Bestemming Berlijn

M'n dochter is met haar moeder tijdens de meivakantie naar Griekenland en omdat ik deze koninginnedag vrij ben en ik slecht tegen schuifelende mensenmassa's op een vrijmarkt kan, ben ik het dakkapelletje van m'n dochters kamertje gaan repareren. Daar lekt 't namelijk ergens. Om er goed bij te kunnen moest ik maar liefst twee lagen dakpannen verwijderen, 46 stuks in totaal, die allemaal vastgeschroeft waren! De gsm ligt in de keuken en ik sta op het dak. Dus gaat de telefoon, da's logisch… Het is merkwaardig om vanuit Thessaloniki te vernemen dat er een aanslag op de koningin heeft plaatsgevonden in Apeldoorn. Vijf doden en acht zwaar gewonden. De beelden zijn verschrikkelijk, ik zie een klein meisje over straat rollen, ze is vol geraakt door die dolgedraaide gek in die auto. Ik kan er niet naar kijken, ik denk dan altijd aan m'n dochter… Het dak ligt nog half open en dat ga ik maar snel weer in orde maken want ik hou er al 'n klein beetje rekening mee dat ik vandaag tóch nog moet werken. En inderdaad, even later belt de noodplanning; er wordt een tweede tv-ploeg stand-bye gehouden mocht het in Apeldoorn echt uit de klauwen lopen en er meer maninzet vereist zijn. Snel schroef ik de laatste zes dakpannen terug, smeer nog een laag vloeibaar rubber op het dakkapelletje en vertrek naar huis om al die rommel van m'n lijf te wassen, want zodra ik een kwast vasthoud zit ik zelf ook onder… Vanaf half vier heb ik thuis de berichtgeving gevolgd, in afwachting van een telefoontje. Rond vijf uur kreeg ik een sms dat de ploeg in Apeldoorn de boel goed kon bolwerken. Kon ik m'n gsm gaan schoonmaken, die zat ook onder de zwarte zooi. Daarna ben ik een eind gaan fietsen, ik wilde die berichten niet meer zien en horen. Ik vind 't verschrikkelijk wat er gebeurd is… Geen woorden voor…