Bestemming Berlijn

Afgelopen vrijdag moest ik in het Ruhrgebied zijn en ben ik ook even in Duisburg wezen kijken bij de tunnels waar tijdens de Love Parade 21 mensen om het leven kwamen. Noem me een ramptoerist, maar ik wilde zelf zien in wat voor een fuik die mensen terecht zijn gekomen en of de tunnels echt geen ontsnapping boden. Het antwoord is dat je in één oogopslag kan zien dat een enorme mensenmassa in die tunnels geen kant op kan. Zeker niet als de tunnels zowel in als uitgang zijn. Het terrein waar de Love Parade werd gehouden was alleen via deze tunnels te bereiken en aan beide kanten kwam men uit op niet al te brede straten. Men kon via slechts twee opgangen bij het festivalterrein komen. Bij de grootste opgang ging het mis. Het festivalterrein wordt aan beide kanten begrenst; aan de ene kant door de A59 en aan de andere kant door spoorlijnen. Kansloos! Vorig jaar werd de Love Parade in Bochum afgelast vanwege het ontbreken van veilgheidsgaranties. De burgermeester is daar nog nét niet met pek en veren de stad uitgezet! Watjes waren het! Lafbekken! Iedereen viel over ze heen, ook de media die nu krokodillentranen huilen! De politiechef die uiteindelijk verantwoordelijk was voor de aflasting in Bochum werd in eerste instantie ook betrokken bij de voorbereiding van de Love Parade in Duisburg. Hij sprak het ene veto na het andere en is vervolgens door de politiek afgeserveerd omdat hij de stad Duisburg te negatief in het nieuws bracht. Op de tv zag hij vervolgens dat er 21 doden te betreuren waren… Ja maar het was een beproefd concept, riep men in koor, we hadden er ervaring mee! In een talkshow schoffelde de Duitse DJ Paul van Dyk die argumenten radikaal onderuit door terecht te stellen dat je niet van een beproefd concept kan spreken als je de locatie steeds veranderd (Berlijn, Dortmund, Essen, Bochum, Duisburg) én dat er dit jaar andere organisatoren waren die dus helemaal géén ervaring hadden! Pats, ovationeel applaus van het woedende publiek!

Woede, dat is wat je voelt als je de tunnels binnengaat. Woede op de muren. Woede in briefjes en op pamfletten. De enorme zee van rode grafkaarsjes is één grote aanklacht tegen de verantwoordelijken die tot op de dag van vandaag hun handen in onschuld wassen. Aan het begin van de tunnels liggen de kransen van de gemeente Duisburg, van de Duitse regering en van diverse politici. Terwijl ik er naar stond te kijken kwam er een man met een boodschappentas in z'n hand langs lopen. Zó kopen ze hun schuld af, riep hij en wees met trillende vinger naar de kransen. Wat hebben ze met onze kinderen gedaan? Mijn kleinkinderen waren erbij! Ze hebben het overleefd, maar wat hebben ze met onze kinderen gedaan? Uit gierigheid en winstbejag! In de ogen van de man wellen tranen op en hij loopt verder. Ik ben niet zo heel snel uit het lood geslagen maar op dat moment stond ik even volkomen scheef. En dat werd er niet beter op toen ik de meest intieme en persoonlijke brieven las die nabestaanden daar voor de slachtoffers hebben neergelegd. Er liggen ook dankbriefjes van mensen die het overleefd hebben. God wordt gedankt en elders wordt het bestaan van God in twijfel getrokken. Bij de trap waar de meeste slachtoffers zijn gevallen staan een aantal mensen die erbij waren. Die er midden in zaten en het overleefd hebben. Aan iedereen die het horen wil vertellen ze hun verhaal, behalve aan de aanwezige tv-ploegen van RTL en de WDR. De mensen in Duisburg zijn woedend en ze schamen zich diep voor wat er is gebeurd. Het staat geschreven op de wanden van de tunnels en de onmacht krijgt vorm in al die rode grafkaarsjes. Ik heb er wat algemene foto's gemaakt en met het argument dat zulke dingen vastgelegd moeten worden praat ik m'n geweten zuiver. Ze staan op m'n Flickrpagina in de Ruhrpott set.

Beter opletten in het vervolg Jo, want je hád kunnen weten dat aanstaande weekend op Autobahn 40 tussen Duisburg en Dortmund over een lengte van 60 kilometer de Ruhrpicknick plaatsvind! Maar liefst 20.000 tafels worden er gedekt en iedereen die zich geroepen voelt mag gerechten uit eigen keuken meenemen en de gasten van harte uitnodigen toe te tasten! Dat wordt een multi-cultifestijn! Dat wordt smikkelen en smullen! Dat worden bratwurst happende Turken en döner kebab verorberende Duitsers! En dat alles in het kader van Ruhr 2010. Of die picknick daadwerkelijk over 60 kilometer gaat plaatsvinden valt nog te bezien. Ik gok erop dat het stuk Autobahn tussen Essen en Bochum het drukst zal zijn qua festiviteiten, simpelweg omdat de snelweg zich daar dwars door Essen klieft! De rijbaan in de richting Dortmund is de picknickrijbaan en de rijbaan richting Duisburg is voor alles wat zich voortbeweegt maar geen motor heeft. Dát was een uitgelezen kans geweest om een keer van Essen naar Dortmund en weer terug te fietsen! Dat ga je niet nóg 'n keer meemaken, dat je zomaar over de Ruhrschnellweg mag fietsen, of er moet weer ergens een oliesjeik een kraan dichtdraaien. Ik heb hier het schema met alle data van de festiviteiten in het Ruhrgebied liggen. Ik wist dat de picknick er aan zat te komen en had me al voorgenomen er heen te gaan en tóch let ik niet op en zeg toe in m'n vakantie een klusje in Moskou te doen. Ook leuk, daar niet van, maar dat héb ik al meegemaakt. Snappu? Bovendien blijft er dit keer in Moskou maar bar weinig tijd over om iets van de stad te zien omdat we maandagochtend om 08:00 alweer naar het vliegveld gaan. Vorig jaar vlogen we pas ergens in de middag terug. Had ik dát eerder geweten en bovendien iets beter opgelet, dan was ik gewoon over de Ruhrschnellweg gaan fietsen. Geflurkt? Beetje wel…

Er komt dus geen WK-finale Nederland-Duitsland maar eentje tegen Spanje. Ik mag alleen hopen dat we met z'n allen niet denken dat we wel even van de Spaanse sluipmoordenaars gaan winnen. Jammer voor de Duitsers want ze hebben een paar prachtige wedstrijden op de mat gelegd met schitterend totaalvoetbal en ze hebben met niet misselijke cijfers van grote landen gewonnen, maar de Spanjolen lieten ze vanavond hun spel niet spelen, dus kon er niet worden gecombineerd en gecounterd. Exit Germany. Dus geen kans voor Nederland om wraak te nemen op de finale van 1974. Geen droomfinale. Geen thriller. Geen Titanenstrijd. Geen Moeder aller Finale's… Maar als Nederland wint, wél een finale waarvan iedereen na 40 jaar nog weet waar je 'm zag en hoe je 'm beleefde! Misschien is het wel goed dat er geen finale Nederland-Duitsland komt want als de Duitsers die zouden winnen, en die kans zou niet denkbeeldig zijn als ze van Spanje hadden gewonnen, dan zou het 1974-all-over-again worden! Ik heb 1974 meegemaakt; ik was 14 jaar oud en voetbal zei me niet veel maar ik heb wél gekeken, want we zouden die Duitsers wel even pakken. Ze zouden wel even een pak op hun lazer krijgen! Die grote waffels zou wel even het zwijgen opgelegd worden! We weten allemaal hoe dát is afgelopen! M'n vader, een man met een groot voetbalhart, liep volkomen gedesillusioneerd de achtertuin in om de mokerslag te verwerken. M'n broertje zat te huilen op de bank. Het was muisstil, alle euforie was als sneeuw voor de zon verdwenen en er was op straat geen kip te bekennen. 1974 heeft diepe wonden geslagen en de rivaliteit tussen de twee landen fel aangewakkerd. En nét nu na al die jaren het wederzijds respect begint te groeien, plotseling veel Nederlanders voor Bayern München zijn omdat Van Gaal daar coacht en Robben en Van Bommel daar spelen, nét nu de Duitsers trots zijn op hún Nederlanders en oprecht vereerd zijn dat een speler als Van Nistelrooy voor HSV heeft gekozen, nét nu de Duitsers respect voor het Nederlandse voetbal krijgen, zouden de twee rivalen wéér tegenover elkaar staan in een WK-finale! Daar had zomaar het trauma van 2010 uit kunnen komen rollen! Ik weet 't niet hoor maar ik denk dat een finale Nederland-Spanje beter is voor de wederzijdse betrekkingen. En nú staat zo'n beetje heel Duitsland achter Nederland, want wij zijn nu hun hoop om Spanje alsnog een loer te draaien! En dat doen we natuurlijk graag voor onze buren! Zowel Nederland als Spanje ruiken hun eerste wereldtitel. Dat gaat bloedspannend worden en ik durf geen verwachting over de afloop uit te spreken al hoop ik vurig dat de derde finale na 32 jaar voor Nederland goed uitpakt. Dat drie maal scheepsrecht is voor Oranje. Dat we weer dezelfde euforische beelden mogen zien als na de EK winst in 1988. Dat ik de dag na de finale gerust vanuit het land van de wereldkampioen naar het Duitse Bochum kan rijden, want daar moet ik die dag even zijn. Ga ik meteen in Oberhausen bij Octopus Paul op bezoek want die orakelvis heeft alle resultaten van het Duitse team correct voorspeld, inclusief de uitschakeling door Spanje… ;-)

Afgelopen winter (wat heerlijk om dat te kunnen schrijven) Afgelopen winter dus, merkte ik dat de matten van m'n Opa Astra nat waren. Dat kwam volgens mij omdat zowel m'n dochter als ik met onze beneeuwde dikprofiel schoenen de wagen betraden en die sneeuw vervolgens smolt waardoor de matten nat werden. Droogt wel weer op, dacht ik nog. Maar 't bleef maar vochtig. Bij zo'n Opa Astra zit aan de passagierskant een klepje waaronder het chassisnummer staat. Toen ik dat klepje opende en met m'n vinger onder de matten voelde bleek het niet nat maar zeiknat te zijn. Wat ik voelde was overduidelijk geen water maar een vettige vloeistof en dat is meestal geen goed teken. En of de duvel ermee speelde bleef vervolgens het radiatorlampje in m'n dashboard branden… Meteen het koelsysteem gecheckt maar daar is nix mis mee. Dan maar naar m'n trouwe automonteur, die een eenmansgarage bestiert waar ik al dertig jaar kom. Doet je airco het? was de vraag. Goed punt, die had ik namelijk vanwege ijs, vrieskou, sneeuw en dreigende elfstedentochten nog niet aan gehad. Dus een rondje rijden, maar helaas; al wat de airco opborrelde was warme lucht. Nou, lijkt me duidelijk, zei m'n monteur. Ik nog lullig vragen of dat makkelijk op te lossen is. Ja hoor, moet je dashboard en middenconsole er even uit… Gloeiendegretverrrrrdegretttver! Dat gaat weer harde pecunia kosten, maar als het me te duur is laat ik het gewoon zitten. In m'n Alfa Romeo tijd heb ik voortdurend zonder airco gereden en nooit ergens last van gehad op een bezwete rug en geurende oksels na. Raampje open werkt ook en dat radiatorlampje kan ik afplakken met zwart gaffertape. Dûh! Alleen, via usenet verneem ik net dat er gas in de airco zit en dat dus m'n kachelradiator wel eens naar de kloate zou kunnen zijn. Maar de kachel werkt prima en ik heb geen koelvloeistofverlies… Wie 't weet mag 't zeggen!

Talk about Opa Astra. M'n schoonmoeder uit Bochum had zo'n zelfde Astra als ik. Had, zeg ik, want ze heeft 'm total-loss gereden. Ze moest wachten bij een voorrangsweg maar de neus van de Astra stond nét 'n metertje te ver naar voren waardoor een van links komende auto die neus er radicaal vanaf beukte. Motorsteunen los gescheurd, neus krom, koppeling volledig verdwenen, alle vloeistoffen op straat… Maar de airbag bleef zitten waar 'ie zit. Blijkbaar gaat zo'n klapzak in het stuur alleen af als er sprake is van 'n frontaaltje. Met oma gaat het goed, op wat blauwe plekken en hevige schrik na.

Een Opel Astra kan echt niet, zo merkte een zeer gewaardeerde collega voorafgaande aan de wedstrijd PSV-Sparta Praha even terloops op. En eigenlijk heeft 'ie wel gelijk; zo'n Astra G heeft natuurlijk de uitstraling van een geruite pet. Zeker vergeleken met de Italiaanse charme van de Alfa 156. Maar de kans dat met een Astra de straatstenen uit het wegdek zijn getrokken is aanmerkelijk kleiner dan bij de Alfa 156. Zo is het ook. En de Astra is zuiniger in gebruik en dat gaat uiteindelijk ook meetellen. Ik heb een te koop staande Alfa 156 bekeken en meteen vielen de tot op de draad versleten en schuin afgesleten achterbanden op. Er zat geen radio in en de trotse merkjes waren verkleurd. Bovendien was de APK reeds lang verlopen. Een bij hetzelfde bedrijf te koop staande Astra, verkeerd zo op het oog in tiptop conditie, op de voorbanden na dan, en de APK loopt tot juli 2010. Het enige nadeel dat ik kan ontdekken is dat bij de 1.6 16V Opelmotor de distributieriem om de 60.000 kilometer moet worden vervangen en dat zulks na de volgende 15.000 km al moet gebeuren. Maar verder is het een keuze tussen gevoel en verstand. M'n gevoel gilt Anonima Lombarda Fabbrica Automobili, maar m'n verstand zegt, jongen toch, je bent geen 30 meer, wees nou toch eens wijs en ga voor de in Bochum geassembleerde Teutoonsche degelijkheid…

Toen ik afgelopen zaterdag met 'n bekerje koffie tussen de ocassions bij een autobedrijf te Dronten rondliep, werd ik aangesproken door een heer die informatie over een auto wilde hebben. Hij dacht dat ik bij het autobedrijf werkzaam was. Het was een lichte schok me te realiseren dat ik voor een handelaar in tweedehands auto's kan doorgaan…

Vandaag heeft pappie het Snapchen der Woche gescoord! Eerder op de dag was ik bij oma in Bochum en op de terugweg ging ik even bij CentrO in Oberhausen kijken of ik nog 'n paar fijne winter c.q werkschoenen kon scoren omdat m'n huidige setje na twee jaar reeds versleten en zo lek als een mandje is. Bij Voswinkel hebben ze een hele wand met berg/wandel/trekkerdetrek en werkschoenen dus daar ging ik naar binnen. Omdat ik m'n oog al eerder op een paar Meindl's had laten vallen wist ik dus dat ze bij PerrySport 179,99 euri's en bij De Vrijbuiter 154.90 euri's kosten. Vandaar dat ik verheugd opkeek toen ik bij Voswinkel een stapel van die Meindl's voor 99,95 in de uitverkoop zag staan! Dát noem ik nog 's een koopje! Vervolgens kreeg ik van de verkoopster nog een soort coupon waarmee ik aan de kassa nóg eens 10 euro extra korting kreeg! Ik zeg, het moet niet gekker worden! Spaar ik op een lullige vrijdagmiddag toch even dik 90 euri's op een paar origneel echte Meindl's uit! 89.95; daar ben ik zeer tevreden over want ik ben dan wel geen Zeeuw maar us ben wel zunig… ;-)

Update: …en ze zitten als gegoten en lopen heerlijk…

Dit arrogant kijkende sujet is Hans-Jürgen Rösner, gefotografeerd in een rechtbank te Bochum waar hij zojuist op niet mis te verstane wijze heeft gezegd dat het 'm allemaal aan z'n reet zal roesten wat de rechter te melden heeft. Rösner zit een levenslange gevangenisstraf uit en is onlangs in z'n cel op heroinebezit betrapt waardoor hij er nog eens zes maanden bij heeft gekregen (…) En dat boeit Rösner verder niet; hij schijt al jaren op de samenleving, op z'n eigen leven en op dat van anderen. Merkwaardige straf ook, zes maanden extra bovenop levenslang. Trap 'm dan zes maanden de isoleercel in, dát voelt 'ie tenminste. Moet dat nou Jo? Ja dat moet want in augustus 1988 beroofde Rösner met z'n kompaan Dieter Degowski een bank in het Duitse Gladbeck. De zaak liep daarna echter volledig uit de hand waarna het duo in Bremen een bus kaapten om er daarna een kompleet mediaspektakel van te maken. Drie dagen lang zwierven ze kriskras door Duitsland, eerst met die bus en daarna met een Mercedes, op de voet gevolgd door een horde journalisten waardoor het hele gijzeldrama live op tv te zien was. Een van de gijzelaars was Silke Bischoff, een aantrekkelijke blondine waardoor er een soort beauty & the beast ontstond, en dát ging er in als koek! De twee meisjes, vriendinnen van elkaar, werden in de Mercedes voortdurend met vuurwapens bedreigd terwijl de wagen echt omringd was door journalisten. Ik weet nog dat het me toen verbaasde dat er tussen al die media niet een als journalist verklede undercover agent opdook die Degowski en Rösner ter plekke een kogel door hun harses joeg. Ik zat écht op dat moment te wachten en de gelegenheid heeft zich voorgedaan, zo blijkt nu. Degowski had in de bus al een vijftienjarige jongen door het hoofd geschoten terwijl zijn negenjarige zusje moest toekijken. In plaats daarvan greep de Duitse justitie ergens op de autobahn in en werd Silke door Rösner vermoord. Ines Voitle, het andere gegijzelde meisje wist te ontsnappen. Het is deze maand meer dan twintig jaar geleden. Hierrrr een chronologie van het Gijzeldrama van Gladbeck.