Bestemming Berlijn

Rond de kerncentrale in Chernobyl ligt een verboden zone. Verboden want ernstig verontreinigd. Veel mensen, mezelf niet uitgezonderd, worden aangetrokken door zo'n verboden zone. Zo'n zone heeft iets mysterieus, iets uitdagends, iets wat fluistert; treedt binnen en ontdek mij. De gebroeders Strugatsky schreven in 1971 het boek Roadside Picnic. Wie wel eens in het bos heeft gepicknickt weet dat je altijd sporen achterlaat, hoe goed je de boel ook weer opruimt. Platgetrapt gras, de pootafdrukken van een klapstoeltje, broodkruimels, een vergeten plastic vorkje. In het boek van de Strugatsky's hebben een stel aliens een kort bezoekje aan de aarde gebracht, wellicht ook om te picknicken, waarna ze weer zijn vertrokken met achterlating van wat buitenaards afval. Maar wat voor aliens gewoon afval is blijkt voor de mensheid levensgevaarlijk. Zo zijn er opeens plaatsen waar de zwaartekracht met een hoge factor toeneemt en waar een mens onmiddelijk wordt doodgedrukt. Misschien heeft op zo'n plek een buitenaards klapstoeltje gestaan. Je weet het niet. De dood door spontane verbranding, het kan je zomaar overkomen. Een lamp die een onbekende dodelijke staling afgeeft. Onverklaarbare metalen schijven die naast elkaar zweven maar toch niet van elkaar te scheiden zijn. Het bleek allemaal levensgevaarlijk spul wat die aliens hebben achtergelaten en al snel werd de omgeving waar de buitenaardsen hun tijd hebben doorgebracht tot verboden gebied verklaart. En zo onstond De Zone. Natuurlijk gingen avonturiers en onderzoekers De Zone binnen om de buitenaardse artifacten te onderzoeken en de minder gevaarlijke items De Zone uit te smokkelen. Zo werd een kleine zwarte krachtbron ontdekt die energie in oneindige hoeveelheden bleek te produceren. De mensen die De Zone binnengingen werden Stalkers genoemd en slecht één op de drie Stalkers keerde levend weerom. De Russische cineast Andrej Tarkovsky heeft z'n film Stalker losjes op het boek van de Strugatsky Brothers gebasseerd. In de film gaat een Stalker in De Zone op zoek naar een geheime kamer waarin volgens de verhalen de diepste wensen van een mens vervult kunnen worden. In de film zit een lange scene waar de Stalker, samen met twee gasten, De Zone binnengaat. Ze gebruiken een gemotoriseerde lorry en kijken oplettend en angstig om zich heen. Naar mate ze dieper in De Zone belanden hoor je langzaam het geluid van de stalen wielen op de rails veranderen en vervormen. De eerste tekenen van de unheimische aanwezigheid van iets wat het menselijk bevattingsvermogen te boven gaat…

Update 1: Stalker is helemaal online te bekijken en wel hierrrr. Geen prent om onderuit gezakt met 'n biertje en 'n zak chips te zien, maar dat terzijde…

Update 2: De complete Engelse text van het verhaal Roadside Picnic staat hierrrr (pdf)

Update 3: En we kunnen altijd nog het Stalker, Shadow Of Chernobyl spel spelen…

Waarom heb ik eigenlijk een tv, zo vroeg ik me laatst af. Meer precies; waarom heb ik een kabelaansluiting? Van de 90 kanalen die ik tot m'n beschikking heb bestaat de helft uit totaal niet interessante kolder. Over de andere helft zap ik soms moedeloos heen en weer, in de hoop iets van m'n gading te vinden. Vaak blijf ik hangen bij de Geschiedenis kanalen, National Geographer en Discovery. En ik moet bekennen dat ik BBC 4 als fantastische zender heb ontdekt! Maar verder val ik van 't ene reclameblok in 't andere zodat ik me laatst afvroeg of de commerciele zenders onderling soms afspreken om reclameblokken gelijktijdig te plannen zodat zappen zinloos is. Al bijna twee jaar heb ik een Full-HD scherm waar ik nog nooit Full-HD op heb bekeken. Ik kan via UPC wel wat HD kanalen krijgen, maar nog niet zo lang geleden zag ik Full-HD beelden die regelrecht van de satelliet geplukt waren en schrok ik me een hoedje; de beloofde details verwaterden net zoals bij gewoon SD. Misschien zag ik content van een brakke satelliet maar hoe ik ook keek, bij de bebaarde man op het scherm kon ik niet ieder afzonderlijk baardhaartje zien, terwijl dat nou juist in Full-HD wél de bedoeling is. Een Blue-Ray speler? Mwhoa, beetje duur, die schijfjes. Dan blijft de Media Player over en daarmee begeef ik me dan in een zompig moeras van wat er wel en wat er niet mag. Ik weet 't. Qua laatste snufjes ben ik echt een digibeet en loop ik zwaar achter de feiten aan maar straks heb ik wél een schijf van 1 TB vol met speelfilms in Full-HD, zodat m'n scherm eindelijk tot z'n recht komt. Die speelfilms zijn gedownload en dat is niet stafbaar of illegaal; uploaden wél. De inhoud van de harde schijf krijg ik dus via collega's die onderling hun gedownloade content uitwisselen. Mijn schijf draait dan mee in de datapompcaroussel. Vroeger leende je van vriendjes een LP en die nam je dan met een cassetterecorder of bandrecorder op. Net zoals je onderling boeken uitwisselde. De tijd staan niet stil en een harde schijf laten vollopen met films is een ongeveer hetzelfde als het ouderwetse lenen en opnemen van een LP. En of het nou illegaal danwel strafbaar is om via een mediaplayer, gedownloade content te bekijken of niet; het zal me jeuken! Zolang James Cameron nog een half miljard kan opsoeperen om Avatar te maken die vervolgens een veelvoud aan miljarden opbrengt, zal het wel meevallen met de geleden schade door downloaden.

Vandaag las ik via GeenStijl, die de platendraaiers van Buma en Brein die alleen maar verboden en magnie roepen al tijden op de huid zitten, twee interessante artikelen. Een over schade door downloaden en een over gelazer rond e-books…

En dan nog wat; waarom kan ik niet gewoon legaal via iTunes een film downloaden?

Update: iTunes? Laat maar, want legaal via de iTunesStore gekochte films (kan alleen via US iTunesStore) kunnen met de media player niet worden bekeken: "…does not support protected premium content such as movies or music from the iTunes® Store…" Waarvan acte. Je betaald dus voor je film maar je mag 'm niet op je HD scherm bekijken. Ben ik gek, of is het zo dat dit soort crap de illegaliteit juist in de hand werkt?

Ondertussen heb ik de hele set-up werkend, waarbij ik bij een eerste test van m'n stoel lazerde vanwege de prachtige kwaliteit van Full-HD, en hangt de harde schijf nu aan de datapomp. Er is nogthans één nadeel en dat is dat er geen DTS-audio kan worden weergegeven. Maar dat gaat goed komen!

Soms huren m'n dochter en ik een leuke film. Zo zaten we onlangs te snotteren van ontroering en daarna te brullachen bij de belevenissen van meneer Frederiksen die in Up als bejaarde man de droom van zijn overleden vrouw probeert te verwezelijken… Toen we het extra op de dvd toegevoegde hilarische Partly Cloudy bekeken kwamen we helemaal niet meer bij! Tranen in de ogen, kramp in de buik! Up is een regelrechte aanrader! Een volgende film kan dan alleen maar tegenvallen en ja hoor; HaaiBaai is 'n regelrecht wanproduct met ecofascistische inslag die de jonge kijkertjes vooral het effect van vervuiling der wereldzeeën door de grote boze mensen inpepert. En verder gaat 't ook nergens over. Dom verhaaltje over een visje wat opstaat tegen 'n haai. Boeie. Slappe troep. Nergens origineel. Snel geproduceerde rommel. Maar wat me vooral ergerde was dat ik als kijker verplicht ben me door al die f*cking trailers heen te worstelen omdat de toegang tot het hoofdmenu geblokkeerd is totdat de film begint! Meestal druk ik op de afstandbediening op "menu" zodat ik al die crap kan overslaan! Maar bij HaaiBaai (en veel andere dvd's) dus niet. Druk ik tijdens zo'n trailer op "menu", begint de hele dvd gewoon weer van vooraf aan! Ik denk nog oops, op verkeerd knopje gedrukt en probeer het nog eens. Begint 't hele geneuzel wederom opnieuw! Ik kan er bijzonder slecht tegen als een of andere producent van k*t-dvd's bepaalt dat ik via m'n eigen afstandsbediening m'n eigen dvd-speler niet mag en kan bedienen! Als ik met m'n auto wil wegrijden is het toch ook niet zo dat Opel beslist dat ik de wagen pas kan starten nadat ik een reclameboodschap voor de nieuwste Astra heb moeten aanhoren? Ik snap die downloaders wel hoor, die via diverse torrents terrabytes aan films tegelijk binnensleuren, zonder beperkingen van uitgeschakekelde menu's. Uberhaupt zonder menu's! Gewoon op "play" drukken en kijken! Ik ga een mediaplayertje kopen met een vette externe schijf eraan! M'n collega's hebben scheepsladingen recente films in HD. Even de schijf uitlenen en papie heeft films genoeg voor de komende drie jaar! Kijken wanneer ik wil, in FullHD, zonder door de industrie opgedrongen beperkingen! Ze hebben 't aan zichzelf te danken! Dûh!

Update1: De laatste keer dat ik muziek kocht via iTunes stuitte ik ook al op beperkingen. De legaal gekochte muziek kon ik op een cd branden voor in de auto, maar daarna niet meer op m'n mp3 zetten. En dat alles vanwege de DRM beperking, een FairPlay ding wat bepaald dat mensen hun legale muziek maar 1x kunnen wegzetten. Blijkbaar wordt er ergens bijgehouden hoe vaak dat is gedaan. Maar ik wilde de muziek tóch op m'n mp3 dus ben ik gaan zoeken naar manieren om die DRM eruit te slopen. Dat was me te ingewikkeld dus heb ik die paar muzieknummers vervolgens illegaal via Frostwire, voorheen LimeWire, nóg 'n keer naar beneden geladen. Ik heb nu dus wat legale maar illegaal gedownloade muziek. Wil ik dat? Welnee, ik wil gewoon vrij kunnen beschikken over data (of goederen) waarvoor ik betaald heb! Inmiddels biedt Apple, na hevige protesten van eindgebruikers, 80% van hun bestanden DRM-vrij aan…

Update 2: Laatst in de uitverkoop bij America Today een mooie hoodie gekocht. En wat denk je? Geen beperkingen! Ik mag m'n bezit gewoon dragen wanneer ik wil! Niemand die bepaald dat ik m'n hoodie niet in het weekend mag dragen of er niet mee op de foto mag omdat dan de copyrights van de ontwerper geschonden worden… ;-)

Het is natuurlijk geen wonder en bovendien volkomen terecht dat een film als The Hurt Locker er met zes Oscars vandoor gaat en het spierballenvertoon van Avatar slecht met drie, minder aansprekende Oscars, ver achter zich laat. Dat was gewoon voorspelbaar. Hoewel ik Avatar nog niet heb gezien hoor ik links en rechts wel signalen dat de film qua verhaal geen reedt voorsteld maar dat 'ie technisch superieur is aan alles wat er tot nu toe aan 3D in de bioscoop is verschenen. Dus zijn technische Oscars voor Avatar op z'n plaats en feliciteren we Katherine Bigelow die als eerste vrouwelijke regisseur het beeldje in ontvangst mocht nemen! Voor een film met échte mensen… Ooit heb ik eens een echte Oscar mogen vasthouden. Dat was de Oscar die Fons Rademakers in 1987 voor De Aanslag heeft ontvangen. Daags na de uitreiking in Hollywood was Rademakers te gast bij Veronica's Nieuwslijn en aangezien vers opgeleide camerafeuten toen met grote regelmaat op actualiteitenrubrieken werden geparkeerd, stond ik daar achter de camera. Vlak voor de uitzending kwam Rademakers met z'n Oscar de studio binnen en mochten "we" het beeldje even vasthouden. De Oscar ging van hand tot hand tot de toneelmeester zich er over ontfermde en het ding weer schoonpoetste qua vingerafdrukken. Er bestonden toen nog geen kleine digitale cameraatjes dus bestaat er helaas geen foto van een langharige Jo met een echte Oscar in z'n hand. Da's dan weer jammer…

Van moeders kreeg ik een kadobon voor m'n verjaardag en aangezien er gisteren bij V&D een ramsjdag was die ze prijzenfestival noemen heb ik daar de 10 DVD Box Bert Haanstra Compleet gekocht. En zo zag ik gisteravond de moeder aller Hollandsche films weer eens terug: Fanfare. Voor wie het niet weet, Fanfare gaat over een gemoedelijke ruzie tussen twee muzikanten der lokale fanfare te Giethoorn Lagerwiede. Die ruzie komt niet goed uit want het jaarlijkse fanfareconcours staat voor de deur en als gevolg van de ruzie heeft Lagerwiede opeens twee fanfare's! Ik denk niet dat er een Hollandschere film bestaat dan het meer dan vijftig jaar oude Fanfare. Het is heerlijke kneuterigheid maar wél, en ik zeg het met nadruk, met groot vakmanschap gemaakt! Het camerawerk van Eddy v/d Ende staat nog steeds als een huis! Ik herinnerde me opeens dat ik vroegâh eens heel erg boos was op m'n ouders omdat ik Fanfare niet op de televisie mocht zien omdat 'ie te laat werd uitgezonden en ik de volgende dag weer gewoon naar school moest, maar m'n vriendjes Jan en Randy mochten 'm wél zien dus kon ik er de volgende dag niet over meepraten! Regisseur Dick Maas heeft later in z'n film Amsterdamned nog 'n kleine hommage aan Haanstra en Fanfare gebracht; kijk hierrr naar de beruchte speedbootachtervolging. Op 4'57" zien we Bert Haanstra in een bootje z'n fanfare dirigeren…

Zo zat ik laatst met m'n dochter en haar vriendinnetje in de bioscoop om Het Hondenhotel te aanschouwen. Leuke kinderfilm, nix mis mee. Ik had ter verscherping van het beeld m'n brilletje opgezet maar desondanks had ik de indruk naar een beslagen beeldbuis te koekeloeren, met vignettering aan de randen! De kwaliteit van de projectie was rondom klote; de gemiddelde tv met glasbuis van tien jaar geleden had een beter beeld opgeleverd! Als ik die film straks op DVD bekijk, weet ik zeker dattie retescherp is! Filmmakers gebruiken tegenwoordig peperdure High Defenition objectieven zodat hun films later op DVD en BlueRay regelrecht van het scherm afspatten maar de gemiddelde projectielens in de bioscoop is blijkbaar van borrelglas gemaakt. En maar janken dat het bioscoopbezoek terugloopt. Gek he, als je voor het bedrag wat je voor een kaartje neertelt de film later op DVD kan kopen? De kaartjesverkopert is versnaperingenverkopert en filmoperateur tegelijk! Op een volkomen onlogisch moment in de film is het opeens pauze, alsof ze gewoon na een x-aantal minuten lukraak de film onderbreken! Het aantal keren dat ik naar 'n onscherpe film heb zitten turen, of dat het kader versprongen was door een slechte las, of dat het zaallicht gewoon aanbleef is legio! Ging ik vragen of het opgelost kon worden, kreeg ik een geirriteerde blik want de operateur stond de koffiekopjes af te wassen! Mij zie je niet meer in de bioscoop. Nou ja, alléén als m'n dochter naar de film wil dan…

Zo heb ik de afgelopen dagen weer eens feilloos de foutste films uit de videotheek op weten te duiken. Ik huurde zo'n stapeltje van vijf weekfilms waarvan drie ernstig. The Dead Girl; ongetwijfeld een subliem opgezette film maar ik kwam er maar niet in… En dan Happy Go Lucky van Mike Leigh. Er staat op het hoesje dat de film minstens zo leuk en ontwapenend is als Amelie maar degene die dát heeft verzonnen verdient acute vebanning naar de koudste uithoeken van Siberië. Wat 'n draak van 'n film! Wat 'n klootloos gezanik en wat 'n irritante hoofdrolspeelster! Schijnt ook nog prijzen in de wacht gesleept te hebben. Mag ik me even afvragen waarom dan? Verder met The Happening van Night. M Shyamalan. Zoals eerder opgemerkt; een in potentie goed idee maar inspiratieloos uitgewerkt en futloos geacteerd. Maar dan! Maar dan! Verlossing! Een cinematographische lekkernij van het uitmuntende soort: No Country For Old Men. Ik zeg fantastisch en geweldig en meer van die superlatieven! De Coen Brothers flikken het weer! En dat met 'n film zonder soundtrack! Een stille film dus. Ik vertel er verder nix over, ga zelf maar kijken! Gisteravond heb ik tenslotte genoten van Sweeney Todd, een film die er adembenemend mooi uitziet, ondanks het enorme bloedbad wat wordt aangericht door de barbier van Fleet Street! De een z'n dood is de ander z'n pasteitje, zeg ik. Vrijwel alle dialogen in de film zijn gezongen en da's echt prachtig! Ik denk dat ik vanavond ook maar eens pasteitjes eet… ;-)

Een jongetje ziet geesten en blijkt te kunnen praten met de doden, die contact met hem zoeken. Mr Glass, met uiterst breekbare botten, zoekt een man die nooit gewond raakt en die in de ogen van Mr Glass een superheld lijkt te zijn. Een boer vind graancircels op z'n land en het lijkt erop dat die inderdaad buitenaards zijn. In een geisoleerd dorpje in het bos zijn de mensen bang voor de kleur rood maar een meisje gaat op onderzoek en overschrijdt de grens. Een karakter uit een sprookje duikt op in een zwembad en zoekt een weg naar huis. In stadsparken plegen honderden mensen collectief zelfmoord terwijl er een stevig briesje waait…

 Wat is de overeenkomst?

Update: Okee, het was te makkelijk; allemaal fims van M. Night Shyamalan. Maar er is nóg een overeenkomst, namelijk steeds slechter wordende uitwerking van goede ideeën. Was The Sixth Sense nog regelrecht briljant, Unbreakable was al iets minder geniaal. Signs was wel aardig maar The Village bleek al een lange zit. Naar verluidt is Lady In The Water volslagen kolder en The Happening is gewoon slecht. Niet qua idee maar wel qua uitvoering. Om over de acteerprestaties maar te zwijgen. Schuifdeurentoneel!

Je kan positiever in het leven willen staan wat je wil, soms zie je dingen die dat dan weer erg moeilijk maken. Eergisteren zag ik op de Belg de documentaire Deliver us from Evil en die gaat over sexueel misbruik van kinderen door priesters van de katholieke kerk en het totaal, maar dan ook volledig ontkennen en negeren daarvan door, uiteindelijk, het Vaticaan. De Amerikaanse priester Oliver O' Grady heeft het gepresteerd om tijdens de uitoefening van zijn ambt honderden (!) kinderen te misbruiken. Hij doet daarvan in deze film getuigenis en wel op zo'n zelfgenoegzame wijze dat je hem een lang verblijf in de diepste krochten van de hel toewenst. Echter, hij leeft onbekommerd als vrij man in Ierland. Ondervragingen door justitie van diverse bij de zaak betrokken priesters leveren ontluisterende beelden van ontkenning op, niet in de laatste plaats door kardinaal Roger Mahony, die van het misbruik wist en er niets tegen gedaan heeft behalve het in de doofpot stoppen, enkel en alleen om zijn aanstaande benoeming tot aardsbisschop van Los Angeles niet in gevaar te brengen. In de film komen ook O' Grady's slachtoffers en hun familie aan het woord. Aangrijpend is het relaas van de vader die zijn dochter aan de zorg van de priester, en dus de kerk, toevertrouwde, niet wetende dat zodra hij naar zijn werk vertrok, O' Grady het meisje sexueel misbruikte. De vader kiest zijn woorden met zorg en spreekt over aanrakingen en misbruik, maar dan breekt hij opeens en schreeuwt niks misbruik; verkrachting! Hij heeft haar verkracht en ze was nog maar vijf jaar oud! Het meisje heeft niets tegen haar vader durven zeggen omdat haar vader ooit had gezegd dat als iemand haar iets zou aandoen, hij die persoon zou vermoorden. Het kind had aan een vriendinnetje gevraagd wat er met een moordenaar gebeurt en als antwoord had ze gekregen dat moordenaars de gevangenis in gaan. Ze wilde haar vader niet kwijt en hield haar mond. Het leven van de vader veranderde in een hel vanwege de wetenschap dat juist de wederzijdse liefde tussen vader en dochter het misbruik uiteindelijk heeft verlengd. Om over het leven van zijn dochter nog maar te zwijgen. Bij het kijken naar de film strijden een uitgebreid scala aan gevoelens om voorrang. Gevoelens van verdriet en medelijden met de slachtoffers, verbijstering vanwege de houding van de duivelse kerk en de wens om O' Grady levend aan een crucifix te nagelen en dat omgekeerd op een altaar te plaatsen in, bij voorkeur, Mahony's kerk, alwaar het moet blijven staan till death do us part. Uiteindelijk doet de door de kerk volledig vernietigde familie een poging om in Rome een brief aan Paus Benedictus XVI, eerder bekend als kardinaal Ratzinger, te bezorgen. Uitgerekend Ratzinger, wiens geweten in deze zaak verre van zuiver is! Ze kwamen niet verder dan de Zwitserse Garde…