Bestemming Berlijn

Brian Johnson van AC/DC heeft het begrepen! Een poosje geleden heeft hij behoorlijk hard uitgehaald naar types als Bono en Bob Geldof vanwege hun maar voortdurende politieke gezever en druk die ze op hun publiek uitoefenen om toch maar vooral geld te doneren aan Afrika en meer recentelijk Haiti. Ik weet niet meer wanneer het was maar ooit zag ik meneer Bono gehuld in een Aramini jas en met een veel te dure zonnebril op z'n neus z'n publiek oproepen geld te storten voor een of andere ramp. Rot toch op man, geef 10% van je vermogen weg en het enige wat er gebeurt is dat er een komma op je bankrekening verschuift. Wat sta je daar nou met je politiek correcte vaandelzwaaiersboodschap de wereldverbeteraar uit te hangen terwijl je werkelijk bulkt van de poen en je waarschijnlijk van gekkigheid niet weet wat je ermee moet doen! Doe anders even de opbrengst van deze graaiact doneren aan Haiti! In 1982, als ik het mij wel herinner, zag ik U2 in het voorprogramma van de Talking Heads in Leiden en daar rende Bono al met een witte vlag over het podium heen en weer en daar is 'ie nooit meer mee opgehouden! Bono's gezwaai met witte vlaggen is een goedkope en doorzichtige act, een zichzelf aangeleerd kunstje waar blijkbaar veel dolende zielen intrappen en waar 'ie inmiddels zelf in is gaan geloven! Die act is net zo goedkoop als de Amerikaanse vlag in je jasje naaien met de namen van de slachtoffers van 911 erop. Hou toch je bek man, maak muziek, laat je publiek in z'n waarde en ouwehoer ze geen schuldgevoel aan! En hetzelfde geldt voor Bob Geldof die als artiest werkelijk geen ene hol voorstelde en nog minder gepresteerd heeft maar die wel als moderne messias op de buis verscheen terwijl het graan voor Afrika in de havens lag weg te rotten!

Nee, dan Michael Schumacher, die na de tsunami van 2004 maar liefst 10 miljoen doneerde zonder in de schijnwerpers te staan! Het gerucht gaat dat Schumacher tijdens z'n laatste vier racejaren stilletjes 50 miljoen aan diverse goede doelen heeft gedoneerd! Die mag van mij met een witte vlag rondrijden!

Bono en Geldof; beide types die zichzelf als goden zien en zich over de ruggen van hongerige Afrikaantjes of slachtoffers van rampen in de schijnwerpers weten te zetten! En Brian Johnson heeft dat feilloos door. Dus, Bono, blijf lekker muziek maken maar voor je politiek correcte pruillip graag een enkeltje Highway To Hell…

Update: Hierrrr nog een venijnig stuk van Brendan O' Neill en qua Talking Heads; inderdaad 1 July 1982 ;-)

Het linker dimlicht van de Opa Astra was stuk. Geen probleem; bij de Astra hoeft voor het vervangen van een lampje niet de complete bumper verwijderd te worden, noch de radiateur, en de koplampunit hoeft ook niet te worden uitgebouwd. Voor het verwisselen van een lampje hoeft men dus niet naar een dealer van het Bochumse automobiel; men kan zo'n lampje gewoon nog zélf verwisselen. Dus het lampje eruit getrokken en in de reservelampjesdoos naar een vervangend exemplaar gezocht. Maar de reservelampjes waren voor de V40 roethoester en die passen *zucht* niet in de Astra. Waarom ook? Flux naar het reservelampjesverkooppunt te Bussum gefietst en 'n nieuw H7 lampje gescoord. Kost, schrik niet, 18 euro! AcHtTieN harde euri's voor een lampje! Merkt die dude achter de kassa op dat het beter is om die lampjes per paar te vervangen. Ja, denk ik dan, dat zou ik ook zeggen als ik twee lampjes in plaats van één kan verkopen! Waarom per paar, vraag ik nog. Als er een lamp in m'n kroonluchter stuk is, vervang is ze ook niet alle acht! Een vaag verhaal over een spanningspiek, lichtintensiteit en kleurverschil was mijn deel. Wat nou spanningspiek? De andere, nog werkende koplamp ging niet opeens feller branden, dus merk ik tegen de kassachef op dat het allemaal marketinggelul is en ik gewoon één lampje vervang als er één stuk is. Ja maar dan heeft u het oude lampje als reserve, probeerde hij z'n omzet nog te redden. Halloooo, dan zit ik straks toch met hetzelfde probleem, als er nóg een lamp doorfikt? Draai even 'n ander 'n poot uit met je AcHtTieN euro per lampje!

Toch dacht ik, zou 'ie gelijk hebben? Dus 's avonds eens kritisch gekeken naar de lichtintensiteit en de kleur van de koplampen. Ik zie geen verschil kan ik u melden en het "oude" lampje doet 't nog steeds. En een spanningspiek zie ik ook niet. Sterker nog, als ik de motor start terwijl de lichten branden, dimt het licht even. Da's geen spanningspiek, maar een spanningsdip! Toch bleef het knagen, tot ik een televisietechnicus er vandaag eens naar vroeg. Lampjes per paar vervangen? Spanningspiek? Wat 'n onzin, was z'n antwoord… Marketinggelul dus!

Update: Kijk hierrrr even; hetzelfde lampje voor 7.95! Zo wordt je nog genaaid ook door Halfords!

Bij de kassa van de supermarkt lag een petitie; al menig A4-tje was volgeplempt met handtekeningen. Normaal gesproken weet ik niet hoe snel ik bij een supermarktkassa moet weg komen; gillend naar huis! Waus word ik van dat geneuzel en gezanik bij zo'n kassa, maar nu wierp ik toch een nieuwsgierige blik op de petitie. De supermarkt en haar klanten willen namelijk dat de schuine parkeerplaatsen voor de deur blijven bestaan. En daar hebben ze een punt! Het plantsoen voor de supermarkt wordt namelijk verherverbouwd en dientengevolge liggen er op de plaats van de oude parkeerplaatsen nu betonnen platen waarop klanten automatisch hun auto's schuin parkeren. Logisch; is makkelijker in en uitsteken en je kan meer auto's kwijt. Ongeveer het dubbele aantal. Laat ik nou denken dat het de bedoeling is dat er uiteindelijk keurig geplaveide schuine parkeerplaatsen komen! Maar nee hoor, de in Hilversum beruchte verkeersdeskundigen hebben bedacht dat er weer gewone parkeerplaatsen komen die parallel aan de rijweg liggen! Dat wordt dus weer voorzichtig achteruit inparkeren! En bovendien scheelt het een fiks aantal plaatsen! Er zijn in Hilversum en ongetwijfeld overal in Nederland, wel meer voorbeelden aan te wijzen van merkwaardige dwingelandij. Dat auto's een bepaalde route moeten volgen terwijl de natuurlijke route onmogelijk is gemaakt. Wanneer leren die verkeersdeskundigen het natuurlijke gedrag van, in dit geval parkeerders, eens om te zetten in een doeltreffend ontwerp? Soms hoef je alleen maar te kijken naar de natuurlijke loop van water om een route voor het autoverkeer te bedenken én te voorkomen dat de boel vastloopt! Zo heeft de herinrichting van de Hilversumse binnenring, die bakken met geld heeft gekost en waar Hilversum al jaaaaaren last van heeft terwijl het eind nog niet in zicht is, op het eerste gezicht maar bar weinig doorstroming opgeleverd; bij het mediapark staat de boel des ochtends en des avonds nét zo muurvast als vóór de herinrichting. Tel uit je winst! En ook al ga ik altijd lopend naar de supermarkt, toch heb ik m'n handtekening onder de petitie gezet…

Het appartement boven mij staat al geruime tijd te koop; al meer dan 'n jaar. Zelf woon ik hier ook nog niet zo lang maar vlak nadat ik m'n woning betrok, vertrokken de rustige bovenburen met de noorderzon. Daarna stond het pand geruime tijd leeg, wat lekker rustig was, maar opeens was er leven in de brouwerij en bleek de woning te zijn verhuurd. Daar was ik mooi klaar mee want de nieuwe bewoners trokken zich niet zo heel veel aan van de ongeschreven regels die in een appartementencomplex gelden. Of zouden horen te gelden. Geluidsoverlast dus. Niet van muziek of de tv maar van gestamp op de vloer, dichtslaande deuren en soms hoogoplopende ruzies. De mannelijke helft bleek een nogal opgewonden standje die op een ochtend een werkploeg, die de buitenmuren kwamen voegen, in woord en gebaar heeft bedreigd, hun gereedschap op straat heeft geflikkert en zich razend en tierend weer in z'n onderhuurde huis terugtrok. Erg gezelli dus. Persoonlijk heb ik ook met meneer te maken gehad toen 'ie op een ochtend, naar het zich liet aanhoren, z'n vriendin bont en blauw sloeg. Toen het gedoe in het trappenhuis vrolijk doorging en het meisje diep in een capuchon weggedoken langs me heen glipte, heb ik er met m'n cynische grote bek iets van gezegd. Meneer kwam de trap afstuifen, keek me pislink aan, priemde een vinger richting m'n gezicht, riep; jij, jij, jij…, verslikte zich in z'n woorden en verdween woest de trap weer op. Om z'n pistool te halen, dacht ik, zoals zo vaak het geval is bij onze Noord-Afrikaanse vrienden. Ik kan ervan meepraten nadat een 15 jarige blaag me ooit toeschreeuwde dat 'ie z'n pistool ging halen om me dood te maken nadat 'ie met twee bontkraagvriendjes een oud heertje op een fiets stond uit te kafferen en ik riep dat ze daar mee moesten kappen. Maar nee, geen pistool dit keer. De bovenbuur liep een poosje woest stampend in z'n flat heen en weer, luid allerhande verwensingen aan mijn adres schreeuwend. En of dat nog niet genoeg was hing 'ie ook nog scheldend uit het raam; nooit bemoeie man, nooit bemoeie… Toen ik het zat was en heel hard tegen het plafond kom dan sufkut riep, bedaarde de situatie en ben ik m'n dochter van school gaan halen. Als ik die bovenbuur later op de trap tegenkwam, zei 'ie geen woord en keek strak naar de traptreden. Vlak voor de jaarwisseling waren ze opeens vertrokken…

Het huis boven mij staat dus nog steeds te koop en van een woningzoekende collega, die het appartement heeft bezichtigd, hoor ik dat het in tamelijk uitgewoonde toestand is achtergelaten. Sindsdien zijn er talloze bezichtigingen geweest maar zijn er nog geen nieuwe bewoners. Gisterochtend zag ik dat een meisje, geflankeerd door haar ouders, het pand kwam bezichtigen. Na de bezichtiging zag ik ze weglopen, de vader liefdevol z'n arm om z'n dochter geslagen. Ik vond dat een aandoenlijk tafreel en ik meen eruit op te maken dat het huis wederom niet is verkocht…

Eigenlijk ben ik wel 'n beetje klaar met die sneeuw, het heeft nu lang genoeg geduurd! Afgelopen weekend zijn wij loonslaven wederom meerdere keren in het holst van de nacht over besneeuwde snelwegen vanaf diverse stadions in den lande naar huis geglibbert. Is leuk voor 'n keer, maar niet na élke klus. Vorige week lagen we bijna collectief in de vangrail in de bocht van de A1 naar de A27. Dat ging maar net goed! En op een of andere manier valt die ijzel en sneeuwellende altijd in het weekend… In de Duitse pers lees ik dat de sneeuwperiode wel eens tot april zou kunnen aanhouden. Maar goed, hoe verder richting het oosten, hoe slechter de omstandigheden. Mijn geliefde en wonderschone Duitse eiland Rügen is zo'n beetje compleet van de buitenwereld afgesloten, maar het is er nu met al dat krui-ijs op de stranden wel fabelachtig mooi! De laatste keer dat Rügen volledig ingesneeuwd was, was in de strenge winter van 78/79 en toen is het Oostduitse leger ingezet om het eiland te ontzetten. Er lagen daar meerdere legeronderdelen en de Russen zaten in Prora, dus die inzet was zó geregeld! De "bevrijding" van Rügen stond bij het gewone volk in de DDR bekend als de enige keer dat de Nationale Volks Armee daadwerkelijk iets voor het volk heeft gedaan! In een museumpje in Göhren heb ik foto's en filmpjes gezien van die toestand en ik zeg, de huidige situatie is er nog nix bij!

Ondertussen worstel ik verder met m'n blog en werd ik er fijntjes op attent gemaakt dat de layout wel héél erg op Windows Vista lijkt! Ben ik lekker mee als verstokt Apple gebruiker! Ik had geen idee, al had ik het kunnen weten vanwege die typische Windows startknop, links onderin. Die knop, waar nu nog een potloodje (?) op afgebeeld is, verander ik nog wel in een knop met een Apple-logo! Dûh! Verders heb ik een andere Flickr-widget geplaatst en wil ik een nog een lightbox om foto's in te plaatsen zodat ik geen hele brede afbeeldingen meer in de blogs hoef te zetten. Zo blijf ik bezig en leer ik steeds beter code lezen…

Update-1: 04-02-2010: Windows Orb rechts links onderin vervangen voor een Apple Orb ;-)

Update-2: 04-02-2010: Lightbox toegevoegd. Klik op de Apple-Orb link hierboven en kijk of 't werkt…

Heren van de technische dienst; ik kom er aan hoor! Warm de soldeerbouten maar vast op! Steek de punt van die lerpen maar vast in de gloeiende kolen want papie komt straks even langs met een uitdagend klusje! Al dagen deed m'n oude bejaarde Powerbook G4/500, die nog als emailophalert en internetsurfert wordt gebruikt, moeilijk bij het opladen der reeds half vergane batterij. Geknetter en vonkengetrek bij de plug. Ik had al drie setjes speciale schroevendraaiertjes klaar om de doos open te schroeven, in de wetenschap dat hoogstwaarschijnlijk geen enkel exemplaar van die schroevendraaiertjes gaat passen, want Apple, en dan weet je het wel! Zo heb ik hier een Apple-USB kabeltje wat alleen op Apple past en dan nog alleen op de nieuwere types en dus niet op mijn gedateerde machines met PowerPC processor! Dat bedoel ik dus! Een tijd lang lukte het met een beetje wurmen en draaien van de plug om de doos toch op te laden, een hoop geknetter ten spijt. Maar gisteravond gaf 'ie er definitief de brui aan. Nog mazzel dat het de plug is en niet iets interns in de comprutser zelf. Goed, ga ik dus zoeken op internet en zie ik hierrrr hoe je dat zelf kan repareren. Juist, daar heeft papie het geduld niet voor. Dan eindigd/t de lader uiteindelijk op de straatstenen, gevolgd door de doos zelf. Dus mogen de soldeerhelden van de technische dienst het eens proberen. Die hebben in theorie tijd zat want bij ons gaat nooit iets stuk ;-) Mochten ze de lader uiteindelijk ook uit het raam flikkeren dan bestel ik hierrrr wel een imitatieneppert van het soort dat overal op past. Want de oude doos is nog te handig om vanwege een kaduke lader bij het grofvuil te zetten.

In de goede oude tijd van de gulden was ik vast donateur van een aantal stichtingen. Onder andere de nierstichting en het aidsfonds. Er zijn veel meer stichtingen die goed werk doen, maar deze twee had ik om persoonlijke redenen gekozen. Iedere maand maakte ik een bedrag over naar voornoemde stichtingen. Bruintje trok dat toen makkelijk omdat Bruintje destijds financieel beter in z'n vel zat dan nu. Dat geeft ook te denken trouwens; al jaren doe ik hetzelfde werk maar financieel ga ik er geen reedt op vooruit, eerder het tegenovergestelde. Toen ik vorig jaar op een racecircuit in de warme zon kilometers camerakabel binnen stond te trekken bedacht ik me dat er tóch ergens iets mis is gegaan in m'n carriere. 25 jaar geleden ben ik namelijk bij de tv als kabelsleper begonnen en 25 jaar later sta ik nog steeds aan die rode spaghetti te trekken. Ik zag er de humor even niet van in. Anderen wel, maar dat terzijde; ik had het over donateur zijn van stichtingen. Ik gaf aan de stichtingen naar draagkracht, dus het bedrag kon per maand verschillen. Maar op een gegeven moment viel er een acceptgiro in de bus waarop ik niet meer zelf een bedrag kon invullen. In plaats daarvan had ik de keuze tussen een stel van te voren ingevulde bedragen. Ik hoefde alleen maar een kruisje te zetten. Het minimum was 25 gulden. De stichting had dus een minimumbedrag bepaald. Wilde ik een tientje overmaken, dan kon dat niet. Dat schoot mij danig in het verkeerde keelgat want hoewel zo'n stichting er vast een mooi en begrijpelijk verhaal omheen zou weten te motiveren las ik; met minder dan 25 gulden zijn we niet tevreden… Later volgden andere stichtingen en ben ik gestopt met doneren. Ook omdat het om allerhande redenen financieel opeens een stuk minder ging en ik domweg de draagkracht niet meer had/heb om er liefdadigheid op na te kunnen houden. Althans, niet in de mate waarin ik dat vroegâh deed.

Nu lees ik in de courant dat het Rode Kruis opeens zomaar de donatie van alle vrijwillige donateurs met een euro per maand verhoogd heeft, waardoor de jaarbijdrage van 20 naar 36 euro gaat. Een verhoging van 60%. Hoppa, wordt zomaar even gedaan, en dat bij automatische incasso's. Dat kan en mag volgens mij helemaal niet, maar ja…wie ben ik? De directeur staat voor 141.000 euro op de loonlijst dus ik kan me de verontwaardiging van de donateurs wel voorstellen.

Net als bij de Hartstichting waar een vertrekkende graaidirecteur een half miljoen meekreeg. Zijn opvolger harkt 132.000 op jaarbasis binnen. Hoe moeten al die vrijwillige collectanten zich dan voelen, die door weer en wind op pad gaan? Dan sta je toch ook met je bus te rammelen in de wetenschap dat je het salaris van de (ex)directie aan het ophalen bent? Vergis je niet hoor, als er aan de deur een collectebus onder m'n neus wordt geschoven geef ik altijd, en bovenstaande discussie doe ik die beste mensen niet aan, maar ik denk er wel het mijne van…

Vanochtend om 07:00 naar Grûn vertrokken en daar pas vier uur later aangekomen. Glibberend en glijend over onverantwoord onbegaanbare snelwegen in een busje op zomerbanden. Ruksneeuw en stuifijs was ons deel! Op tien kilometer van Groningen kregen we bericht dat de wedstrijd was afgelast. Maar we zijn toch naar het stadion gegaan om een crosstalk tussen de Grûnningse directie en de studio in Aalsmeer te verzorgen. De scheidsrechter had het veld goedgekeurd maar de directie nam z'n verantwoordelijkheid, gezien de toestand van de wegen in de noorderlijke provincies, en blies in overleg met de KNVB de zaak af. Een prima beslissing!

Alleen denk ik dan, zou zo'n beslissing niet de avond te voren genomen kunnen worden? Omdat men van alle kanten info krijgt dat het zondag leed en ellende wordt qua sneeuw en ijs? Dan hoeven er geen peperdure regiewagens naar Groningen en Limburg te glibberen. Dan hoeft de technische crew z'n ziel en zaligheid niet op het spel te zetten op het moment dat het KNMI en de ANWB in koor roepen; blijf thuis, blijf thuis…

De directie schonk na de crosstalk een paar flessen Beerenburg uit en trakteerde ons bovendien op diverse schalen vol heerlijkheden, want men had tevens te vieren dat de club, door de afgelasting van de wedstrijd tegen Heerenveen, winterkampioen van het noorden is… ;-)

Ik word er stapelgek van, dat als ik even snel op een site iets wil checken, er geen data binnenkomt, terwijl de modem me verteld dat alles in orde is en er gewoon DNS en Internet is. De comprutser herstart. Nada. Nog een keer herstart. Weer nada. Alle signalen staan op groen en toch is er geen internet. Dan maar de modem een snikkelharde reset gegeven. En ja hoor, papie is er weer. Modem was in de war.

En die Apple Mouse die ik heb, flikker ik ook de deur uit! Wat een rampspoed, dat ding. Wat 'n tegendraads prutsgeval is dat dan! Dat misbaksel leidt soms een compleet eigen leven! Nee, Jo gaat weer gewoon voor de trackball! Kost 'n paar centen, heb je ook wat!

Update: Nog wat weerbarstig gedoe, van, hoe kan het ook anders, UPC. Krijg ik gisteren een kaartje van die gasten in de bus met een code, en met die code kan ik online kijken wat er voor mij in 2010 gaat veranderen qua tarieven. Ik tik net die code in en u raadt het al; code onjuist. Nee, niettes, ik heb wel degelijk de juiste code ingehamerd. Wat ik ook doe of probeer, code wordt niet geaccepteerd… (…UPC…zucht…)

Jaren geleden, echt in de bloeitijd van de 4:3 glasbuis, zag ik een documentaire over het werk van Nederlandse filmcameramannen, aan elkaar geleuterd door ene Cees van Eeden. Die hele docu was voorzien van een breedbeeldkader, zodat op de 4:3 glasbuis een zwarte balk boven en onderin het scherm te zien was. Dat was toen érg hip en vooruitstrevend, al heeft men het waarschijnlijk gedaan om het 1:1.85 filmkader te immiteren. Al het tentoongespreide werk van de Nederlandse cameramannen werd door de makers van de docu in dit breedbeeldformaat weergegeven, óók als de fragmenten niet in 1:1.85 waren gedraaid. Er bestaan namelijk heel veel filmformaten, van 4:3 tot extreem cinemascope. Ik heb met gekromde tenen naar die docu zitten kijken, omdat het werk van de cameramannen in feite door de makers van de docu opnieuw gekadreerd werd, wat een minachting voor het werk van de DOP verraadt…

Gisteren zag ik, ergens op die 90 kanalen die ik heutzutage heb, een film over cameraman John Fernhout. Mooi in 16:9 breedbeeld. Nu draaide Fernhout z'n eerste film in 1934 op Paaseiland en die film heeft hij niet in 16:9 gedraaid kan ik u melden. De getoonde fragmenten van Fernhout's films werden echter allemaal in breedbeeld getoond. Het gevolg laat zich raden; afgesneden hoofden danwel voeten en volkomen verminkte kaders die Fernhout nóóit zo gemaakt heeft! Dus je neemt als documaker de moeite om een film over een cameraman te maken en herkaderd vervolgens zijn werk. Mag ik dat gepruts van de bovencategorie vinden? Hoe moeilijk kan het zijn om binnen een 16:9 film, de oude fragmenten gewoon in 4:3 weer te geven? Gemakzucht is het! En geen idee hebben wat je aan het doen bent…

De situatie is als volgt. Er zit een satellietschotel aan de muur. Eentje met een dubbele LNB. Voor niet ingewijden; daar komen twee coaxkabels uit waardoor er twee tv's afzonderlijk mee bediend kunnen worden. De ene kabel loopt langs de muur naar beneden en verdwijnt via een klein gaatje naar de satellietontvanger in de huiskamer. De andere kabel gaat door de dakkapel richting slaapkamer, alwaar een tweede tv met sattellietontvanger staat. Nu wil het geval dat de dakkapel, waar dus de tweede kabel doorheen loopt, vervangen moest worden. Dus trek ik de coaxkabel terug en leg die in de slaapkamer zodat de oude dakkapel gesloopt kan worden zonder dat de kabel beschadigd wordt. Vervolgens vraag ik de dakkapelbouwers om de kabel weer naar buiten te werken VOORDAT de nieuwe dakkapel geplaatst wordt. Dat scheelt weer gaatjes boren. Daarna ben ik naar Parijs vertrokken.

Ik ben net weer terug en ben even wezen kijken naar het resultaat van al die bouwwerkzaamheden. Mooie nieuwe dakkapel hoor, met isolatieglas en van die zogenaamde Duitse ramen die je kan openen maar die ook kunnen kiepen. Prima allemaal en nog waterdicht ook! Alleen, waar was nou toch het uiteinde van de coaxkabel gebleven die aan de satellietontvanger in de huiskamer zit? Nergens te vinden, terwijl ik 'm toch buiten op de achterplaats had achtergelaten om 'm later weer snel aan de schotel, die vanwege een steiger even van de muur gehaald moest worden, te kunnen prikken. Ik volg de kabel dan maar vanaf het punt waar 'ie de huiskamer uitkomt en naar boven richting schotel gaat. En ik volg 'm verder richting nieuwe dakkapel alwaar 'ie onder de dakpannen verdwijnt en slinks via een prachtige kleine opening in de slaapkamer eindigt. In de slaapkamer ligt nog steeds de tweede coaxkabel, die dus naar buiten had gemoeten. Eigenlijk liggen nu beide kabels in de slaapkamer. Wat ik nu dus kan doen is twee satellietontvangers met elkaar verbinden. Iets wat volslagen nutteloos is. Die sukkels aardige werkmannen hebben de verkeerde kabel, de verkeerde richting op door de dakkapel getrokken. Ik word daar zó moedeloos van! Hangende schouders en m'n hoofd vol watten! Heb ik álles goed uitgedacht en het twéé keer gevraagd en uitgelegd. Ik heb de twee noeste werkers de kabel, die naar buiten moest, laten zien en gezegd dat ze 'm maar in de dakgoot moesten leggen, zodat ik 'm daar dan later wel zou vinden. En tóch gaat 't mis! Welke taal moet ik spreken om dit soort simpele zaken gedaan te krijgen? Welke god moet ik aanbidden en welk offer moet ik brengen? Snappen die gasten dan niet dat 't uiteinde van de kabels aan de satellietschotel bevestigd moet worden? Van welke planeet komen die primaten?

Morgen maar 's kijken hoe ik die fuckup weer op ga lossen…

Bij het leegtrekken van de geheugenkaart van m'n camera vond ik net nevenstaande foto terug. Broodje boterhamworst op Schiphol. Wat denken we met z'n allen dat zo'n broodje boterhamworst mag kosten? Het zou met 3 euro al duur zijn toch? Stukkie stokbrood met een paar plakjes worst? Nou beste lezers, het kostte 5.25 en daar doet het feit dat het ding Ciabatta Durum Morta heet niets aan af! Flesje Spa erbij voor 2.90 (…) en hoppakee wéér 'n klant een poot uitgedraaid. Dat komt ervan Jo, moet je maar geen stokbroodje pakken waar geen prijsje bij staat. Eigenschulddikkebult! En denk nou niet dat een ezel in het algemeen zich niet tweemaal stoot aan dezelfde steen want op de luchthaven van Barcelona moest ik 5.80 aftikken voor een stokbroodje onduidelijk waarin mijn culinair onderlegde collega CamKees salami wist te herkennen en er bovendien de dure naam van wist te vertellen. Het is werkelijk te schandalig voor woorden, die prijzen op de luchthavens. Maar goed dat ik op Schiphol bij die afzetters gezellige broodjesboer een tevredenheidscoupon kreeg waarmee ik op internet een enquette kan invullen. Dat is niet tegen dovemansoren gericht kan ik U melden. Kan ik een TomTom winnen. Of een reis naar de Malediven…

De Buma-Stemra gaat vanaf 2010 webloggers die muziek op hun blog hebben staan een factuur sturen. De nieuwste manier om nóg meer geld uit de muziekliefhebber te persen. We betalen hier in dit kutland al jaren achterlijke bedragen voor een CD-tje maar da's nog niet voldoende, ook bloggers die een YouTube filmpje op hun blog embedden zijn de sigaar en motte dokke. En da's nog maar de eerste stap hoor; ze vinden vast nog wel een manier om ook een link naar een muziekfilmpje te factureren. Kwestie van tijd. We leven zolangzamerhand in een land waar niets meer mag, waar je al heel snel een onzinbekeuring te pakken hebt en waar met het wetboek zwaaiende wetsdienaren keer op keer bewijzen volkomen buiten de samenleving te staan. Neem nou dit knipseltje wat ik op GeenStijl tegenkwam; de wet moet gehandhaaft dus dat parkeersecreet sleept gewoon de auto van een verloskundige weg die op datzelfde moment met een bevalling bezig is. Ze zegt het zelf en ze zit er niet mee; ze moet hard zijn want Befehl ist Befehl wet is wet! Ik ben er al langer van overtuigd dat Nederland langzaam in een politiestaat veranderd met als enige doel de burger zo veel mogelijk geld af te persen. Is het niet via bekeuringen dan is het wel via onzinfacturen als die van Buma-Stemra. Ja, sorry; wet is wet…

Ik heb in ieder geval een aantal blogs met muziekfilmpjes verwijderd en van een ander aantal blogs de filmpjes in een link naar de filmpjes gewijzigd. (De vorige zin loopt niet lekker, maar lang leve de kromtaal) Dit fragment laat ik even staan want da's cabaret c.q satire en staat nergens op CD dus weet ik niet hoe dat afperstechnisch zit. Als 't niet mag ontvang ik tzt vanzelf een brief dat ik in oVeRtRedinG ben…

Update-1: Harde aksie en protest…

Update-2: Aha, een jurist spreekt; embedden is legaal. En zo is dat! 

Als ik m'n Nokia N95 aan m'n Mac knoop en Nokia Multimedia Transfer start, begint dat programma ongevraagd een lading muziekbestanden uit de Nokia te gooien om diezelfde bestanden enkele seconden later weer omhoog te laden. Resultaat; er is niets veranderd. Als Apple weer eens een van z'n ontelbare updates van iTunes lanceert en ik daarna één lullig muzieknummertje aan de Nokia wil toevoegen, worden alle nummers, ik zeg ALLE nummers, van de Nokia gewist om ALLES vervolgens weer opnieuw aan de Nokia toe te voegen. Ik heb gisteren met stomheid geslagen zitten kijken hoe na een update van iTunes het hele muziekbestand op de Nokia vervangen werd door hetzelfde bestand plus een paar extra's afspeellijsten; een actie die zomaar een uur en een kwartier duurde. Want ik heb erg veel muziek in de Nokia staan. De mp3 speler van de Nokia speelt uiteraard mp3 maarrrr dan worden de albumhoezen niet weergegeven, terwijl dat juist zo leuk is. Pas als ik m4a bestanden gebruik worden de afbeeldingen weergegeven. Héél logisch voor een mp3 speler; schiet mij maar lek. Ik dien ook op te passen met het maken van een back-up van m'n contactenlijst want het is me al eens overkomen dat iSync de verkeerde kant op synchroniseerde waardoor de verouderde contactenlijst van de Mac naar de Nokia gestuurd werd i.p.v. van de nieuwe lijst van de Nokia naar de Mac. Gevolg; vele telefoonnummers gewoon weg; als in kwijt, verloren en niet meer terug te vinden, terwijl oude reeds gewiste nummers opeens weer in de Nokia stonden. Nee, het gaat lekker, die samenwerking tussen Nokia en Apple. Digitale stress zeg ik! In het vervolg weer gewoon met potlood en papier backuppen. Dûh!