Bestemming Berlijn

Heren van de technische dienst; ik kom er aan hoor! Warm de soldeerbouten maar vast op! Steek de punt van die lerpen maar vast in de gloeiende kolen want papie komt straks even langs met een uitdagend klusje! Al dagen deed m'n oude bejaarde Powerbook G4/500, die nog als emailophalert en internetsurfert wordt gebruikt, moeilijk bij het opladen der reeds half vergane batterij. Geknetter en vonkengetrek bij de plug. Ik had al drie setjes speciale schroevendraaiertjes klaar om de doos open te schroeven, in de wetenschap dat hoogstwaarschijnlijk geen enkel exemplaar van die schroevendraaiertjes gaat passen, want Apple, en dan weet je het wel! Zo heb ik hier een Apple-USB kabeltje wat alleen op Apple past en dan nog alleen op de nieuwere types en dus niet op mijn gedateerde machines met PowerPC processor! Dat bedoel ik dus! Een tijd lang lukte het met een beetje wurmen en draaien van de plug om de doos toch op te laden, een hoop geknetter ten spijt. Maar gisteravond gaf 'ie er definitief de brui aan. Nog mazzel dat het de plug is en niet iets interns in de comprutser zelf. Goed, ga ik dus zoeken op internet en zie ik hierrrr hoe je dat zelf kan repareren. Juist, daar heeft papie het geduld niet voor. Dan eindigd/t de lader uiteindelijk op de straatstenen, gevolgd door de doos zelf. Dus mogen de soldeerhelden van de technische dienst het eens proberen. Die hebben in theorie tijd zat want bij ons gaat nooit iets stuk ;-) Mochten ze de lader uiteindelijk ook uit het raam flikkeren dan bestel ik hierrrr wel een imitatieneppert van het soort dat overal op past. Want de oude doos is nog te handig om vanwege een kaduke lader bij het grofvuil te zetten.

Nu de ombouw van de layout wel zo'n beetje klaar is ga ik maar weer eens bloggen. Aan het ombouwen heb ik een hoop plezier beleefd en het heeft me afgeleid van zaken die in m'n hoofd spelen en die ik kan missen als kiespijn, terwijl ik en-passant ook nog 'n beetje code heb leren lezen en bewerken. De kleine dingetjes die ik nu nog aan de layout wil doen kunnen wachten tot later, omdat ik daarvoor toch echt eerst moet uitzoeken hoe het moet. Zo wil ik bijvoorbeeld de blogvensters dezelfde transparantie geven als het kopvenster, maar heb ik nog geen idee hoe dat moet en vooral wáár in het theme.css ik het moet zoeken. De foto's in de flickr-widget moeten nog gecentreerd worden maar de auteur van de widget, een Rus uit Moskou, schijnt er plezier in te scheppen om de gebruikers van z'n widget door de hele code te jagen met vage aanwijzingen terwijl 'ie net zo goed even kan zeggen waar er een stukje code tussen gezet moet worden om de boel te centreren. Maar het is wél een mooie widget; klik maar eens op 'n foto, dan krijg je een leuke lightbox te zien, waarvan ik afmetingen ook nog wil aanpassen, maar ja, die Moskoviet he… ;-)

Het feit dat ik met de layout bezig ben geweest en geen blogjes over van alles en nog wat heb geschreven, heeft het bezoekersaantal niet doen afnemen. Blijkbaar komen de trouwe bezoekers regelmatig even buurten. Van een collega kreeg ik een emailtje met mooie woorden, die ik hier niet ga herhalen om de schijn van zelfbevlekking te vermijden, maar die me wel gemotiveerd hebben om de draad weer op te pakken. En ja, ik miste het bloggen ook. Al vrij snel trouwens. Het is nou eenmaal een hobby en hobby's moet men koesteren! Ik heb inmiddels een textbestandje op m'n desktop staan waarin al vier onderwerpjes staan waar ik het over wil hebben! Binnenkort de eerste, over het fantastische camerawerk van de BBC serie Wallander…

Update: Laat me niet dollen door een Rus dus; Flickrwidget weer vervangen voor een andere…

Inmiddels is het overgrote deel van m'n nieuwe layout in het Nederlands vertaald, maar er zijn een paar zaken die in het Engels moeten blijven staan, of ik dat nou leuk vind of niet. Dingen die in Wordpress ingebakken zitten en waar je als eenvoudige coderidder niet bij komt. Ik heb me een slag in de rondte gezocht, me diep begraven in bergen code en uiteindelijk de handdoek geworpen; ik kan de metadata niet bewerken. Zo zal de boel onder het kopje Blogmaster dus Engels blijven. So be it. Sommige toegevoegde widgets laten zich ook niet zo gemakkelijk kraken en blijven voorlopig dus ook onvertaald. Widgets zijn een verhaal apart; zo doet de RSS widget z'n newsfeed niet verversen en slaat de flickrwidget hardnekkig een paar foto's over… Er was tevens sprake van een uren durend gevecht met de rechterkolom, omdat de layout aldaar sommige, waarschijnlijk verouderde, centre-tags niet vreet. Na veel gekutklooi is het gelukt om de boel weer redelijk op orde te krijgen, al irriteert het me mateloos dat ik het OneStat logotje niet gecentreerd krijg. Ik heb alle mogelijke centre-tags geprobeerd maar uiteindelijk heb ik m'n tanden er op stuk gebeten. Maar het meest vreemde is toch wel dat die teller van OneStat opeens een verdriedubbeling van het bezoekersaantal weet te melden! Da's toch merkwaardig en tevens hoogst opmerkelijk te noemen. En dat voor een blog wat nu nog redelijk op z'n reedt ligt, het gepruts aan de layout daargelaten. Misschien is het zo dat onder de motorkap van Wordpress er iets gaande is waardoor zoekmachine's beter bediend worden ofzo. Ik zou het anders ook niet kunnen verklaren. Ramptoeristen misschien? Types die na de eerste opluchting komen kijken of ik écht wel gestopt ben? De komende tijd moet ga ik nog tags toevoegen aan oudere blogjes, bedenken wat ik met m'n 695 pixels brede foto's moet, nadenken waarom de gravatars niet werken, een andere achtergrondfoto (die onder de blogs ligt) en een mooie kopfoto introfoto hoofdafbeelding blikvanger cheffen Dus…

Update 1: 20-01-2010: De bezoekersaantallen zakken inmiddels weer naar normaal niveau…

Update 2: 21-01-2010: Gravatars doen het nu ook. Wie ook z'n eigen gravatar in plaats van die ad-random tekeningetjes naast z'n reactie wil zien staan, gaat naar gravatar.com om er een van je keuze omhoog te laden. Je moet wel even 'n account maken, maar da's een fluitje van 'n cent…

Update 3: 22-01-2010: Achtergrondfoto onder de blogs vervangen, ik moet 'm alleen nog wat beter feauteausjoppen want het gradientverloop aan de onderkant ziet er niet uit. Scroll maar even helemaal naar beneden. Voor de volledigheid: hierrrr het origineel…

Update 4: 25-01-2010: Test met het blokkeren van IP-nummes gedaan! Werkt prima ;-)

Om m'n writersblock te verdrijven en tegelijkertijd een uitdaging te zoeken ben ik met een stevige verherbouw van m'n blog begonnen. Allereerst ben ik naar de laatste versie van Wordpress gegaan. Da's alshetware de motor die het bloggen mogelijk maakt. Zo'n update vergt nogal wat voorbereiding. Draait de server wel de juiste PHP en MySQL versies? Hoe de neuk maak ik back-up's van m'n widgets, thema's, uploads en database? Om over de plethora aan mogelijke fouten tijdens de update nog maar te zwijgen, want het kan allemaal stevig de zeik in gaan! Maar uiteindelijk is het me gelukt om WP 2.9 draaiende te krijgen en verdomd als 't niet waar is; er is al meteen een update naar 2.9.1 beschikbaar… Omdat ik een fix aantal versies had overgeslagen zat ik na de geslaagde update een poosje verbouwereerd te kijken naar m'n nieuwe dashboard, van waaruit ik de blogs maak. Zoveel nieuwe mogelijkheden, dat ik het wiel echt opnieuw moet uitvinden. Gaandeweg kom ik er achter hoe het in de nieuwe omgeving allemaal werkt. De argeloze bloglezer merkt overigens niets van de update maar de blogmaster, zijnde ik zei de gek, dus wel… Al onderzoekend kwam ik er ook achter hoe je met wat simpele code, anoniempjes, spammers en trollen kan blokkeren op basis van hun IP-adres. Sterker nog; ik kan complete firma's bannen door een blokkade op domeinnaam te doen uitgaan. Ook zou ik m'n blogs met een wachtwoord kunnen afschermen en een select groepje trouwe lezers dat wachtwoord geven. Gaan we allemaal niet doen, maar de mogelijkheden zijn er wel.

De nieuwe layout biedt ook aardige mogelijkheden. Het is een door iemand met verstand van zaken geschreven, professioneel thema en het ziet er helemaal chique-de-friemel uit! In alle Mac-browsers komt de layout goed tevoorschijn en ook op Windows machines heb ik nog geen rare toestanden gezien en dat is in het verleden wel eens anders geweest! Er zitten in de layout zelfs uitzonderingen voor Internet Explorer 6; de moeder-aller-brakke-browsers! De vertaling van m'n oude Apple-layout naar de nieuwe verliep vrijwel vlekkeloos, al zijn er altijd kleine dingetjes die ik aangepast wil zien, met name in de rechter kolom. Talk about kolommen; de layout heeft een blogkolom met variabele breedte en een rechterkolom met vaste breedte. Het maakt niet uit hoe breed het browservenster van de gebruiker is; de blogkolom past zich naadloos aan. Rechtsboven ziet men een rechthoekje met een – erin, waarmee drie kolombreedtes gekozen kunnen worden, al naar gelang de wensen van de gebruiker. Onder de blauwe knop linksonder vindt men ook nog wat aardigheden. Zo kan de gebruiker daar tot op zekere hoogte zelf de achtergrond kiezen via "change theme". Als blogmaster raadt ik het thema "light" ten zeerste af, omdat dat de layout bare to the bone stript. Dat thema sloop ik er tzt nog wel uit. Doordat de blogkolom een variabele breedte heeft kan ik niet meer met een kopfoto werken omdat die een vaste breedte heeft. Ik zit nog te broeden op een crea-oplossing voor dit probleempje. Dat houdt de grijze massa in beweging.

Nu nog inspiratie…

Al die reacties….

Geef me tijd, ik neem een poosje blogrust om de lol te hervinden, ik ben nog niet weg… Als ik er de komende tijd zin in heb, ga ik eerst m'n Wordpress updaten naar de laatste versie. Dan zoek ik een andere, wellicht interactieve lay-out, die ik naar m'n smaak moet aanpassen. En dat gaat ook even duren. Dus als het hier de komende tijd een lay-out technische puinbak is, dan ligt dat daaraan..

Update 1: Er ligt 'n nieuwe motor onder m'n blog; Wordpress 2.9, waardoor ik opeens veel meer mogelijkheden heb. De nieuwe layout gaat 't vrij definitief worden, al moet ik er nog wel 't een en ander aan versleutelen…

Dit is voorlopig even m'n laatste blogje. Reden; ik heb er geen plezier meer in. Soms denk ik na een paar dagen, o ja, ik MOET ook nog wat aan m'n blog doen. En vaak zoek ik dan maar naar wat al dan niet relevante zaken om iets over te schrijven. Wat dat aangaat is Berlijn onuitputtelijk, maar ik heb niet de indruk dat het ook maar iemand ene reedt interesseert wat ik over Berlijn te melden heb. En bovendien staat alles over die stad al op het internet. En beter ook. Dan hoef ik niet als vijfde wiel aan de wagen mee te draaien. Bovendien voel ik me geremd; ervaring uit het verleden heeft me duidelijk gemaakt dat ik niet kan schrijven op de manier waarop ik dat zou willen. Okee, dan schrijf ik anders, maar dan is het gelegde ei toch niet mijn ei. Vaak heb ik blogjes zitten herlezen om te kijken of er punten of komma's in staan waar deze of gene over zou kunnen struikelen. Dat alles bij elkaar opgeteld maakt dat ik er geen lol meer aan beleef. Dus stop ik er even mee. Ik laat het blog wel online staan en ik kijk wel hoe het uitpakt. Als ik de lol nog steeds niet hervonden heb op het moment dat ik de serverhuur moet voldoen, haal ik de boel offline.

In de goede oude tijd van de gulden was ik vast donateur van een aantal stichtingen. Onder andere de nierstichting en het aidsfonds. Er zijn veel meer stichtingen die goed werk doen, maar deze twee had ik om persoonlijke redenen gekozen. Iedere maand maakte ik een bedrag over naar voornoemde stichtingen. Bruintje trok dat toen makkelijk omdat Bruintje destijds financieel beter in z'n vel zat dan nu. Dat geeft ook te denken trouwens; al jaren doe ik hetzelfde werk maar financieel ga ik er geen reedt op vooruit, eerder het tegenovergestelde. Toen ik vorig jaar op een racecircuit in de warme zon kilometers camerakabel binnen stond te trekken bedacht ik me dat er tóch ergens iets mis is gegaan in m'n carriere. 25 jaar geleden ben ik namelijk bij de tv als kabelsleper begonnen en 25 jaar later sta ik nog steeds aan die rode spaghetti te trekken. Ik zag er de humor even niet van in. Anderen wel, maar dat terzijde; ik had het over donateur zijn van stichtingen. Ik gaf aan de stichtingen naar draagkracht, dus het bedrag kon per maand verschillen. Maar op een gegeven moment viel er een acceptgiro in de bus waarop ik niet meer zelf een bedrag kon invullen. In plaats daarvan had ik de keuze tussen een stel van te voren ingevulde bedragen. Ik hoefde alleen maar een kruisje te zetten. Het minimum was 25 gulden. De stichting had dus een minimumbedrag bepaald. Wilde ik een tientje overmaken, dan kon dat niet. Dat schoot mij danig in het verkeerde keelgat want hoewel zo'n stichting er vast een mooi en begrijpelijk verhaal omheen zou weten te motiveren las ik; met minder dan 25 gulden zijn we niet tevreden… Later volgden andere stichtingen en ben ik gestopt met doneren. Ook omdat het om allerhande redenen financieel opeens een stuk minder ging en ik domweg de draagkracht niet meer had/heb om er liefdadigheid op na te kunnen houden. Althans, niet in de mate waarin ik dat vroegâh deed.

Nu lees ik in de courant dat het Rode Kruis opeens zomaar de donatie van alle vrijwillige donateurs met een euro per maand verhoogd heeft, waardoor de jaarbijdrage van 20 naar 36 euro gaat. Een verhoging van 60%. Hoppa, wordt zomaar even gedaan, en dat bij automatische incasso's. Dat kan en mag volgens mij helemaal niet, maar ja…wie ben ik? De directeur staat voor 141.000 euro op de loonlijst dus ik kan me de verontwaardiging van de donateurs wel voorstellen.

Net als bij de Hartstichting waar een vertrekkende graaidirecteur een half miljoen meekreeg. Zijn opvolger harkt 132.000 op jaarbasis binnen. Hoe moeten al die vrijwillige collectanten zich dan voelen, die door weer en wind op pad gaan? Dan sta je toch ook met je bus te rammelen in de wetenschap dat je het salaris van de (ex)directie aan het ophalen bent? Vergis je niet hoor, als er aan de deur een collectebus onder m'n neus wordt geschoven geef ik altijd, en bovenstaande discussie doe ik die beste mensen niet aan, maar ik denk er wel het mijne van…

Het idee was om op 1 januari een paar dagen naar Berlijn te gaan, maar koning winter heeft Duitsland in een houtgreep waardoor de autobahn naar Berlijn in een glijbaan is veranderd en zelfs de treinen, die via Osnabrück naar de hoofdstad rijden, stilstaan vanwege ijzel. En als in Duitsland de treinen niet rijden is er serieus stront aan den knikkert. Ter vergelijking; toen in onze bananenrepubliek na de eerste sneeuwvlok gansch het radarwerk stilstond en een woordvoerder van ProRail de schuld van het niet rijden der treinen bij de besneeuwde wegen deponeerde,(…servicemedewerkers konden vanwege besneeuwde wegen de vastgevroren wissels niet bereiken…) reden in Duitsland de treinen op schema! Ook het feit dat de Opa Astra niet op winterbanden staat maakt de beslissing om thuis te blijven een juiste. Daarnaast heb ik sinds de kerstdagen m'n dochter, die bij oma in Bochum logeerde, niet gezien, en dat is toch ook wel een argument om dicht bij huis te blijven. Verder voel ik me nogal brak qua boemeranghoest. Twee keer was de hoest en aanverwante keelpijn reeds verdwenen, maar du moment voel ik die ongenode gasten voor de derde keer in succesie terugkeren. Gisteren ben ik alsnog even in Duitsland geweest om m'n dochter weer op te halen. Haar verblijf was met een aantal dagen verlengd, omdat ook zij door een vervelend keel/hoestvirusje was geveld. Vandaag is ze weer naar school, zijn al die feestdagen voorbij, en heeft de normale sleur zich hersteld. En stiekum vind ik dat wel okee…

En dan kijk ik uit het raam en zie ik dat 'ie weer rijdt. De trein met als bestemming; Berlin-Ostbahnhof…