Bestemming Berlijn

Zo lees ik de krant dat een of andere sukkel uit het hoge noorden een proefritje ging maken met een Ferrari 348, om het Italiaanse monster vervolgens vakkundig in het Winschoterdiep bij Waterhuizen onder te dompelen! Winschoterdiep? Winschoterdiep? Aha; ik zeg Drs P! Ooit heeft deze geniale letterkundige taalgoochelaar van Zwitserse afkomst een vers geschreven over een liefdesaffaire met fatale verloop die zich langs de oevers van het Winschoterdiep afspeelde! Een doorwrochte tekst waarbij alles rijmt op iep. Kijk hierrr (start op 0.35) naar het enige levende beeld wat ik heb weten op te duiken, omhooggeladen naar youtube in de verkeerde ascpect ratio, door iemand die wellicht thuis op z'n breedbeeldbak ook naar uitgerekt 4:3 zit te kijken. Ik weet 't; sommige mensen worden kriegel van de doctorandus maar ik word altijd erg vrolijk van z'n liedjes en ben stilletjes een beetje jaloers dat ik zijn gave om zó met taal te kunnen omspringen niet bezit! De stemmige foto van het voor het scheepvaartverkeer zo belangrijke Winschoterdiep is trouwens van ene Henk51.

Laatst kreeg ik een folder in de bus met de mededeling dat er een soort patientendatabase komt met daarin alle bekende gegevens over ons medische verleden. Handig, stelt men, zo kan iedere arts meteen zien wat er scheelt. Maar dat zou een zorgverzekeraar óók kunnen. Nee, dat mág een zorgverzekeraar helemaal niet! Maar dat gaat tóch gebeuren, want alles wat digitaal en electronisch wordt opgeslagen is te hacken. Als dertienjarige nerds in de computers van het pentagon weten te komen is het hacken van zo'n patientendossier een eitje! Je kan wel bezwaar maken tegen het opslaan en gebruik van je gegevens maar dát kan dan opeens niet digitaal! Daarvoor moet je naar het gemeentehuis om een uittreksel uit het bevolkingsregister te halen. Kortom, bezwaar maken kost je tijd en geld. Dat is expres zo gedaan om het aantal mensen die bezwaar willen maken te ontmoedigen om zo dat Big Brother dossier erdoor te drukken, want men zou het maken van bezwaar ook aan de persoonlijke DigID kunnen koppelen. Als de DigID voor de belastingdienst goed genoeg is zou dat voor een bezwaarprocedure ook moeten kunnen!

Maar men gaat nog verder. Er is nu discussie over het Elektronisch Kind Dossier waarin alles over onze kinderen maar liefst 35 jaar lang bewaard wordt! Een bizar lange lijst met vragen over het wel en wee van het kind met daarin ruimte om alle volgens medici relevante data op te slaan. En iedere ongeletterde uitzendkracht met een pasje zou dat kunnen inzien! Bij GeenStijl is een pdf te downloaden waarin men kan lezen wat er zoal in dat EKD komt te staan. Het schedelmeten blijkt weer terug te zijn! De lengte van de penis blijkt medisch interessant, net als de kleur en vorm van het schaamhaar! En dat alles in het belang van het kind! Het is als ouders wellicht handig om te weten dat het niet verplicht is om op al die vragen te antwoorden. Lees uw rechten ten aanzien van het EKD er maar even op na! En daarna nog even een kritisch artikel doornemen graag! Reken maar dat ik van die rechten gebruik ga maken, net zo lang tot een medicus mij de relevantie van de kleur van m'n dochters toekomstige schaamhaar kan uitleggen!

Maar goed, volgens oud traditioneel Hollandsch gebruik is dat EKD nog lang niet klaar en bovendien is de domeinnaam zo te zien al gekaapt…

Het was maar een klein bonkje wat ik voelde, de roethoester schoot niet eens noemenswaardig vooruit en ik sloeg niet met m'n hoofd naar achteren. Gewoon 'n tikkie in de categorie kan gebeuren. Maar de onfortuinlijke eigenaar van de wagen achter mij zit met de gebakken peren. Omdat ik een trekhaak heb. De ravage die zo'n trekhaak kan aanrichten, echt bizar! Hele gril aan vlokken, koplampunit aan gruzels, motorkap krom. Ik kom er vanaf met een gescheurde achterbumper. Tatort Mediapark, de zojuist verherrenoveerde Johan Gerardtsweg. Ik stond als laatste in rijtje wachtenden omdat er iemand linksaf wilde slaan en het tegemoetkomend verkeer voorrang had. Shit happens…

Inmiddels is m'n V40 getransformeerd tot een heuse tokkiebak! Rondom schade en echt óngelogen; niets daarvan is mijn eigen schuld! Een bescheiden overzicht. Bromfietser trekt kras over de rechterzijkant en laat geen briefje achter waarna waarborgfonds niet thuis geeft want geen getuigen… Operationeel assistent parkeert inhuurbus in linkervoordeur. Schade via inhuurbedrijf trachten te regelen; nooit meer een woord van vernomen… Rellende PSV hooligans gooien op door PSV aangewezen parkeerplaats drankhek tegen en over auto met aanzienlijke schade tot gevolg. Zaak loopt nog maar moed zinkt met de dag verder in de schoenen want niemand voelt zich aansprakelijk en verzekering keert niet uit want het betreft geen verkeersongeluk. De dreun van afgelopen zaterdagochtend is wél een verkeersongeluk(je) dus zal dat wél goed komen… Denk ik.

Nou ja zeg, wethouder Helma Ketelaar van dat stelletje salonsocialisten van de PvdA blijkt reuze blij te zijn met het verkeer in Hilversum. Hilversum ja, daar waar het verkeer als gevolg van jarenlang wanbeleid en miskleunen dag in dag uit muurvast staat. Daar waar rotondes als paddestoelen uit de grond schieten en even snel weer verdwijnen, waarbij grote zakken gemeenschapsgeld verdampen! Waar nu al zo'n tien jaar aan een volkomen achterhaald bereikbaarheidsplan wordt gewerkt, waar echter wel diep over gebrainstormd is, waardoor je eveneens al zo'n tien jaar overal je nek breekt over wegopbrekingen en omleidingen die in weer andere omleidingen eindigen. Waar onder het spoor bij de kleine spoorbomen nog steeds het zgn dudoktunneltje uit 1928 ligt, destijds wegens overbodig geacht volgestort met zand maar niet verwijderd, wat men hardnekkig niet wil verheropenen om het fiets en voetgangersverkeers onder het spoor door te laten stromen. Daar waar tegen de adviezen van alle hulpdiensten in een middengeleider op de Diependaalselaan werd neergeplempt waardoor het verkeer in het algemeen en de hulpdiensten in het bijzonder op voorspelbare wijze vast kwamen te staan! Een middengeleider die nu weer wordt weggehaald, wat op z'n minst 120.000 euro gaat kosten en tot 2010 moet gaan duren! Met dat Hilversumse verkeer is de blijkbaar in een geheel eigen tijdzone levende en de complete verkeerschaos bagetalliserende mevroi Ketelaar oprecht blij. Ja, op de fiets ja!

Half februari ben ik van plan om weer een weekje naar Berlijn te gaan. Op het programma staat dan onder andere het verkennen van het enige stukje van de Mauerweg wat ik nog niet heb befietst, namelijk het stuk aan de oostkant van de Spree; grofweg langs de Potsdamer Chaussee richting Wilhelmstrasse. Afgelopen zomer heb ik de grens aan de westkant verkent, wat officieel geen deel van de Mauerweg is daar je ver van de grens afdwaald, maar nu ben ik van plan om bij Wannsee de boot te nemen om het stuk aan de oostkant te bekijken. Kan ik eindelijk m'n bescheiden fotoverslag van de Mauerweg kompleet maken…

Verder wil ik het enorme, 65 hectare grote braakliggende stuk grond van Gleisdreieck tot aan de Yorckbruggen eens bezoeken. Dat moet peperdure grond zijn want het ligt echt midden in het centrum, direct onder de Potsdamer Platz. Het is het oude emplacement van het Anhalter Bahnhof, waarvan alleen de beschadigde gevel nog overeind staat. Vanaf Anhalter Bahnhof vertrokken vele treinen richting de vernietigingskampen in Polen. Trouwens, het Görlitzer Park in Kreuzberg is ook onderdeel van een oud spoorwegknooppunt. Hier lag ooit het Görlitzer Bahnhof en het gebied is in de loop der jaren omgetoverd tot een aangenaam, langgerekt park.

De oude afluisterpost van de NSA op de Teufelsberg mag zich ook in m'n warme belangstelling verheugen. De ruim 114 meter hoge Teufelsberg is na de oorlog opgetrokken uit het puin van de stad. Hier liggen in 12 miljoen kubieke meter puin de resten van 400.000 huizen en dáár weer onder liggen de fundamenten van de door Albert Speer ontworpen Wehrtechnische Fakultät die na de oorlog deel moest gaan uitmaken van de nieuwe Welthauptstadt Germania…

Het trace van de oude Autobahn A115 wil ik ook eens nader bekijken. Daar bevond zich vroeger ergens de oude grens met West-Berlijn maar vanwege gedoe met het meerdere malen passeren van de grenslijn en dientengevolge de vele vluchtpogingen door DDR burgers is de autobahn in 1969 omgeleid en kwam de grens bij Dreilinden te liggen. De oude autobahn is nog duidelijk te herkennen en ligt noorderlijk van de huidige A115, boven de Teerofendamm. Toen het oude asfalt er nog lag werden er vaak filmopname's gemaakt…

Wel veel linkjes in dit blogje maar hopelijk wel informatief. Ik kan 't niet helpen, het is een soort Sturm und Drang…

Weststrand in Prerow 2003. Nikon FE, Nikkor 24mm, Ilford HP5 als 200 asa zonder roodfilter.

Het weststrand in Prerow waar het altijd waait, waar je dientengevolge veel barnsteen kan vinden en waar de DDR nomenclatura destijds hun vakantiehuisjes hadden. HDR fotografie is mooi hoor, maar deze van negatief gescande pica is met photoshop behandeld op een manier zoals je dat in een ouderwetsche donkere kamer zou doen; afdrukken op papier met een harde gradatie en flink doorbelichten, de wolkenpartij iets langer dan de rest. Nou okee; ik heb er ook een klein beetje glarefilter overheen gezet…

In het schemerduister zit ik achter m'n computer, die uit staat. Ik weet niet waarom ik er zit of wat ik doe, ik weet alleen dat ik er zit en de kenmerkende klik hoor waarmee de modem, die op de computer staat, de verbinding met de internetprovider even verbreekt. Ik kijk naar de modem, alle lampjes zijn uit en dat is merkwaardig, ze horen in dat geval te knipperen. Ik probeer de uit/aan-knop; niets, waarna ik opsta en een lichtschakelaar probeer daar ik een stroomstoring vermoed. Het licht gloeit langzaam op, alsof er iemand handmatig een dynamo aandrijft en op dat moment voel ik hoe er een tule over m'n gezicht wordt getrokken die me bijna verstikt. Ik vecht om wakker te worden want opeens realiseer ik me dat ik droom. Een lucide droom, die had ik vroeger vaak maar vandaag de nacht veel minder. Eenmaal wakker merk ik een snel en onregelmatig knipperend licht op in de hal. Ben ik wakker of droom ik nog steeds? Ik sta op en zie dat het geknipper van de tl-verlichting in het trappenhuis komt waarvan de starter blijkbaar defect is. Ik open de voordeur en tuur in het helverlichte trappenhuis. Geen knipperlicht, niets aan de hand. Ik sluit de deur en ga weer naar bed en opeens is daar het geknipper weer. Ik waan me nu in het tweeduister en besluit al het licht in huis aan te doen. Ik kijk op de klok, het is diep in de nacht maar ik ben nu inderdaad wakker. Soms sluipen externe factoren een droom binnen en beinvloedden die dan. Maar niet in dit geval, de starter van de tl-verlichting was inderdaad defect. De volgende ochtend heb ik hem vervangen.

Toevallig hadden we het er laatst met een aantal collega's over. Dat fotoredacteuren van diverse media, zowel oldskool als newskool, sites als Flickr afstruinen op zoek naar bruikbaar fotomateriaal. Naar verluidt heeft een van mijn collega's ooit een verzoek uit Hamburg gekregen of enkele door hem gemaakte foto's gebruikt mochten worden voor een infofolder. Zolang het keurig gevraagd wordt zie ik er geen nadeel in. Degenen die het vragen zien die nadelen ook niet, want waarom zouden ze een fotograaf op pad sturen als er al wagonladingen afbeeldingen van het door hun begeerde onderwerp op Flickr te vinden zijn? Het is ook een soort erkenning van de "amateurfotograaf" want als je eens op Flickr rondneust ontdek je dat er heel erg veel mensen rondlopen die meer dan aardige en soms zelfs geweldige foto's maken! Ik zei het al eerder; Flickr is een goudmijn!

Vorige week ontving ik een emailtje uit Berlijn, afkomstig van een redacteur van het online Berlin Magazine. Hij vroeg of hij twee van mijn foto's mocht gebruiken ter illustratie van een serie over de Berliner Mauerweg. Die weg, een ring om en dwars door Berlijn die het verloop van de oude Muur volgt, heb ik afgelopen zomer gefietst en gefotografeerd. Nou ja, meer gekiekt, want het zijn bepaald geen hoogstaande pica's maar dat hoeft ook niet. Het residu van die fietstocht is hierrr te zien. Om kort te gaan, ik heb de redacteur toestemming gegeven om m'n foto's te gebruiken en ze zijn hierrr en hierrr te zien. Leuk toch?

Ik sta in het halletje m'n jas aan te trekken want ik ga m'n dochter van school halen als opeens de bel gaat. De bel bevindt zich ter oorhoogte en ik schrik me derhalve de tiefus. Ik neem de hoorn van de intercom ter hand en luister naar wie me de stuipen op het lijf heeft gejaagd. Het blijkt een heerschap te zijn die zich met naam en toenaam voorsteld en de reden geeft dat hij aanbeld. Hij brengt namelijk foldertjes rond en hem was de NEE/NEE sticker op mijn brievengleuf opgevallen. Of hij misschien tóch, met mijn goedvinden, een foldertje in bus mocht deponeren. Een doorsnee reclamefolderverspreider doet zoiets niet dus onmiddelijk steeg de onwelriekende geur van Gods woord door de intercom omhoog en begon de zuurgraad van m'n bloed reeds alarmerend te stijgen! Ik keek eens uit het raam en zag twee heren weglopen, aktentas onder de arm; Jehova's! Waar halen die gasten de arrogantie vandaan te denken dat een NEE/NEE sticker voor hun religieuze volharding niet geldt? En hoe komt het toch dat je die types reeds van verre opmerkt? Het moet aan hun kleding liggen, net zoals je vroegâh feilloos oost en westduitsers van elkaar kon onderscheiden, zelfs tot ver na de val van de Muur! Die jassen van die Jehova's! Die sexloze jurken en net even te keurige kapsels van de vrouwlijke exemplaren! En de eeuwige, goed gevulde aktentas. Wat zou daar behalve foldermateriaal nog meer inzitten? Aan de deur van mijn vorige woning ben ik eens met ze in discussie gegaan en als ik ze daarna weer door de straat zag schuiven zat ik me al te verheugen op het vervolg van de discussie, want ik stond nog steeds op winst. Maar ze hebben nooit meer aangebeld, ik was blijkbaar op een zwarte lijst beland, mijn ziel tot in alle eeuwigheid, amen, verdoemd tot een lang verblijf in het Hellegat. Achteraf spijtig dat ik ze vandaag niet gewoon even te woord heb gestaan, ik had ze een leuke film kunnen aanbevelen. Of een cartoon…

Laatst zag ik 'm weer op Hilversum Best, dit oudje van het Kopspijkers cabaret, deze virtuoze Drs P imitatie over het Nederlandse leger in Irak en hoe van al die Hollandsche B-artiesten af te komen, op de maat van De Dodenrit! Tekst geheel in stijl van letterkundige Drs P! Ik wil 'm u niet onthouden! Brullachen; de Nederlandse taal is prachtig!

Rijsel/Lille zou uitstekend als uitvalsbasis kunnen dienen voor enkele uitstapjes van in meer of mindere mate historisch belang. Zo bevindt zich het gehucht Hem op een luttele veertien kilometer van de stad en in Hem staat het monument voor een lekke band. Het is namelijk de plaats waar Hennie Kuiper als koploper in de Parijs-Roubaix van 1983 een lekke band kreeg en wanhopig om een nieuwe fiets smeekte! Hartverscheurende beelden; het leed van een gedoodverfde winnaar maar ook de schoonheid van de sport! Uiteindelijk won hij alsnog de koers en staan de beelden bij menig wielerliefhebber in het geheugen gegrift! Enkele fanaten hebben de plaats met een heus monumentje opgeluisterd en dat vind ik dus geweldig! Er is alleen nergens een behoorlijke foto van op het internet te vinden. De ware liefhebber doet en-passant natuurlijk het velodrome in Roubaix ook nog even aan…

Persoonlijk zou ik meer richting de Belgische kust trekken, naar Ieper, de stad om welke gedurende de eerste wereldoorlog vier veldslagen zijn uitgevochten maar die nooit in de handen van de vijand viel! Vier jaar lang zaten hier de soldaten in de bemodderde loopgraven en vier jaar lang kwamen ze geen centimeter van hun plek. Bij Ieper is voor het eerst mosterdgas ingezet als wapen. De grond is daar doordrenkt met het bloed van miljoenen doden en tot op de dag van vandaag treffen de boeren bij het omploegen van hun akkers overblijfsels uit de eerste wereldoorlog aan; granaatscherven, patroonhulzen, menselijke resten… Ieper was na de vierde veldslag geheel verwoest en er gingen stemmen op om dat zo te laten, ter herinnering aan de gruwelijkheden, maar de stad werd met Duits Wiedergutmachungsgeld weer opgebouwd en daarin lag meteen een van de kiemen tot de tweede wereldoorlog besloten…

Update 1: Vraag me niet waarom de begeleidende foto in sommige versies van Internet Explorer onder WinXP maar voor de helft verschijnt, want ik weet 't niet… (wie 't wel weet mag 't zeggen!)

Update 2: Toch nog een foto van het monument gevonden. Totaal overheen gekeken! (…dank je Frank…)

Na vier dagen ambtshalve in Lille Rijsel te hebben vertoefd ben ik weer thuis. Lille klinkt erg zonning en zuiderlijk, beetje mediteranee enzo; terrasje, biertje, dat soort dingen. Maar het Noord Franse Lille schurkt tegen België aan en staat bekend als een grauwe betonstad vol banlieu's waar je maar beter snel langsheen kan razen richting het zuiden. Met dat in het achterhoofd is Rijsel een betere naam, ook omdat je je eerder in België dan in Frankrijk waant. Maar het algemene beeld van Rijsel doet de stad geen eer. Rijsel heeft namelijk een aangename en levendige binnenstad, verscholen achter het prachtige Gare de Flandres. Echter, even voorbij het Gare de Flandres staat een bij elkaar geharkt zooitje hoogst moderne architectonische rommel met een speciaal station voor de TVG als middelpunt. Een plaats vol contrasten; dure hotels op een ondergronds knooppunt van metro en trein en zwervers in kartonnen dozen onder de vele brugpijlers en op de warme metroroosters in het trottoir. En een enorm winkelcentrum, Euralille genaamd, als toetje. Een winkelcentrum waar het loon van de angst merkbaar is; een foto maken van spiegelende zuilen en zilveren roltrappen is er niet bij, je wordt meteen onderschept door een bewaker; foto's wissen en ophoepelen want stel je toch voor dat je niet gewoon een mooie pica maakt maar een potentiele bergplaats voor bommen en granaten zoekt! En al die megalomane modernismen worden doorkruist door de Avenue Le Corbusier. Welzeker, Le Corbusier, een van de grootste architecten die ooit deze aardkloot heeft bewandeld en het brein achter de stad Brasilia. Het zal zeker als hommage bedoeld zijn maar het komt toch wat cynisch over…

Update: Hierrr een paar foto's…