Bestemming Berlijn

Ik heb last van spinnen. Geen echte exemplaren maar internetspinnen. Spiderbots en Webcrawlers; dat soort irritant ongedierte besnuffelt dagelijks m'n weblog. Op zoek naar…? Ik heb werkelijk geen idee! Veel bots indexeren gewoon en vertrekken weer. Andere zoeken ingangen om spamberichten te plaatsen. Sinds de aanwezigheid van de spiders heb ik meer last van commentspam dan ooit. Ogenschijnlijk normale commentaren verschijnen opeens onder oude blogjes, maar het zijn zonder uitzondering uitgeworpen vishengels om je naar een website te lokken. Een Fordforum infiltreert m'n blog. Veel spam uit Polen. Bikers die op Yamaha's rondscheuren willen dat ik hun forum bezoek. Financiele instellingen. Een verdwaalde tattooshop. WTF? Wat moet dat hier? De laatste tijd schieten m'n bezoekeraantallen soms flink omhoog en dat komt door die spiders. Normaal gesproken heb ik een stabiel aantal trouwe bezoekers, ongeveer 120 per dag. Nu iets minder vanwege de vakantie. Ik kan vaak zien waar ter wereld m'n collega's uithangen. Tijdens de Olympische winterspelen had ik veel bezoekjes uit Vancouver en recentelijk veel aandacht vanuit Zuid-Afrika. Dus als ik opeens bezoekjes uit vreemde landen opmerk denk ik eerst, wat spoken m'n collega's daar uit? Welke klus klaren we daar? Maar recentelijk zijn het de spinnen die de buitenlandse bezoekjes genereren. Spinnen uit Canada, maar die zijn weer verdwenen, hoewel er net eentje uit Oakville opdook. Amerikaanse spinnen zijn zeer actief, net als de Chinese spinnen uit Beijing, Fujian en Fuzhou. Wat moet ik ermee? Ik kan ze stuk voor stuk blokkeren maar ze gebruiken steeds verschillende IP-adressen. Inmiddels heb ik een blacklist gemaakt met veel gebruikte woorden en termen die in commentspam voorkomen en dat houdt vrij veel van die spam tegen. En ik heb een anti-spam filter draaien die al dik 4000 spamcommentaren heeft geblokkeerd! Het kan dus voorkomen dat een gewaardeerde bezoeker een volkomen normale reactie plaatst die dan tóch als spam wordt herkent en apart wordt gezet! Die vis ik er dan later weer uit en laat 'm alsnog door. Ik ben als eenvoudig letterknecht maar druk met die ongein…

Als blogmaster van een weblog heb je niet alleen te zorgen dat er zo nu en dan iets interessants te lezen valt, je moet ook vechten tegen ongewenste reclame, oftwel SPAM. Mijn provider heeft een aantal uitstekende spamfilters draaien zodat het aantal spammailtjes wat ik ontvang vrijwel nihil is. Alle spam wordt regelrecht naar een spamaccount gestuurd en inderdaad; dát zit tot barstens toe vol met kansloze reclamemailtjes. Ook op m'n weblog heb ik een prima antispamfilter draaien wat het overgrote merendeel van de reactiespam, die door spambots wordt geplaatst, onderschept. Maar toch glippen er de laatste tijd spamreacties doorheen en dat komt door de vorm van die reacties. Er wordt in die recties namelijk een vraag gesteld over je weblog. Welk thema je gebruikt, of dat je leuk kan schrijven, of dat iemand ook wil gaan bloggen en welk blogsysteem je dan aanraadt. Dat soort dingen. De eerste keer tuinde ik er nog in door serieus op die vragen te antwoorden maar omdat er geen reactie terugkwam, maar wel steeds meer van die vragen, ben ik eens gaan graven. De meeste van die rotzooi blijkt uit Polen afkomstig en de bedoeling is dat je nieuwsgierig wordt naar de afzender en op 'n naam klikt waardoor je op een site met aanbiedingen terecht komt. Deze spam blijkt moeilijk te bestrijden. Ik heb al een blokkade op twee IP-adressen gezet waar veel van die reactiespam vandaan komt/kwam en verder blok ik op trefwoorden. Dat is redelijk te doen omdat de reactiespam zonder uitzondering in het engels is en er altijd dezelfde woorden in staan. Ik zou CAPTCHA aan kunnen zetten maar dat wil ik voorlopig niet. Ook zou ik alles wat uit Polen komt kunnen blokkeren, een soort virtueel IJzeren Gordijn optrekken als het ware! Maar het allerliefst zou ik wat kennis van hacken willen hebben zodat ik de sites (het zijn vaak weblogs) van de meest hardnekkige spammers onderuit zou kunnen halen… ;-/

Inmiddels heb ik een nieuwe bovenbuur en die is z'n pand grondig aan het verbouwen. Niet overdag hoor, nee, dan is er in de woning geen hond te bekennen, maar des avonds, als de rest van de bewoners thuis komen van hun werk en van 'n rustige avond willen genieten. Zo rond 'n uur of zes komen de mannen met de boorhamers, freezen en sloopkogels om eens fijn los te gaan. Noem mij maar gek of intolerant maar ik vind 't niet normaal. Je zou voor het zware sloopwerk een paar dagen vrij kunnen nemen en dat overdag doen zodat je 's avonds kan schilderen of stucken of iets anders wat geen overlast veroorzaakt. Begrijp me niet verkeerd, ik heb er begrip voor dat er herrie rondom een verbouwing is want als je wilt vernieuwen moet je eerst slopen, da's een oude natuurwet. Ik heb er alleen geen begrip voor dat dat gesloop 's avonds moet gebeuren. Ik kan m'n dochter hier niet laten slapen omdat ik geen idee heb wat ze daarboven gaan uitspoken en het kind tóch de volgende dag weer vroeg naar school moet. Gisteravond ben ik voor de derde achtereenvolgende avond m'n huis uitgevlucht omdat horen en zien me verging! Ik ben op het strand bij Lisse naar de zonsondergang gaan kijken… Al eerder heb ik noodgedwongen een avondfietstocht van twee uur gemaakt, maar wel nadat ik de slopers duidelijk heb laten weten dat 't een asociale toestand is, waar ik de volgende ochtend een opgestoken duim van een medebewoner voor kreeg. Er bestaan geen wetten en regels voor of tegen verbouwingen. Hoeft ook niet. Met wat nadenken en de in Holland inmiddels veel geroemde normen en waarden zou je al een heel end kunnen komen. Tenzij je er maling aan hebt, overdag lekker gaat werken en 's avonds het woonplezier van vijf gezinnen vergalt. De komende dagen heb ik zo weten te plannen dat ik pas na 22.00 thuis ben maar eigenlijk is het te gek voor woorden dat ik me moet aanpassen aan een in de avonduren verbouwende bovenbuur…

Ik weet niet hoe het andere operatiepatienten vergaat maar sinds ik een uurtje of wat in narcose heb gelegen ben ik soms zó verschrikkelijk moe… Die moeheid kan me midden op de dag overvallen, dat ik dan het gevoel heb ter plekke in elkaar te storten. Laatst viel ik, niet voor het eerst, op de bank in slaap en was anderhalf uur onder zeil. Niet gewoon 'n ouwelulledutje, nee, vette droomslaap! Toen ik wakker werd was ik chagerijnig omdat ik dacht de komende nacht wakker te liggen omdat ik m'n slaap opgebruikt had. Maar nee hoor, die nacht was ik wederom volledig vertrokken en werd pas de volgende dag om 09.00 wakker. Zo brak als een meloen. Toch maar eens aan de doc gevraagd. Het blijkt een gevolg van de narcose te zijn en kan zes tot acht weken nasudderen. Blijkbaar zit m'n lijf nog vol slaapverwekkende gifstoffen. Fijn weer.

Qua weblog heb ik ergens onderin een heuze contactknop toegevoegd. Vraag me niet waarom; het was niet ingewikkeld om te doen en 't ding blijkt te werken dus tja…laat maar staan dan ;-) En uit het lijstje Blogroll heb ik maar liefst vijf dode blogs verwijderd. Allemaal ten prooi gevallen aan de Twitterziekte. Jammer, want er zaten leuke blogs bij.

Opeens kwamen er gisterochtend 400+ emailtjes binnen. Dat begon verdacht veel op een mailbom te lijken. Vroegâh zat ik regelmatig in nieuwsgroepen en toen heb ik ooit zo'n mailbom mogen ontvangen, verstuurd door een geflipte taalpurist die iedere door mij geproduceerde taalfout met een shitload aan gescheld en gebeledig beantwoordde. Toen ben ik de bijdragen van dat heerschap zelf eens gaan napluizen en heb ik 'm met z'n neus op z'n eigen taalfouten gedrukt. Hij was not amused en een mailbom van 1000 scheldmailtjes was mijn deel! Waarschijnlijk is hij na jaren nieuwsgroepterreur platgespoten en per dwangbuis naar de donkerste krochten van het internet afgevoerd want opeens was hij verdwenen. Nooit meer iets van vernomen. Of een van z'n andere slachtoffers heeft 'm een virtueel neqschot gegeven, dat kan ook. Gelukkig bestaat er zoiets als POPmonitor, een programmaatje waarmee je ongewenste mailtjes regelrecht van de server kan verwijderen zonder ze eerst te hoeven downloaden, dus die 1000 mailtjes waren in een vloek en een zucht verwijderd. Dat stukje software kwam gisteren weer mooi van pas. Blijft de vraag waar die berg mailtjes opeens vandaan kwam. Wie zit mij te spammen? Wie heb ik beledigd en haalt nu z'n gram? Niemand. Het bleek m'n eigen weblog te zijn die me op de mailbom trakteerde. Ik krijg namelijk iedere week automatisch een back-up van m'n blog toegezonden maar de WordPress plug-in die dat verzorgd bleek na een update op hol geslagen en verzond nu elke drie minuten een back-up. En dan gaat 't hard. Is allemaal opgelost, maar je zal even 'n weekje niet online zijn… <– beletselteken, zo leerde ik onlangs ;-) Anyway, met POPmonitor leeg ik zo eens per maand ook m'n spam-account en daar zie ik steeds vaker zogenaamde phishing mailtjes tussen zitten. Mailtjes die zogenaamd van de bank komen met de mededeling dat ze je account niet kunnen verifieren. Of je even je inlogcodes wil opsturen. Zouden daar nou veel mensen intrappen?

Update: Ook 'n mailbom versturen? Boem.

Nu de ombouw van de layout wel zo'n beetje klaar is ga ik maar weer eens bloggen. Aan het ombouwen heb ik een hoop plezier beleefd en het heeft me afgeleid van zaken die in m'n hoofd spelen en die ik kan missen als kiespijn, terwijl ik en-passant ook nog 'n beetje code heb leren lezen en bewerken. De kleine dingetjes die ik nu nog aan de layout wil doen kunnen wachten tot later, omdat ik daarvoor toch echt eerst moet uitzoeken hoe het moet. Zo wil ik bijvoorbeeld de blogvensters dezelfde transparantie geven als het kopvenster, maar heb ik nog geen idee hoe dat moet en vooral wáár in het theme.css ik het moet zoeken. De foto's in de flickr-widget moeten nog gecentreerd worden maar de auteur van de widget, een Rus uit Moskou, schijnt er plezier in te scheppen om de gebruikers van z'n widget door de hele code te jagen met vage aanwijzingen terwijl 'ie net zo goed even kan zeggen waar er een stukje code tussen gezet moet worden om de boel te centreren. Maar het is wél een mooie widget; klik maar eens op 'n foto, dan krijg je een leuke lightbox te zien, waarvan ik afmetingen ook nog wil aanpassen, maar ja, die Moskoviet he… ;-)

Het feit dat ik met de layout bezig ben geweest en geen blogjes over van alles en nog wat heb geschreven, heeft het bezoekersaantal niet doen afnemen. Blijkbaar komen de trouwe bezoekers regelmatig even buurten. Van een collega kreeg ik een emailtje met mooie woorden, die ik hier niet ga herhalen om de schijn van zelfbevlekking te vermijden, maar die me wel gemotiveerd hebben om de draad weer op te pakken. En ja, ik miste het bloggen ook. Al vrij snel trouwens. Het is nou eenmaal een hobby en hobby's moet men koesteren! Ik heb inmiddels een textbestandje op m'n desktop staan waarin al vier onderwerpjes staan waar ik het over wil hebben! Binnenkort de eerste, over het fantastische camerawerk van de BBC serie Wallander…

Update: Laat me niet dollen door een Rus dus; Flickrwidget weer vervangen voor een andere…

Inmiddels is het overgrote deel van m'n nieuwe layout in het Nederlands vertaald, maar er zijn een paar zaken die in het Engels moeten blijven staan, of ik dat nou leuk vind of niet. Dingen die in Wordpress ingebakken zitten en waar je als eenvoudige coderidder niet bij komt. Ik heb me een slag in de rondte gezocht, me diep begraven in bergen code en uiteindelijk de handdoek geworpen; ik kan de metadata niet bewerken. Zo zal de boel onder het kopje Blogmaster dus Engels blijven. So be it. Sommige toegevoegde widgets laten zich ook niet zo gemakkelijk kraken en blijven voorlopig dus ook onvertaald. Widgets zijn een verhaal apart; zo doet de RSS widget z'n newsfeed niet verversen en slaat de flickrwidget hardnekkig een paar foto's over… Er was tevens sprake van een uren durend gevecht met de rechterkolom, omdat de layout aldaar sommige, waarschijnlijk verouderde, centre-tags niet vreet. Na veel gekutklooi is het gelukt om de boel weer redelijk op orde te krijgen, al irriteert het me mateloos dat ik het OneStat logotje niet gecentreerd krijg. Ik heb alle mogelijke centre-tags geprobeerd maar uiteindelijk heb ik m'n tanden er op stuk gebeten. Maar het meest vreemde is toch wel dat die teller van OneStat opeens een verdriedubbeling van het bezoekersaantal weet te melden! Da's toch merkwaardig en tevens hoogst opmerkelijk te noemen. En dat voor een blog wat nu nog redelijk op z'n reedt ligt, het gepruts aan de layout daargelaten. Misschien is het zo dat onder de motorkap van Wordpress er iets gaande is waardoor zoekmachine's beter bediend worden ofzo. Ik zou het anders ook niet kunnen verklaren. Ramptoeristen misschien? Types die na de eerste opluchting komen kijken of ik écht wel gestopt ben? De komende tijd moet ga ik nog tags toevoegen aan oudere blogjes, bedenken wat ik met m'n 695 pixels brede foto's moet, nadenken waarom de gravatars niet werken, een andere achtergrondfoto (die onder de blogs ligt) en een mooie kopfoto introfoto hoofdafbeelding blikvanger cheffen Dus…

Update 1: 20-01-2010: De bezoekersaantallen zakken inmiddels weer naar normaal niveau…

Update 2: 21-01-2010: Gravatars doen het nu ook. Wie ook z'n eigen gravatar in plaats van die ad-random tekeningetjes naast z'n reactie wil zien staan, gaat naar gravatar.com om er een van je keuze omhoog te laden. Je moet wel even 'n account maken, maar da's een fluitje van 'n cent…

Update 3: 22-01-2010: Achtergrondfoto onder de blogs vervangen, ik moet 'm alleen nog wat beter feauteausjoppen want het gradientverloop aan de onderkant ziet er niet uit. Scroll maar even helemaal naar beneden. Voor de volledigheid: hierrrr het origineel…

Update 4: 25-01-2010: Test met het blokkeren van IP-nummes gedaan! Werkt prima ;-)

Om m'n writersblock te verdrijven en tegelijkertijd een uitdaging te zoeken ben ik met een stevige verherbouw van m'n blog begonnen. Allereerst ben ik naar de laatste versie van Wordpress gegaan. Da's alshetware de motor die het bloggen mogelijk maakt. Zo'n update vergt nogal wat voorbereiding. Draait de server wel de juiste PHP en MySQL versies? Hoe de neuk maak ik back-up's van m'n widgets, thema's, uploads en database? Om over de plethora aan mogelijke fouten tijdens de update nog maar te zwijgen, want het kan allemaal stevig de zeik in gaan! Maar uiteindelijk is het me gelukt om WP 2.9 draaiende te krijgen en verdomd als 't niet waar is; er is al meteen een update naar 2.9.1 beschikbaar… Omdat ik een fix aantal versies had overgeslagen zat ik na de geslaagde update een poosje verbouwereerd te kijken naar m'n nieuwe dashboard, van waaruit ik de blogs maak. Zoveel nieuwe mogelijkheden, dat ik het wiel echt opnieuw moet uitvinden. Gaandeweg kom ik er achter hoe het in de nieuwe omgeving allemaal werkt. De argeloze bloglezer merkt overigens niets van de update maar de blogmaster, zijnde ik zei de gek, dus wel… Al onderzoekend kwam ik er ook achter hoe je met wat simpele code, anoniempjes, spammers en trollen kan blokkeren op basis van hun IP-adres. Sterker nog; ik kan complete firma's bannen door een blokkade op domeinnaam te doen uitgaan. Ook zou ik m'n blogs met een wachtwoord kunnen afschermen en een select groepje trouwe lezers dat wachtwoord geven. Gaan we allemaal niet doen, maar de mogelijkheden zijn er wel.

De nieuwe layout biedt ook aardige mogelijkheden. Het is een door iemand met verstand van zaken geschreven, professioneel thema en het ziet er helemaal chique-de-friemel uit! In alle Mac-browsers komt de layout goed tevoorschijn en ook op Windows machines heb ik nog geen rare toestanden gezien en dat is in het verleden wel eens anders geweest! Er zitten in de layout zelfs uitzonderingen voor Internet Explorer 6; de moeder-aller-brakke-browsers! De vertaling van m'n oude Apple-layout naar de nieuwe verliep vrijwel vlekkeloos, al zijn er altijd kleine dingetjes die ik aangepast wil zien, met name in de rechter kolom. Talk about kolommen; de layout heeft een blogkolom met variabele breedte en een rechterkolom met vaste breedte. Het maakt niet uit hoe breed het browservenster van de gebruiker is; de blogkolom past zich naadloos aan. Rechtsboven ziet men een rechthoekje met een – erin, waarmee drie kolombreedtes gekozen kunnen worden, al naar gelang de wensen van de gebruiker. Onder de blauwe knop linksonder vindt men ook nog wat aardigheden. Zo kan de gebruiker daar tot op zekere hoogte zelf de achtergrond kiezen via "change theme". Als blogmaster raadt ik het thema "light" ten zeerste af, omdat dat de layout bare to the bone stript. Dat thema sloop ik er tzt nog wel uit. Doordat de blogkolom een variabele breedte heeft kan ik niet meer met een kopfoto werken omdat die een vaste breedte heeft. Ik zit nog te broeden op een crea-oplossing voor dit probleempje. Dat houdt de grijze massa in beweging.

Nu nog inspiratie…

Al die reacties….

Geef me tijd, ik neem een poosje blogrust om de lol te hervinden, ik ben nog niet weg… Als ik er de komende tijd zin in heb, ga ik eerst m'n Wordpress updaten naar de laatste versie. Dan zoek ik een andere, wellicht interactieve lay-out, die ik naar m'n smaak moet aanpassen. En dat gaat ook even duren. Dus als het hier de komende tijd een lay-out technische puinbak is, dan ligt dat daaraan..

Update 1: Er ligt 'n nieuwe motor onder m'n blog; Wordpress 2.9, waardoor ik opeens veel meer mogelijkheden heb. De nieuwe layout gaat 't vrij definitief worden, al moet ik er nog wel 't een en ander aan versleutelen…

Dit is voorlopig even m'n laatste blogje. Reden; ik heb er geen plezier meer in. Soms denk ik na een paar dagen, o ja, ik MOET ook nog wat aan m'n blog doen. En vaak zoek ik dan maar naar wat al dan niet relevante zaken om iets over te schrijven. Wat dat aangaat is Berlijn onuitputtelijk, maar ik heb niet de indruk dat het ook maar iemand ene reedt interesseert wat ik over Berlijn te melden heb. En bovendien staat alles over die stad al op het internet. En beter ook. Dan hoef ik niet als vijfde wiel aan de wagen mee te draaien. Bovendien voel ik me geremd; ervaring uit het verleden heeft me duidelijk gemaakt dat ik niet kan schrijven op de manier waarop ik dat zou willen. Okee, dan schrijf ik anders, maar dan is het gelegde ei toch niet mijn ei. Vaak heb ik blogjes zitten herlezen om te kijken of er punten of komma's in staan waar deze of gene over zou kunnen struikelen. Dat alles bij elkaar opgeteld maakt dat ik er geen lol meer aan beleef. Dus stop ik er even mee. Ik laat het blog wel online staan en ik kijk wel hoe het uitpakt. Als ik de lol nog steeds niet hervonden heb op het moment dat ik de serverhuur moet voldoen, haal ik de boel offline.

De Buma-Stemra gaat vanaf 2010 webloggers die muziek op hun blog hebben staan een factuur sturen. De nieuwste manier om nóg meer geld uit de muziekliefhebber te persen. We betalen hier in dit kutland al jaren achterlijke bedragen voor een CD-tje maar da's nog niet voldoende, ook bloggers die een YouTube filmpje op hun blog embedden zijn de sigaar en motte dokke. En da's nog maar de eerste stap hoor; ze vinden vast nog wel een manier om ook een link naar een muziekfilmpje te factureren. Kwestie van tijd. We leven zolangzamerhand in een land waar niets meer mag, waar je al heel snel een onzinbekeuring te pakken hebt en waar met het wetboek zwaaiende wetsdienaren keer op keer bewijzen volkomen buiten de samenleving te staan. Neem nou dit knipseltje wat ik op GeenStijl tegenkwam; de wet moet gehandhaaft dus dat parkeersecreet sleept gewoon de auto van een verloskundige weg die op datzelfde moment met een bevalling bezig is. Ze zegt het zelf en ze zit er niet mee; ze moet hard zijn want Befehl ist Befehl wet is wet! Ik ben er al langer van overtuigd dat Nederland langzaam in een politiestaat veranderd met als enige doel de burger zo veel mogelijk geld af te persen. Is het niet via bekeuringen dan is het wel via onzinfacturen als die van Buma-Stemra. Ja, sorry; wet is wet…

Ik heb in ieder geval een aantal blogs met muziekfilmpjes verwijderd en van een ander aantal blogs de filmpjes in een link naar de filmpjes gewijzigd. (De vorige zin loopt niet lekker, maar lang leve de kromtaal) Dit fragment laat ik even staan want da's cabaret c.q satire en staat nergens op CD dus weet ik niet hoe dat afperstechnisch zit. Als 't niet mag ontvang ik tzt vanzelf een brief dat ik in oVeRtRedinG ben…

Update-1: Harde aksie en protest…

Update-2: Aha, een jurist spreekt; embedden is legaal. En zo is dat! 

Gisteren is m'n Macintosh op gruwelijke wijze overleden. Althans, daar heeft het alle schijn van. Een dag eerder kreeg ik al een paar keer de gevreesde Kernel Panic, het Mac equivalent van het Blue Screen Of Death, maar wist ik m'n comprutsertje weer te reanimeren. Tot gisteren dus, toen ik lekker zat te fotosjoppen en de ene na de andere Kernel Panic te verduren kreeg. De Mac komt inmiddels bij het starten niet meer langs alle ellende zodat er geen systeem geladen wordt en ik er verder niets meer mee kan. Ik heb de helse machine volkomen gestript van alle niet noodzakelijke rommel zodat er uiteindelijk nog maar één harde schijf en één stripje geheugen in zat. Nada, noppes, nix. Uiteindelijk deed de monitor het zelfs niet meer en klonken er vervaarlijke pieptonen als teken dat er serieuze hardware problemen zijn. Ik gok op een defect moederbord waardoor het geheugen niet meer, of als brak gezien wordt en de grafische kaart te weinig spanning krijgt om de monitor tot leven te wekken.

Inmiddels ben ik dus even teruggevallen op m'n oude powerbookje waar ik de 19" monitor en m'n back-up schijf aan gehangen heb. Thank god for back-ups zeg ik! Ondertussen pijnig ik het hoofd of ik toch nog 'n manier kan bedenken om het weerbarstige ding weer tot leven te krijgen en laat ik via een nieuwsgroep enkele MacAddicts naar een in aller haast gemaakt screenshot turen. Misschien dat er tussen al dat koeterwaals iets van enige importantie te lezen valt…

Update-1: Na lang pielen, alle hardware er uit en er weer in, alle prints aandrukken etc etc, heb ik de oude Mac weer onder de levenden. Maar ik ben er nog niet gerust op, heb 't gevoel op 'n soort tijdbom aan het werk te zijn…

Update-2: En inderdaad, tien minuten later…. :-(

Gisteren relaxed wat zaken aan de layout van m'n blog veranderd. Zo heb ik eindelijk de kopfoto gewijzigd (grootklik). Daar heb ik een poosje op zitten fotosoepen omdat de tegeltjesmuur opgelengd moest worden, maar ik ben nog niet helemaal tevreden met het resultaat dus maak ik de hele fotosoep nog wel eens 'n keer overnieuw. Wie nog steeds de oude foto ziet doet even z'n browser verversen, de cache legen, of 'n paar keer op F5 rammen. Ook de rechterkolom is gewijzigd; daar staat stond sinds gisteren bijvoorbeeld wat Shockwave-Flash code, waardoor je leuke dansende foto's als link naar diverse Flickr pagina's ziet zag. Mensen die met een Mac het internet besurfen zullen wellicht denken dat uw letterknecht malende is, want waarom beschrijft hij alles; we zien zagen het toch? Ja, met een Mac wel ja! Maar ik bekijk net m'n blog op een WinXP doos en verdomd als 't niet waar is, het is weer eens de te verwachten teringzooi! Zo blijken in Internet Exploder alle items onder de Recente Foto's verdwenen en kan men niet meer reageren. Dat zal wel aan de shockwave code liggen, denk ik dan maar. Of beter gezegd; het zal wel aan de brakke verzameling kromme nullen en eenen liggen die de naam Internet Explorer heeft meegekregen! In FireFox werkt de shockwave code ook niet maar blijft de rest van de kolom wel intact! Dus de PC hier ter huize zal wel een shockwave plug-in missen ofzo… Volgens de statistieken bestiert het merendeel van m'n bezoekers dit blog met een Mac en bovendien met een andere browser dan Exploder, wat heel verstandig is, dus denk ik in eerste instantie; Werkt 't niet? Boeie! Aan de andere kant, als een grote groep een krom blog voorgeschoteld krijgt verander ik de boel wel weer. Ik hoor 't wel. (…gek van…)

Update-1: Ik zondig weer eens tegen m'n eigen regel; don't fix if it aint broken. Waarom doe ik dat toch…?

Update-2: Shockwave-Flash code gedumpt, nu werk 't weer op WinXP/Exploder…

Update-3: Andere Flickr Widget geplaats. Veel minder mooi en ik kan er maar 1 RSS feed in kwijt…

Update-4: Twee aan de twitterziekte lijdende en reeds klinisch dode blogs uit m'n blogroll verwijderd.

Omaatjelief werd gillend gek van de oude Pentium-III waar ze haar brieven en bezwaarschriften (jaja!) op wilde tikken. Een P-III als veredelde typmasjien dus. Telkens als het ding werd gestart begon 'ie ongevraagd zaken te installeren waar 'ie een cd voor nodig bleek te hebben die niemand had. Het gevolg was een lawine aan mededelingen die één voor één moesten worden weggeklikt, waarna ze weer hardnekkig verschenen! Die rommel zat ergens diep in hEt SyStEeM dus onvindbaar en niet te verwijderen. Klaar mee! Ik heb m'n oude Apple G3 voor omaatje als typmasjien opgetuigd en nu heeft ze geen rare stress meer. Vers systeem erop en klaar, kwartiertje werk! De P-III ben ik nu voor m'n dochter aan 't opleuken want die is WinXP gewend, het arme schaap! Maar als je denkt even een verse WinXP te installeren kom je bedrogen uit! Wat 'm omslachtig gedoe! Wat 'n plethora aan schermen met commandline en andere poep! Heb je na veel gezwoeg het systeem startklaar, blijk je het binnen 30 dagen te moeten activeren anders kapt de comprutser ermee! Als je je eigen systeem meer dan een x-aantal keren op je eigen comprutser installeert, wat bij WinXP niet ongebruikelijk is, loop je het risico dat je tijdens het activeren je hoofd stoot en als antwoord krijgt dat de cd al te vaak gebruikt is. Andere PC kopen en je oude WinXP erop zetten? Vergeet 't maar! Magnie van M$, je moet maar 'n nieuwe XP kopen! Ook als je teveel aan de hardware van je legale PC veranderd bestaat het risico dat de meuk uiteindelijk door M$ als een andere PC wordt gezien en kan je de activatie vergeten! Is hetzelfde als wanneer je nieuwe velgen onder je auto schroeft, de wagen vervolgens niet meer start, omdat de fabrikant vind dat er teveel veranderd is en je dus maar een nieuw contactsleuteltje moet kopen! Morgen even 'n collega die alles van en over XP weet consulteren; hij heeft vast wel een illegale hack keurige oplossing. En wat M$ betreft: taart voor Bill graag!

Als ik eens in de bezoekersstatistieken van m'n blog kijk merk ik op dat ik een stel vaste bezoekers in het buitenland heb. Een van de meest opmerkelijke is er eentje die volgens OneStat afkomstig is uit Argostoli in Griekenland. Dat maakt me toch nieuwsgierig; wie zou 't zijn? Ik heb er ook een paar uit Engeland die in OneStat opduiken als Eu Zz en waarvan ik geen idee heb wie 't zijn. Maar desalniettemin welkom! En dat geldt ook voor de touwe bezoeker van Kwekerij Gebroeders Jonkers te Elshout! Ook via m'n Flickr pagina onstaan er leuke contacten en dan met name met een paar Berlijners die me op de vingers tikken als ik met onjuiste foto-info aan kom kakken en die me helpen met het geotaggen van m'n prenten. En sinds kort heeft een origineel echte ex-luitenant van het Oost Duitse leger zich gemeld; een ijzervreter die, als ik het zo eens voorzichtig inschat, destijds met liefde het kapitalistische westen was binnengemarcheerd met z'n elitetroepen en die de val van de DDR nog immer betreurd! Ik zeg; beste Luitenant, stuurt U deze troepen maar! Hup, abmarchieren im Gleichschritt….

Laatst in Zembla; een uitstekende documentaire over Almelo waarin het schandelijke machtsmisbruik van de lokale politiek en met name de burgemeester aan de kaak werd gesteld. Iets waar de Turkse ondernemer de heer Okci het slachtoffer van werd waardoor hij uiteindelijk uit wanhoop en tot razernij gedreven enkele politici heeft gegijzeld en nu in de bak zit. Waardoor de politici nu geen last meer van hem hebben… Blijkbaar heeft Zembla de ogen van veel inwoners van Almelo geopend want er verscheen een protestsite op het web waar men het hart kon luchten en via een poll kon stemmen over het aanblijven van de Heeren van Almelo. Lijkt mij een democratisch beginsel, maar die site is vervolgens weer heel snel offline gehaald. Iets met bange hostingproviders en druk uit niet nader omschreven hoek. In Almelo is altijd wat te doen. Stoplicht rood, stoplicht groen…

Nog een; de Belgische minister van Defensie komt stiepelzat met groot gevolg een New Yorks ethablisement binnen om eens flink de bloemekes buiten te zetten. De barjuf is echter Nederlands, praat wat met delegatieleden en maakt daar melding van op haar weblog. Gevolg; minister de Crem, die op nevenstaande foto nog een fijn Jupilertje naar binnen hapt, is not amused want het hele gevolg had in New York niets te zoeken en was bezig Belgisch gemeenschapsgeld te verbrassen. Er volgt een telefoontje uit België naar New York waarna het barmeisje wordt onslagen. Eenmaal terug in eigen land volgt 'n tirade tegen weblogs in het Belgische parlement die op luid applaus wordt onthaalt! Ik wist overigens niet dat België nog 'n parlement had, maar soit, ik weet wel meer niet…