Bestemming Berlijn

Gisteren ben ik even voor een werkbezoek naar London gewipt. Via een van de slechtste luchthavens ter wereld; Heathrow, al viel dat op Terminal-4, waar wij gedropt werden wel mee. Bekende Engelse grap over de Terminals 1 t/m 3; Heathrows Up ;-) Maar goed, op Schiphol kwam ik er achter dat ik de Leatherman, die altijd aan m'n broekriem bungelt, en wat een onmisbaar gereedschapje is voor een cameraman te velde, vergeten was thuis te laten. En het is niet handig als je daar in de rij voor de securitycheck pas achterkomt. Al eerder heb ik een Leatherman mogen inleveren. Dat was op de luchthaven van Albanië, waar ik even tevoren nog wijsneuzerig tegen iedereen riep dat ze de Leathermans moesten inchecken. Om het vervolgens zelf te vergeten. Inleveren dat ding waarna zwaar balen want een goede Leatherman is prijzig. Ik was dus niet van plan er nog eentje kwijt te raken door een stommiteit. Een sprintje naar de kluisjes in de vertrekhal bracht uitkomst. Des avonds heb ik m'n daar weer opgehaald om te ontdekken dat de Douane en de Belastingdienst het kluisje hadden geopend. Er lag een keurig briefje in waarin ze die actie toegaven. Leg er dan geen briefje in, dan kraait er geen haan naar. Het moet niet gekker worden, maar WTF, ik had m'n dure Leatherman terug.

London heb ik niet gezien omdat we onze bezigheden buiten de City hadden. Dat vind ik altijd wel jammer, als je in de buurt bent van een wereldstad maar er geen straatsteen van te zien krijgt. Het zijn voor mij persoonlijk altijd uitgelezen kansen om tenminste voor een kort moment de kneuterigheid van Holland te vergeten, de spruitjeslucht uit m'n hoofd te jagen en me even een wereldburger te voelen. De metrorit van Heathrow naar Central London vind ik altijd een belevenis omdat je de stad alshetware ziet groeien. Langzaam maar zeker zie je tekenen dat je een metropool nadert als je door de suburbs rijdt tot de metro in de tunnels onderduikt en je op Piccadilly Circus kan uitstappen. Magisch!

Ooit, tijdens een nachtelijke rit terug naar Heathrow, struinde er een groepje hooligans door de metro. Ze vielen passagiers lastig en spoten een brandblusser leeg die ze vervolgens, in de tunnel (!) uit de metro flikkerde. Ik hoorde de lege blusser tussen de tunnelwand en de trein heen en weer ketsen en was zomaar een tikkie ongerust daar in dat treinstel, in die tunnel, met dat tuig… Hoe het geregeld werd weet ik niet maar op Heathrow stond een stevig peloton agenten klaar om de heren met harde hand in te rekenen. Da's dan weer een voordeel van een trein in een tunnel; ze konden geen kant op, die losers…

Gisteravond stapte ik in Teminal-4 nog even een souvenirwinkeltje binnen. Ik wil namelijk graag een poster hebben die ik ooit heb gezien, maar die nu vast niet meer te koop is. Over het hoe en waarom kom ik in een later blogje nog wel terug. De poster was inderdaad niet te koop. Wel veel prullaria, waaronder een damesslipje met de opdruk Mind The Gap….