aan de linkerkant; zo had je vorige week die suflul van een skateshop in Amsterdam die PVV stemmers niet welkom op de winkelruit had gekliederd. Prima hoor, moet 'ie vooral doen, zichzelf een superieur politiek mens vinden en de wat minder superieuren de toegang tot je uitspannig ontzeggen. Dat deden ze zeventig jaar geleden ook, en niet alleen op winkelruiten. En meer recent, in het land waar nu het wereldkampioenschap wordt gespeeld, herinneren we ons het alleen voor blanken nog. Die skatedude bestrijd de PVV dus met dezelfde middelen als waar hij de PVV van beticht. Boter op 't hoofd! Ik heb echter nog steeds geen winkelruit gezien waar allochtonen niet welkom of erger op geschreven staat. Moet je trouwens eens proberen, dán staat heel Nederland op z'n achterste benen, Femke voorop! En waar blijft de linkse kerk nu met hun wereldverbeterende commentaar? Oorverdovende stilte! Tja, en wat te denken van dat meiske van het CBKG, die ook niet heeft opgelet tijdens de geschiedenisles en geen kunst van PVV stemmende kunstenaars wil afnemen? Waar doet dat me toch aan denken? Iets met Berufsverbot en Entartete Kunst? Alleen was toen zowel de kunstenaar als z'n werk de sigaar! Wat is het volgende wat ze gaat doen? Boeken van PVV stemmende schrijvers verbranden? Of draaf ik nu anno 2010 'n beetje door? Men vergeet ook voor 't gemak maar even dat er in het PVV programma wel meer onzin staat dan alleen een anti-islam houding. En misschien staat er ook wel iets wat geen onzin is. Maar PVV of niet, we leven hier nog steeds in een democratie en de PVV is nou eenmaal door anderhalf miljoen Nederlanders gekozen en dat zijn echt niet allemaal tokkies, dus vind ik dat ze de kans moeten krijgen hun grote bek waar te maken. Gaat helemaal mis hoor; ik geef een coalitie VVD-PVV-CDA 'n krap jaar, dan rollen ze in Den Haag vechtend over straat en kunnen we weer als makke schapen naar het stemlokaal!

Ik ben lang een zwevende kiezer geweest maar bij het grote verkiezingsgala van BNN, vorige week zondag in 3D, heb ik eens goed geluisterd naar de voordrachten van vijf lijsttrekkers. Eigenlijk vier want Lijst 0 was natuurlijk een kansloze grap. Eentje stond een goed verhaal af te steken en heeft me over de streep getrokken. Wilders was die avond niet aanwezig. Shit, doe ik 't toch…

Update 1: Over apartheid gesproken… ;-)

Update 2: Ik bedoel; over apartheid gesproken… ;-(

Update 3: En wat te denken van respect voor de medemens?

M'n dochter heeft sinds kort een Hyves account. Nou is Hyves zo overbodig als een pukkel en we hebben het lang weten tegen te houden, maar zo'n beetje alle klasgenootjes hebben het en je wilt je kind niet in een uitzonderingspositie plaatsen, dus vooruit dan maar. Maar dan wel onder controle van papie persoonlijk en een account wat alleen zichtbaar is voor zgn vrienden. Heel lang geleden heb ik Hyves ook eens geprobeerd maar ik vond de layout dusdanig lelijk en onhandig dat ik het account weer heb verwijderd, wat nog 'n heel gedoe was. Qua aftandse layout weten kinderen hun Hyves pagina vaak dusdanig grondig te verklooien dat er bijna niets meer te lezen valt. Pijn aan je ogen! Je vraagt je af waarom Hyves dat toelaat maar wtf, als er maar accounts (en dus potentiele klantjes) bijkomen! Maar goed, dat moeten die knoeiers zelf weten. En de kids ook. Kids kunnen elkaar onderling korte berichtjes sturen, de krabbels, en het is soms onthutsend wat je in die krabbels leest. Zo kreeg m'n dochter een krabbel met de mededeling dat ze een k*tkind was, gelardeerd met een berg emoticons voorstellende; opgestoken middelvingers, schietende mitrailleurs, idem maar dan met twee handguns, duiveltjes, eentje met 'n mes in het hoofd, twee die elkaar de hersens inslaan met 'n bijl en 'n paar die grove taal uitbekken. Mooi. Daar is papie eens achteraan gegaan. Maar de afzender van die krabbel zat op 't moment van versturen aantoonbaar met z'n moeder in een restaurant. Dus iemand anders heeft dat krabbeltje verzonden via het account van de restaurantzitter. Dat is heel goed mogelijk want kids tsjekken hun Hyvespagina's op elkaars computers en vergeten dan soms weer uit te loggen waardoor misbruik op de loer ligt. En veel computers onthouden wachtwoorden en hyvesaccounts zijn, als ik internet mag geloven, vrij eenvoudig te hacken. Tja en dan wordt 't opeens erg lastig om uit te vlooien wie die ongein verstuurd heeft. Maar m'n dochter was toch wel aangedaan door die krabbel en later bleek dat een ander meisje uit de klas er ook eentje met dezelfde strekking, maar dan nog 'n tandje groffer, had ontvangen. Dus is Hyves, het onderling krabbelen en de gevaren van zo'n sociaal communicatienetwerk bij m'n dochter in de klas besproken. Van pesten en cyberpesten krijg ik rode jeukende vlekken en daar ga ik dus met m'n volle gewicht voor liggen! Ik heb al 'n paar jochies uit haar klas, die vanachter hun toetsenbord maar van alles roepen, teruggekrabbelt dat papie soms meeleest en verdomd; opeens worden de krabbels een stuk normaler… Maar ik ben ook in conclaaf gegaan met Hyves zelf en heb ze de rechtstreekse vraag gesteld of ze wel helemaal lekker in hun bovenkamer zijn. De Hyvesbeheerders geven kinderen namelijk de mogelijkheid om die schandalig gewelddadige emoticons te gebruiken en kids gaan die dingen dan gewoon gebruiken. En reken maar dat ze de betekenis van emoticons kennen! Cyberpesten ligt dus op de loer en Hyves reikt ze de munitie gul aan! Ik ben van menig dat beheerders van een sociaal netwerk hun verantwoordelijkheid moeten nemen en die kansloze emoticons moeten verwijderen of in ieder geval kinderen de mogelijkheid moeten ontnemen ze te gebruiken. Normen en waarden, we blijven er maar mee bezig in dit land. Maar zolang onverantwoordelijke knoeiers van een zogenaamd sociaal netwerk kinderen de munitie geven om te cyberpesten hebben we nog 'n lange weg te gaan. Ik heb overigens nog geen antwoord van Hyves mogen ontvangen. Met of zonder emoticons.

Sinds kort heb ik een verzamelaar van Snow Patrol op de mp3 staan.
Van het vierde nummer word ik altijd even helemaal stil.

Breekbaar als een laagje ijs na de eerste nachtvorst.

Gistermiddag dacht ik, ik ga eens 'n lekker uitsmijtertje halen bij de Hilversumse uitspanning Dudok. Nog niet zo heel lang geleden serveerden ze daar heerlijke uitsmijters maar gisteren ging het voor de zoveelste keer in successie weer mis. Er stond 'n te mooie jongen achter de toog die verschrikt reageerde op m'n vraag of ik een uitsmijtertje kon krijgen. Eentje met ham en kaas graag. Dat laatste kwam 'ie nog even verifiëren; met hám? Jazekerzzz, met ham! En kaas. Moest 'ie op een verloren zondagmiddag zomaar de keuken in, was dat even 'n tegenvaller! Hoe moeilijk kan het zijn, een uitsmijtertje ham/kaas? Erg moeilijk blijkbaar want hij serveerde na lang tijd in de keuken te hebben vertoefd een bord met daarop twee licht getoaste boterhammen en 'n ontiegelijke berg groenvoer met twee plakken ham er bovenop, terwijl de cd-speler irritant bleef hangen; dadadadadididididudududu, u kent dat wel… Dat de boterhammen getoast waren was om te verhullen dat het oud brood was. Direct op de boterhammen lag een stapel groenvoer met daar bovenop een gebakken ei met gesmolten kaas (dát had 'ie goed gedaan!) waarna weer een stapel groenvoer en om de zaak af te maken de twee plakken ham. Ik heb eerst al het groen opzij moeten graven om het gebakken ei te vinden. Wellicht ben ik niet duidelijk geweest of misschien ga ik er onterecht van uit dat iemand die in de horeca werkt weet hoe een uitsmijter ham/kaas bereidt moet worden want ik had namelijk gewoon een gewone uitsmijter ham/kaas verwacht. Zo eentje als op het fotootje. De enige relevante vraag zou kunnen zijn of de ham/kaas meegebakken moet worden. Wat ik onder m'n neus geschoven kreeg was wel een hele fantasievolle interpretatie van de overbekende uitsmijter. Kopje capuchinno erbij en k'ching; 8 euri 10. Da's zo ongeveer 15 ouderwetse guldens. Voor een onduidelijke uitsmijter en 'n kop koffie. Moet ik daar nou over zeiken? Ja, want het is al de derde of de vierde keer dat ik zo'n vage uitsmijter op oud brood opgediend krijg. Te nuttigen met bot bestek. Gaan we niet meer doen. Misschien dat ze bij cafe 't Spoor aan de overkant wél weten hoe ze een uitsmijter moeten bakken. Volgende keer daar maar eens proberen…

Soms huren m'n dochter en ik een leuke film. Zo zaten we onlangs te snotteren van ontroering en daarna te brullachen bij de belevenissen van meneer Frederiksen die in Up als bejaarde man de droom van zijn overleden vrouw probeert te verwezelijken… Toen we het extra op de dvd toegevoegde hilarische Partly Cloudy bekeken kwamen we helemaal niet meer bij! Tranen in de ogen, kramp in de buik! Up is een regelrechte aanrader! Een volgende film kan dan alleen maar tegenvallen en ja hoor; HaaiBaai is 'n regelrecht wanproduct met ecofascistische inslag die de jonge kijkertjes vooral het effect van vervuiling der wereldzeeën door de grote boze mensen inpepert. En verder gaat 't ook nergens over. Dom verhaaltje over een visje wat opstaat tegen 'n haai. Boeie. Slappe troep. Nergens origineel. Snel geproduceerde rommel. Maar wat me vooral ergerde was dat ik als kijker verplicht ben me door al die f*cking trailers heen te worstelen omdat de toegang tot het hoofdmenu geblokkeerd is totdat de film begint! Meestal druk ik op de afstandbediening op "menu" zodat ik al die crap kan overslaan! Maar bij HaaiBaai (en veel andere dvd's) dus niet. Druk ik tijdens zo'n trailer op "menu", begint de hele dvd gewoon weer van vooraf aan! Ik denk nog oops, op verkeerd knopje gedrukt en probeer het nog eens. Begint 't hele geneuzel wederom opnieuw! Ik kan er bijzonder slecht tegen als een of andere producent van k*t-dvd's bepaalt dat ik via m'n eigen afstandsbediening m'n eigen dvd-speler niet mag en kan bedienen! Als ik met m'n auto wil wegrijden is het toch ook niet zo dat Opel beslist dat ik de wagen pas kan starten nadat ik een reclameboodschap voor de nieuwste Astra heb moeten aanhoren? Ik snap die downloaders wel hoor, die via diverse torrents terrabytes aan films tegelijk binnensleuren, zonder beperkingen van uitgeschakekelde menu's. Uberhaupt zonder menu's! Gewoon op "play" drukken en kijken! Ik ga een mediaplayertje kopen met een vette externe schijf eraan! M'n collega's hebben scheepsladingen recente films in HD. Even de schijf uitlenen en papie heeft films genoeg voor de komende drie jaar! Kijken wanneer ik wil, in FullHD, zonder door de industrie opgedrongen beperkingen! Ze hebben 't aan zichzelf te danken! Dûh!

Update1: De laatste keer dat ik muziek kocht via iTunes stuitte ik ook al op beperkingen. De legaal gekochte muziek kon ik op een cd branden voor in de auto, maar daarna niet meer op m'n mp3 zetten. En dat alles vanwege de DRM beperking, een FairPlay ding wat bepaald dat mensen hun legale muziek maar 1x kunnen wegzetten. Blijkbaar wordt er ergens bijgehouden hoe vaak dat is gedaan. Maar ik wilde de muziek tóch op m'n mp3 dus ben ik gaan zoeken naar manieren om die DRM eruit te slopen. Dat was me te ingewikkeld dus heb ik die paar muzieknummers vervolgens illegaal via Frostwire, voorheen LimeWire, nóg 'n keer naar beneden geladen. Ik heb nu dus wat legale maar illegaal gedownloade muziek. Wil ik dat? Welnee, ik wil gewoon vrij kunnen beschikken over data (of goederen) waarvoor ik betaald heb! Inmiddels biedt Apple, na hevige protesten van eindgebruikers, 80% van hun bestanden DRM-vrij aan…

Update 2: Laatst in de uitverkoop bij America Today een mooie hoodie gekocht. En wat denk je? Geen beperkingen! Ik mag m'n bezit gewoon dragen wanneer ik wil! Niemand die bepaald dat ik m'n hoodie niet in het weekend mag dragen of er niet mee op de foto mag omdat dan de copyrights van de ontwerper geschonden worden… ;-)

Vanochtend hebben er twee terroristische aanslagen op de metro van Moskou plaatsgevonden. De eerste zelfmoordenares blies zich op het Loebjanka station op, recht onder het voormalige hoofdkwartier van de KGB, een beladen plek in de Russische geschiedenis. Vorig jaar zijn we op dat station ingestapt, om terug te gaan naar het Rode Plein. Toen ik de foto nam heb ik gewacht tot de metro nét voor het bordje Лубянка was en toen heb ik geknipst. Dat is gelukt. Verder is het een matige prent. Toch een gek idee dat er op precies die plek een aanslag gepleegd is…

Om rellen te voorkomen werden na afloop van PSV-Twente de supporters van de bezoekende partij lang in het stadion vastgehouden. Bij een eerdere ontmoeting tussen beide clubs, met dezelfde uitslag (1-1), brak regelrecht de pleuris uit, waarbij moet worden opgemerkt dat het de gefrustreerde Brabo's waren die toen stenengooiend door de straten rond het stadion trokken, terwijl de Tukkers de trein ingeknuppeld werden. Toen was het óók FC Twente die roet in het eten kwam gooien, waardoor het geplande kampioensfeest voor PSV moest worden uitgesteld. Dranghekken en stenen regenden toen neer op het TV-compound, waardoor o.a mijn toenmalige V40 roethoester stevig beschadigd werd! Ditmaal kan het bezoek van Twente voor PSV wel eens leiden tot het verlies van de landstitel, terwijl Ajax opstoomt! Alle reden dus om de twee supportersgroepen gescheiden te houden! Terwijl wij de camera's aan het opruimen waren, was het muisstil in het Twentevak, terwijl ze toch reden genoeg hadden voor een feestje! Het hele vak keek ademloos toe hoe op de inmiddels lege tribune naast hun iemand werd gereanimeerd. Ik heb even staan kijken en zag dat er door de EHBO hartmassage werd toegepast. Sirenes kondigden inmiddels het arriveren van de ambulance aan. Een poosje later werd de patient op een brancard afgevoerd terwijl er allerhande apparaten alsmede een infuus met hem werden meegezeult. Het had er alle schijn van dat de reanimatiepogingen waren geslaagd. Toen de ambulancebroeders en de EHBO medewerkers tezamen met de patient het stadion verlieten regende er vanuit het Twentevak een daverend applaus op ze neer…

Update: Op maandagavond om 18:32 komt De Telegraaf met dit bericht. Beetje laat, zouden ze daar m'n blog soms…eh…nee…echtnie…lammazitte… ;-)

Een ziekenhuis is ook maar gewoon een bedrijf. Daar moeten de machines en apparaten ook blijven draaien om de investering eruit te halen. Soms bekruipt mij het gevoel dat ik als patient de boel aan de gang moet houden als ik weer eens moet komen opdagen voor nóg een onderzoekje en nóg 'n bloedprikje. Hup, nóg maar een röntgenfeauteautje, voor de zekerheid. Nóg maar 'n keer in de MRI, om het maar zeker te weten. Die machines stampen wel en de rekening is voor de zorgverzekeraar en indirect dus voor ons allemaal. Hoe vaak ik vorig jaar niet hetzelfde onderzoek heb moeten ondergaan vanwege een verdacht plekje in m'n bekkenbot… De poli's zitten bomvol, er moeten nummertjes getrokken worden bij opname en bloedafname, dus het bedrijf loopt lekker. U raadt het al, ik was laatst weer even in het ziekenhuis voor het vervolg van de neverending story rond m'n galblaas. Laat ik nou denken dat er even 'n operatiedatum bepaald ging worden. Neehee; eerst nog 'n onderzoekje en dan 'n pre-operatief dingetje en dan nog naar de anesthesist en vervolgens op een wachtlijst. En als je naar de uitgang loopt, laat dan gelijk nog wat buisjes bloed afnemen. Het zal allemaal wel nodig zijn en het is bijna dertig jaar geleden dat ik serieus lang in het ziekenhuis heb gelegen en de tijden zijn veranderd dus zal ik er wel naast zitten als ik denk dat het ziekenhuis een fabriek is waarbij ieder onderzoekje meerdere keren gedaan wordt vanwege de omzet. Ik kan me dat van dertig jaar geleden toch echt niet herinneren, dat ik…eh…tja…soort van aan het lijntje werd gehouden. Pas zes weken na een galblaasontsteking kan het kreng verwijderd worden. Zeg dan; kom over vijf weken even terug en als je in de tussentijd last krijgt, kom dan eerder langs… Maar goed, nie zeike nie, het ziet er naar uit dat ik de 50 toch kompleet en in één stuk ga halen omdat de verwijdering van de galblaas ergens voor begin april gepland op de wachtlijst staat.

En dan nog even dit: Mijn dochter is bijna 10. Een prachtmeid! Dan volg je de berichten rond de verdwijning van de 12-jarige Milly toch met andere ogen. Inmiddels is bekend dat Milly is vermoord. In onze rechtstaat is een verdachte van een misdrijf niet schuldig voordat het tegendeel is bewezen. Maar als een volwassen vent een 12 jarig meisje vermoord en het bewijs van z'n misdrijf staat straks onomstotelijk vast, ben ik voor de doodstraf. Dan mag iedereen me een rechtse klootzak vinden.

(…nee, ik stem geen Wilders…)

Vanmiddag dus maar even naar de huisarts geweest om zijn mening te horen over die twee vreselijke nachten die ik vorige week mocht beleven. Hij stelde wat vragen, klopte en tikte wat op m'n buik en 'n half uur later stond men bij spoedeisende hulp een infuusnaald in m'n arm te prikken. Ik heb er de hele middag gelegen terwijl er diverse onderzoeken werden gedaan. Uiteindelijke uitkomst waar niet over te discussieren valt; ontstoken galblaas. En dat ding moet eruit! Even was er sprake van dat ze dat meteen zouden doen, qua ritje in de achtbaan, maar het leek de ridders van Aesclepios toch beter om even te wachten tot de ontsteking verder zou zijn teruggedrongen, daar een ontstoken galblaas verkleeft met z'n omliggende collega-organen en dus moeilijker te verwijderen is. Aanstaande vrijdag gaat men eens kijken hoe die bad motthafuckka erbij ligt en dan bepalen ze waarschijnlijk een operatiedatum. Het moet in ieder geval tussen nu en zes weken gebeurd zijn. Ik had al zo'n vermoeden; echte griep kon het niet geweest zijn en 'n maag/darmvirus ook niet, daar ontbraken simpelweg een aantal symptomen voor. Ik heb nog even aan de Mexicaanse griep gedacht maar die is al passé. En de vreselijke orgaanpijn die ik had wees toch écht een andere richting op (galstenen) Dát, plus het feit dat ik al vier dagen donkeroranje gekleurde urine had maakte dat ik vandaag dus toch maar even langs de doc ging. Met voornoemd gevolg. Ik ben niet zo'n dokterloper, ben snel van het gaat wel weer over, maar soms moet je de signalen van je lichaam niet negeren. Er zitten nog twee resterende galsteentjes dus ik kan in principe nog een paar van die galsteenaanvallen krijgen. Maar gelukkig heb ik nu een rechtstreekse ingang bij spoedeisende hulp. Het maakt ze niet uit wanneer; als ik weer verga van de pijn mag ik regelrecht naar binnen wandelen, zonder tussenkomst van verwijsbriefjes en huisartsenposten. Lekker dan; ben ik straks het eerste onderdeel van m'n lichaam kwijt! Dat houdt in dat ik de 50 dus nét niet in één stuk haal…

Het begon twee weken geleden bij een wedstrijd van en in Groningen. Toen had ik het zó koud, dat ik de tweede helft alleen maar klappertandend op m'n dolly heb gezeten. Echt achterlijk koud, alsof er een ijsblok bovenop het stadion lag wat de koude lucht naar beneden drukte. Maar was het wel zo koud? Het vroor niet en ik heb kouder meegemaakt, dus lag het aan mij. De maandagnacht daarna kwam de koorts en die liep flink op. Zweten, klappertanden, kotsen en vreselijke buikpijn. Wat de neuk heb ik verkeerd gegeten dacht ik nog? Om zeven uur toch opgestaan om m'n dochter naar school te brengen maar de rest van de dinsdag geslapen. En de woensdag ook. Ik was zo brak als een aap maar dacht en hoopte dat ik de donderdag wel weer gewoon naar Ajax-Juventus kon, want hé, dat is een affiche wat je niet zomaar laat lopen! Zo vaak komt het niet voor dat de Oude Dame op bezoek komt en je helden als Del Piero en Trezeguet voor je lens krijgt! Op supersslomo bovendien! Gaan dus! Maar gaandeweg de dag begon ik stevig in te storten. Ik heb de wedstrijd op routine uitgedraaid maar had me het liefst ter plekke opgerold om stilletjes onder m'n camera te sterven. Bij deze nog mijn excuses aan de regie omdat de beelden van de superslomo dit keer niet de kwaliteit hadden die je normaal gesproken krijgt als ik achter de superslomo sta! F*cking hell, ik weet niet hoe ik het einde gehaald heb maar uiteindelijk heeft een collega me met de auto van de projectmanager naar huis gebracht. Rillend van ellende ben ik onder de douche gaan staan en heb me daarna warm ingepakt voor een lange nacht. En lang werd 'ie. Omdat ik ook nog een hete citroendrank had genomen ontplofde ik op een gegeven moment qua temperatuur! Ik moet minstens de 40 graden koorts gehaald hebben! Ik heb koude natte lappen om m'n enkels gebonden om m'n bloed te koelen en 'n koud nat washandje op m'n gezicht. En nog bleef ik het gevoel houden van binnen opgevreten te worden en langzaam te sterven. Ik ben er op een kwaad moment echt even bang voor geweest. Ik wist niet meer waar ik het zoeken moest, heb afwisselend op de bank en in m'n bed gelegen, rondgelopen, water gedronken, dat weer uitgekotst etcetc maar het ergste vond ik wel dat ik geen controle had over de hallicunerende beelden in m'n hoofd, die blijkbaar bij hoge koorts horen. Nu ben ik drie dagen verder. Drie dagen van niets anders doen dan in bed en op de bank liggen. Ik ben volkomen geradbraakt en ik weet niet waarom of waardoor. M'n hele middenrif doet pijn, ik voel al m'n organen en ingewanden, alsof ik door vijf man bruut in elkaar geschopt ben. M'n ex heeft boodschappen voor me gedaan en komt af en toe langs om te kijken hoe het ermee gaat. Dat is dan weer het voordeel als je niet met slaande deuren en ruzieënde advocaten uiteen gaat al doet ze het gewoon omdat ze een goed mens is. Morgen maar eens snel naar de huisarts wat er is iets waar ik zijn expertise voor nodig heb, iets waar ik voorlopig niet aan wil denken maar wat ik niet uitsluit. Maar voorlopig ben in na drie dagen nog niet in staat om pijnloos rechtop te staan en naar de brievenbus te lopen zonder het gevoel te hebben uitgeput te zijn….