Bestemming Berlijn

Het zal 'n harde trap tegen menig sportbeen zijn, maar ik ben 'n beetje klaar met die kou! Na de afgelopen milde periode had ik voorzichtig gehoopt op aangenamere temperaturen, zo rond 4 a 5 graden, niet met nog 'n berg kou uit 't oosten! Ik had de lange onderbroek alweer opgeborgen maar ik kan melden dat ik die nu weer aan heb! Nu moet ik weer iedere ochtend de roethoester vijf keer laten voorgloeien voordat 'ie start. Wat meer zegt over de toestand van de gloeibougies dan over de kou, maar ergerlijk is het wel! Ik was van plan om half februari naar Berlijn te gaan, maar dat heb ik naar begin mei verzet. Het is me daar ook nog te koud om een paar dagen achtereen, acht uur per dag op de fiets te zitten. Vorig jaar januari heb ik in Berlijn de chillfactor gevoeld als gevolg van uit het oosten aantrekkende wind en ik was not amused! Gierende snerpwind uit Polen! Na vier dagen had ik de grootste problemen om m'n wagen weer aan de praat te krijgen en toen bleek dat de remblokken aan de remschijven zaten vastgevroren. Dát gaf me 'n knal! Ondertussen hou ik het weerstation Tempelhof scherp in de gaten! Du moment; sneeuw, ijzel, regen en rottigheid in Berolinsk!

Als ik eens in de bezoekersstatistieken van m'n blog kijk merk ik op dat ik een stel vaste bezoekers in het buitenland heb. Een van de meest opmerkelijke is er eentje die volgens OneStat afkomstig is uit Argostoli in Griekenland. Dat maakt me toch nieuwsgierig; wie zou 't zijn? Ik heb er ook een paar uit Engeland die in OneStat opduiken als Eu Zz en waarvan ik geen idee heb wie 't zijn. Maar desalniettemin welkom! En dat geldt ook voor de touwe bezoeker van Kwekerij Gebroeders Jonkers te Elshout! Ook via m'n Flickr pagina onstaan er leuke contacten en dan met name met een paar Berlijners die me op de vingers tikken als ik met onjuiste foto-info aan kom kakken en die me helpen met het geotaggen van m'n prenten. En sinds kort heeft een origineel echte ex-luitenant van het Oost Duitse leger zich gemeld; een ijzervreter die, als ik het zo eens voorzichtig inschat, destijds met liefde het kapitalistische westen was binnengemarcheerd met z'n elitetroepen en die de val van de DDR nog immer betreurd! Ik zeg; beste Luitenant, stuurt U deze troepen maar! Hup, abmarchieren im Gleichschritt….

In mijn tienerjaren was op zaterdagmiddag de Dik Voormekaar Show op de radio, gevolgd door Los Vast, met Jan Rietman, die het voor elkaar kreeg om op een gegeven moment met z'n radioprogramma in De Kuip te staan. Live radio vanuit een volle Kuip! Moet je HeutZuTage om komen… Maar goed, iedere zateragmiddag zaten we dus aan de radio gekluisterd om de nieuwste fratsen van het duo Van Duin-De Groot te horen! M'n vriendje Lau had een oude Grundig bandrecorder en daarmee namen we vele van die Dik Voormekaar Shows op. Noodgedwongen met een microfoon die dicht tegen de luidspreker van een oude buizenradio, zo eentje met een kattenoog, werd gehouden want er zat geen lijnuitgang op die buizenbak! En dan maar hopen dat er geen knetterende brommers door de straat zouden knallen… Ik herinner me nu nog veel van die radio-sketches, Candlelight, de Boomchirurg etcetc. Op school immiteerde iedereen Harry Nak (nou ontzettend...) en Ome Joop (wat is 'r jóh? en nee nou wordt ie mooi! en geef mij maar een neut, mensuuu) Zelfs m'n opa deed er aan mee! Dikke Leo werd een begrip, net als Toos en Bep! Nog niet zo lang geleden schudden Van Duin en De Groot bij DWDD een hilarisch stukje Dik Voormekaar LIVE! uit hun mouw en blijkbaar beviel dat zó goed dat vanaf vrijdag 27 februari om 21:10 bij de TROS op Nederland 1, de Dik Voormekaar Show terug is op tv! Lachuuuuu!!!!!

In de categorie ontzettend leuke maar verder totaal overbodige software bieden wij U aan: Poladroid! (inderdaad; droid!) U weet wel, van die kant en klaar films waar je hele leuke pica's mee kan maken en waarmee je soms onverwachte resultaten ophoest. Het schijnt dat de firma Polaroid stopt met het fabriceren van de films, waardoor er een plethora aan Polaroidcamera's, waaronder die van mij, onbruikbaar wordt. Relikwieën uit voorbije dagen! Maar geen nood want Pola's maak je nu dus gewoon op de comprutser met Poladroid! Er verschijnt een Polacam op je desktop, daar drop je een foto op, waarna je de karakteristieke Polaroid klik inclusief filmtransport hoort en vervolgens verschijnt er een bruine Pola die zich, net als in het echt, langzaam ontwikkeld! Je kan met de foto's wapperen, ook net als in 't echt, is dat leuk of nog leuker? De pica's vertonen zelfs de voor Pola's kenmerkende vignetering! Ik zeg dolle pret! Hierrrr downloaden! Voor Mac en Windows! En hoe ziet dat er dan uit? Nou zo dus…

Update: Opmerking van m'n dochter; papaaaa, je ziet er niet uit!!!

Kaartenmaker Kalimedia heeft ooit in opdracht van Magazine Dummy, ter illustratie van een artikel over anti-Duitse sentimenten, een kaart van een na-oorlogs Europa zonder Duitsland gemaakt. Daar heb ik eens een kwartiertje gefascineerd naar zitten kijken. Duitsland kompleet van de kaart geveegd en opgedeeld onder de omringende landen; het is nogal wat! Wat valt er op? Het IJzen Gordijn volgt grof genomen detzelfde lijn zoals die daadwerkelijk door het na-oorlogse Europa liep. Hamburg en Lübeck zijn aan Denemarken toebedeeld maar het Deense eiland Bornholm is opeens Zweeds. Nederland grenst aan Polen, heeft opeens Den Haag als hoofdstad en is in een klap het rijkste land van West Europa omdat we het hele Ruhrgebied hebben gekregen. België pist naast de pot, krijgt niets, en moet zelfs een stukje aan Nederland afstaan. Frankrijk krijgt onder anderen Kassel, Aachen, Frankfurt en Mainz. Oostenrijk krijgt München kado en ziet vrijwel alle namen van z'n steden opeens in het Italiaans verschijnen. Neurenberg wordt Tsjechisch en Leipzig, Dresden, Chemnitz, Magdenburg en Berlijn worden Pools… Berlijn, wat dan Berolinsk zou gaan heten, wat ik een prachtige naam vind, zou dus een anonieme grauwe Poolse oostblokstad worden waar nooit een muur heeft gestaan. Het hernoemen van de steden is echt natte vingerwerk, wat de satirische oorsprong van deze kaart wel een beetje onderstreept. Zo heet Essen in het Nederlands opeens Eeten en Dortmund wordt Daarmond. München heet Monaco di Baviera en Aachen Aix-la-Chapelle… Overigens lijkt deze kaart niet geheel uit de duim te zijn gezogen en heeft men klaarblijkelijk deze kaart, afkomstig van de Duitse oorlogspropaganda, goed bestudeerd! 

Gisteren verzeilde ik opeens in het Hilversumse theater Gooiland alwaar ene Daan Quakernaat als spreker de boel kwam opleuken. Met de boel bedoel ik een bijeenkomst van de regionale brandweer. Quakernaat stak een geniaal verhaal af waarin de doorgeslagen gekte van de arbodienst, die 37 overbodige trappetjes op het dak van Hoog Catherijne in Utrecht heeft laten plaatsen, gekoppeld werd aan de bestuurlijke onmacht om rond datzelfde Hoog Catherijne fietswrakken te verwijderen, de Kathedraal van Reims en de regionale brandweer. Bij de verhalen over de arbodienst en met name het fietswrakkenverhaal viel m'n bek af en toe open van verbazing. Hij heeft het namelijk niet bedacht. Wat hij staat te vertellen is de werkelijkheid (ik heb het hem na afloop gevraagd) en hij verteld het op zo'n manier dat je het gevoel bekruipt dat de bestuurlijke macht soms volslagen knettergek is geworden! Deze Daan heeft een vlijmscherpe kijk op de wereld om hem heen en wat iedereen wel eens voelt, namelijk dat het klootjesvolk door de politiek grandioos in de zeik wordt genomen, weet hij weergaloos onder woorden te brengen, compleet met illustraties. Daarnaast werkt z'n liefde voor kathedralen aanstekelijk. Ik wil die kathedraal in Reims wel eens zien…

Een dode hoek in m'n huiskamer. Er staat een luidspreker en je ziet wat bekabeling tegen de plint liggen. Daar moet een plant voor, bedacht ik me, dus hoppa, naar het tuincentrum alwaar ik ter decoratie een fijne kamerplant uitzocht. En dat voor 9.90 compleet. Let op; compleet, dus met pot en plastic schoteltje, want compleet. Bij de kassa verwijderd de kassiere echter het plastic schoteltje waarop ik vroeg of ik dat erbij mocht hebben, want da's zo handig met water geven. Nee dat kon niet. Het plastic schoteltje zat blijkbaar niet bij de prijs inbegrepen. Dus vroeg ik of ik het plastic schoteltje er dan bij kon kopen, want wat kan 't kosten? Nee, dat kon ook niet want het schoteltje was niet te koop. Nu had ik elders in het tuincentrum stapels van die schoteltjes zien liggen dus hoezo niet te koop? Het schoteltje bleek namelijk een gebruikt exemplaar en was derhalve dus niet te koop. Ik stel dat ik geen bezwaar heb tegen een gebruikt schoteltje en dat de pot waarin de plant stond ook gebruikt was/is. Maar nee, de kassiere was onvermurwbaar; dit schoteltje was niet te koop. Wilde ik een schoteltje, dan diende ik terug de wildernis in te gaan om een exact zo'n zelfde schoteltje te halen, maar dan een ongebruikte. Een andere kassiere zag het Kafkiaanse van de situatie in en ging een ongebruikt schoteltje voor me halen terwijl de dame van de harde leer nog riep dat zij er ook niets aan kon doen en ik zag dat ze er aan toe wilde voegen dat het door de computer kwam! De favoriete uitvlucht van menig kassiere! Ik zei nog dat ze er wél wat aan kon doen, namelijk mij plant plus schoteltje verkopen en later even een ander schoteltje ter omruil halen en dat het dus onwil was en of ze zich realiseerde dat ze nu haar collega exact en precies zo'n zelfde schoteltje liet halen. Ja, maar daar kon ze ook niets aan doen. Ondertussen kwam de andere kassiere met een ongebruikt schoteltje en dat kreeg ik mee. Ik word soms zó moe van die kassageiten…

Ik ben op weg naar de supermarkt want ik moet na het werk nog even snel wat boodschappen doen als ik opeens iets glinsterends op straat zie liggen. Een dode vis. Jazeker, een dode vis! Er is in geen velden of wegen een vijver te bekennen, dus waar komt die vis vandaan? Het is echt 'n echte, als in dattie niet van plastic is, ofzo. In een achtertuintje zie ik wel 'n vijvertje maar die is stevig afgedekt en bovendien dichtgevroren. Dus hoe komt die vis daar op straat terecht? Wellicht toch in dat amateurvijvertje doodgevrorenen en door de gefrustreerde eigenaar over de heg geflikkert? Kan 'n vis überhaupt doodvriezen? Bij een tuincentrum zag ik laatst vissen onder het ijs zwemmen. Ze waren wat traag maar wel springlevend. Deze niet, deze's doooood. Is 'ie dan toch door zo'n vreselijk poezebeest uit het water getrokken en voor dood achtergelaten? Zo'n volgevreten kat die z'n instincten weer niet weet te beheersen? Vragen, vragen, vragen…

Koud boven? Hoe vaak ik dat gisteren wel niet heb gehoord! Soms staan mensen minutenlang apatisch omhoog te staren. Zat m'n muts scheef ofzo? Waren ze jaloers? Zou kunnen want het uitzicht over het natuurgebied was prachtig! Opeens komt er iemand behoedzaam over het ijs aanschuifelen, maakt wat foto's en schuifelt weer weg. De volgende dag liggen de prenten in m'n mailbox. Het was collega Martijn. Hij had me herkend. Ik hem niet…

Ja, het was koud boven, maar in een hoogwerker 30 meter boven het ijs van de Oostvaardersplas is altijd nog beter dan 1 meter eronder. Vraag dat maar aan ijsmeester Wichert, die er met donderend geraas doorheen zakte…

Soms lees je een boek en dan denk je na een paar pagina's, mwhoa, dit gaat 't niet worden. Dat heb ik met Vrije Val van Leif Persson. Dat ben ik gaan lezen omdat het de moord op de Zweedse premier Olaf Palme als onderwerp heeft, die op een kwade avond in het centrum van Stockholm na een bioscoopbezoekje vermoord werd, een zaak die nooit opgehelderd is omdat werkelijk iedereen zich ertegenaan heeft bemoeid. Maar na meer dan de helft in het boek op weg te zijn heb ik nog niet meer gelezen dan minitueus uitgeplozen en doorwrochte reconstructies van mogelijke moordescenario's, alsof de auteur toegang heeft tot de onmetelijke hoeveelheid Palme dossiers, wat niet denkbeeldig is. Maar er worden nieuwe inzichten beloofd dus worstel ik stug verder, al gaat het niet van harte. Ik mis echter wel meer en meer de drive om het boek op te pakken.

Dus heb ik het boek even terzijde gelegd en ben ondertussen begonnen in de Millennium Triologie van Stieg Larsson en dat is een reeks waarvan je na een paar bladzijden zegt; yesss dit is goed! Wat heet goed; het zijn regelrechte pageturners. Ik heb het eerste deel Mannen die Vrouwen Haten inmiddels uit en ik heb het met ingehouden adem zitten lezen! Ik kan de reeks iedereen meer dan aanbevelen en verder vertel ik er niets over! Helaas voor de liefhebber van de betere misdaadroman zal het bij deze trilogie blijven omdat Stieg Larsson nog voor het verschijnen van het eerste deel op vijftigjarige leeftijd kwam te overlijden. Gelukkig had hij de drie delen al afgerond! Het is een erfenis van formaat en ik heb begrepen dat er om de filmrechten gevochten wordt! Laat Hollywood er in vredesnaam met z'n poten vanaf blijven en laat de verhalen in Zweden verfilmt worden. Door Zweden en mét Zweden…

Update: Ik lees een leuk nieuw woord. Geen idee of Larsson het zelf bedacht heeft en of het al bestond (Google geeft 18.000 hits) maar een automobilist onder invloed noemt hij een alcomobilist. Dat woord gaat de Van Dale ooit nog wel halen…

Zo, dat was 'n nare bug die ik te pakken had maar vandaaghedentendage begin ik weer 'n beetje boven m'n theewater te geraken. Eigenlijk was ik vandaag voor het eerst 'n beetje koortsvrij en hoest ik minder, al blijft het nog wel zo dat alles wat ik zeg met 'n hoestbui gepaard gaat. Bek houe dus. Lekker rustig ook. Oudejaarsavond hing ik dus met 'n zweetkop en 'n citroendrank onder handbereik op de bank. Lachen om Youp van 't Hek betekende hoesten. Gelukkig was die links lullende en rechts zakkenvullende clown niet zo heel erg leuk dit jaar. Eerder op de dag moest ik als alleenstaande de deur wel uit, koorst of niet. Boodschappen doen of houtje bijten, de keuze was eenvoudig. En tot overmaat van ramp gaf de accu van m'n roethoester te kennen aan het eind van z'n Latijn te zijn dus stond ik ook nog klappertandend bij de lokale Lada dealer (jazeker!) om een nieuw exemplaar te scoren. Nou ja, eerst maar eens 'n beetje aansterken want de afgelopen dagen is een eenvoudige doch voedzame maaltijd er vaker bij ingeschoten dan goed is. Het smaakte ook gewoon niet… Maar alles sal reg kom!