Bestemming Berlijn

Ik droom van vuur. Waarschijnlijk omdat ik in m'n bed lig te zweten als de overbekende otter. Koorts en een hoest van het blaffende soort hebben me geveld. De afgelopen nacht was geen pretje met klaterende koppijn en droomvuur. In het vuur zag ik de gezichten van oude schoolvriendinnetjes. Opeens was daar Marjolein, de mooiste meid van de school, door iedereen begeerd, met haar grote donkerbruine Bambi ogen. Wat komt die nou na meer dan dertig jaar in m'n droom doen? En dan ook nog omringd door een aura van vuur? Marjolein lachte haar betoverende lach, keek om en daar was Claudia, een oogverblindende roodharige godin met sproetjes die prikten in je ogen en die nooit door de gangen liep, maar er doorheen schreed. Claudia, wat kom je doen in m'n hoofd? Ze kwamen allemaal voorbij en opeens was daar Juno, m'n dochter. Ze keek 'n beetje teleurgesteld. Zou ze teleurgesteld in me zijn? Daar heeft ze alle reden toe, maar ze noemde me, zoals wel vaker, haar lieve reus en weg was ze. Het vuur begon te doven en ik lag vanwege de transpiratie in vochtig beddengoed. Bepaald niet fris maar ik had de puf niet om het te verschonen. Ik voelde me langzaam wegvallen in een peilloze diepte. De slaappil begon te werken…

Vraag de gemiddelde Amerikaan wat de hoofdstad van Denemarken is en je krijgt Amsterdam als antwoord. Voor veel Amerikanen bestaat er buiten hun landsgrenzen niets behalve communisten en die moeten in de pan worden gehakt. Maar dat er bij het gerenomeerde Flickr ook een stel rondlopen die te stom zijn om te poepen verbaasd me! Want wat is het geval? Het was me al struinende door Flickr opgevallen dat bij sommige foto's die in Berlijn zijn genomen en waarvan de lokatie op de kaart is aangegeven, taken in Horst Wessel stond! Onderin, bij additional information. Deze bijvoorbeeld en deze en wat meer recent deze, die er qua locatie echt kompléét naast ligt! Aangezien ik vroegâh op school bij de geschiedenisles goed heb opgelet ging er bij mij meteen een belletje rinkelen. Horst Wessel was namelijk een Nazi die bij een ruzie over geld door communisten werd vermoord. Propagandaminister Joseph Goebbels was er als de kippen bij om van Wessel een nazimartelaar te maken en het door Horst geschreven, en nog immer verboden, Horst Wessellied tot officiele partijhymne te bombarderen! Er werden pleinen en metrostations naar Horst Wessel vernoemd en het Berlijnse district Friedrichshain, en nu komt het, werd tot Horst Wessel Stadt omgedoopt! Na de oorlog is dat allemaal weer teruggedraaid en heet Friedrichshain weer gewoon Friedrichshain en het metrostation nu Rosa Luxemburg Platz, maar blijkbaar zit er bij Flickr een sukkel op een oude Berlijnse oorlogskaart te turen! Sukkel ja, want het kost minder dan een minuut om via hetzelfde internet waar Flickr zich op beweegt een recente Berlijnse kaart te vinden en te ontdekken dat Horst Wessel Stadt al sinds 1945 Friedrichshain heet! Ik weet 't, het is een technisch knappe prestatie dat men foto's op kaarten kan pinpointen maar als je 't doet, pakt 't dan serieus aan en klooi niet maar wat raak met stokoude data. Inmiddels lijkt het te zijn opgelost maar staan oudere uploads nog steeds onder taken in Horst Wessel en krijg ik het niet voor elkaar om bijvoorbeeld deze foto in Kreuzberg te plaatsen… Dûh!

Update: Nou, hehe; het is eindelijk opgelost…

Gisteren of eergisteren, daar zijn de geleerden het nog niet over eens, was er zonnewende. Het zal wel hoor ik u zeggen, maar het komt er op neer dat de aarde het verste punt van de zon heeft bereikt en nu weer op de terugweg is. Dat de dagen weer langer worden en de nachten korter. Dat we de winter achter ons laten en weer richting lente gaan. Zoiets. Het lijkt psychologie van de koude grond maar ik vind het een belangrijk moment, een soort wedergeboorte. Het is geen geheim dat ik al sinds m'n jeugd een bloedhekel heb aan december in het algemeen en de kerstdagen in het bijzonder. Nee, dat heeft niets te maken met onverwerkte jeugdtrauma's, daar die er niet zijn, het heeft gewoon met de donkere grijze tijd te maken. En dat ik kerstmis een vals feest vind. Iedereen vreet zich klem en proost op de wereldvrede terwijl een groot deel van de wereldbevolking ligt te creperen van de honger en een ander deel gezellig oorlog voert uit naam van een of andere godsdienst. Mijn god is beter dan jouw god en als je dat niet gelooft maak je kennis met m'n kromzwaard. Pop' the champagne!

Opeens doet de bejaarde Mac raar. Zo verdween er afgelopen week een harde schijf van m'n desktop. Nergens meer te vinden. Althans; het lerp zat nog gewoon in de Mac maar HeT sYstEeM zag de schijf niet meer. Hardcore breekijzers als Drive Genius konden er ook niets meer mee beginnen. En aangeziende de oude Mac ook last had van onverklaarbare freezes, iets wat sinds systeem 9 niet meer is voorgekomen, ben ik maar eens aan groot onderhoud gaan doen. Heb eerst de weerbarstige schijf op een andere controller gezet waardoor Drive Genius 'm weer zag en 'm vervolgens geformateerd en er alle denkbare test op losgelaten waardoor ik het ding nu weer picobello op m'n desktop terug heb. Ik heb de platte IDE kabel, die onder vreemde hoeken door de Mac loopt om de ATA133 controller te bereiken, eens nader bekeken en nam daar een lichte beschadiging op waar die de systeemfreezes zou kunnen verklaren. In de prullenbak ermee en vervangen voor een andere. Verder heb ik een ongebruikte TV-kaart en een oude, niet meer door het systeem ondersteunde, USB/FW kaart verwijderd. Ik ga vandaag maar eens alle vijf de schijven testen en vooral back-uppen en defragmenteren want 't is een bende! Ik zie 't maar als een hoestbui, als een schreeuw om aandacht van m'n trouwe oude comprutsertje…

Update 1: Het kan altijd erger; bij de lokale PC boer, waar ik even een langere IDE kabel ging halen, stonden vijf mensen voor me met alle vijf een defecte PC. Of ze voor de kerst nog even gerepareerd konden worden…

Update 2: Defragmenteren moet je echt willen; dat duurt namelijk ZES UUR voor een 80 GB schijf (maar dan is 'ie ook weer kakelvers!)…

Ik hou van oude ongebruikte rangeeremplacementen. Van lege fabrieken waar het ooit heeft gebruist van activiteit. Van planologische mislukkingen en nooit afgebouwde projecten. Van spookstations onder bestaande metrolijnen en van kompleet gesloten trajecten met vervallen en ongebruikte stations langs de verroeste rails. Ik hou van tunnels en bunkers. Dat soort dingen werken als een magneet op me; die wil ik bezoeken. Er bestaat een term voor; Urban Exploring. Op mijn manier heb ik zonder dat te weten al aan urban exploration gedaan. Kijk maar naar de oude pica van het ooit gesloten S-Bhf Pichelsberg in Berlijn, een station wat overigens nu weer gewoon in gebruik is. Of bekijk deze set van m'n zoektocht naar Prüfstand VII in de bossen bij Peenemünde, waar op 3 oktober 1942 met de geslaagde lancering van een Aggregat 4 raket het tijdperk van de ruimtevaart begon. Op Flickr zijn tal van Urban Explorers actief en hun materiaal wordt verzameld in groepen als Decayed Yet Hauntingly Beautiful en Abandoned Berlin. Bij het speuren door die groepen krijg ik meteen zin om de mountainbike achterin de roethoester te gooien om bijvoorbeeld naar Charleroi te gaan waar een vrijwel kompleet ongebruikt metronetwerk ligt als residu van een megalomaan gemeentebestuur. Inmiddels groeit mijn lijstje met plekken die ik in mijn geliefde Berlijn wil bezoeken gestaag. Zo blijkt het Olympische Dorp uit 1936 nog te bestaan. Het ligt net buiten de Berlijnse stadsgrens en in DDR tijden zaten de Russen er, die er flink hebben huisgehouden… Ook mooi; het Spreepark, een verlaten Oost-Berlijns pretpark waar de stenen dinosaurussen nog in het gras liggen. Met recht hauntingly beautiful! Man, ik kom tijd tekort!

Ik had me voorgenomen om op 8 december iets over Venlo te schrijven maar ja, wat dan? Het schijnt een crimineel broeinest te zijn en de film Van God Los speelt zich er af. Een film die ik trouwens zwáár vond tegenvallen vanwege die compleet overspannen en volkomen over de top acterende Tygo Gernandt. Die dacht waarschijnlijk, als ik maar als 'n idioot met m'n ogen rol zet ik wel een geloofwaardige gek neer; ammehoela! We leven in een merkwaardig land want hij heeft er nog een koe voor gekregen ook! Maar goed, afgelopen week was ik er weer even, in Venlo, bij de derby tegen MVV, die waar Keisuke Honda een blonde homo werd genoemd. En telkens galmt daar Rowwen Hèze door vele luidsprekers. Dat het nog slechts een kwestie van geduld is alvorens heel Nederland Limbonees lult, of woorden van gelijke streking. Vrolijkheid alom, want Rowwen Hèze is top! Beter dan die over het paard getilde types van Bløf, om maar eens 'n stelling te deponeren! Hun prachtige liedje Blieve Loepe is een mooie analyse van de twee types mensen die er rondlopen op deez' aardkloot; de winnaars en de verliezers. (vertaling hierrr) De spijker op z'n kop in drie korte coupletten, als je dát kan ben je een groot liedjesschrijver annex filosoof! Als ik het liedje hoor denk ik er telkens weer over na. Ben ik er een uit het eerste of uit het tweede couplet? Waardoor blief ik loepe?

Laatst in Zembla; een uitstekende documentaire over Almelo waarin het schandelijke machtsmisbruik van de lokale politiek en met name de burgemeester aan de kaak werd gesteld. Iets waar de Turkse ondernemer de heer Okci het slachtoffer van werd waardoor hij uiteindelijk uit wanhoop en tot razernij gedreven enkele politici heeft gegijzeld en nu in de bak zit. Waardoor de politici nu geen last meer van hem hebben… Blijkbaar heeft Zembla de ogen van veel inwoners van Almelo geopend want er verscheen een protestsite op het web waar men het hart kon luchten en via een poll kon stemmen over het aanblijven van de Heeren van Almelo. Lijkt mij een democratisch beginsel, maar die site is vervolgens weer heel snel offline gehaald. Iets met bange hostingproviders en druk uit niet nader omschreven hoek. In Almelo is altijd wat te doen. Stoplicht rood, stoplicht groen…

Nog een; de Belgische minister van Defensie komt stiepelzat met groot gevolg een New Yorks ethablisement binnen om eens flink de bloemekes buiten te zetten. De barjuf is echter Nederlands, praat wat met delegatieleden en maakt daar melding van op haar weblog. Gevolg; minister de Crem, die op nevenstaande foto nog een fijn Jupilertje naar binnen hapt, is not amused want het hele gevolg had in New York niets te zoeken en was bezig Belgisch gemeenschapsgeld te verbrassen. Er volgt een telefoontje uit België naar New York waarna het barmeisje wordt onslagen. Eenmaal terug in eigen land volgt 'n tirade tegen weblogs in het Belgische parlement die op luid applaus wordt onthaalt! Ik wist overigens niet dat België nog 'n parlement had, maar soit, ik weet wel meer niet…

De zwart/wit foto's die ik destijds in Berlijn heb gemaakt blijken, na eenmaal gescand te zijn met een negatiefscanner van twijfelachtig allooi, op een beeldscherm maar futloze plaatjes op te leveren. Dat komt omdat de zelf ontwikkelde negatieven niet uitblinken in kwaliteit en omdat er maar al te vaak sprake is/was van loodgrijze luchten die in saaie witte vlakken resulteren. Ik heb ze toch naar Flickr omhooggeladen, in m'n Berlijn set, maar ze waren en zijn me een doorn in het oog. In een poging de pica's op te leuken ben ik ze stuk voor stuk door feauteausjop aan het halen. Ik heb de eerste resultaten al in m'n Berlijn set gedumpt, helemaal onderin. Kijk; bovenstaande prent was er zo eentje met zo'n klootloze witte lucht. Ik heb er een dramatische wolkenpartij bijgezocht (gefotografeerd aan de Oostzee) en die er achter geplakt om vervolgens nog wat kleur aan het zwart/wit toe te voegen. En zeg nou zelf, da's toch nog 'n hele aardige prent geworden!

Station Friedrichstrasse was een grensstation. Voor Oostberlijnse reizigers was dit het laatste station in hun sector, hun perrons door stalen platen gescheiden van het Westberlijnse perron. Voor Westberlijners en toeristen was dit een toeganspoort tot het oostelijk stadsdeel. Net buiten het station was het Tranenpaleis, waar zich hartverscheurende taferelen hebben afgespeelt en wat nu moet verdwijnen wegens geen geld. Berlijn is failliet. Pleite