Bestemming Berlijn

Het parkeerterrein bij het ziekenhuis staat weer eens bomvol!
En dan tel ik zeker zeven van dit soort parkeerproleten.
Als ik maar sta. De rest kan doodvallen!

Meer van die aso's bekijken we hierrrr…

Een ziekenhuis is ook maar gewoon een bedrijf. Daar moeten de machines en apparaten ook blijven draaien om de investering eruit te halen. Soms bekruipt mij het gevoel dat ik als patient de boel aan de gang moet houden als ik weer eens moet komen opdagen voor nóg een onderzoekje en nóg 'n bloedprikje. Hup, nóg maar een röntgenfeauteautje, voor de zekerheid. Nóg maar 'n keer in de MRI, om het maar zeker te weten. Die machines stampen wel en de rekening is voor de zorgverzekeraar en indirect dus voor ons allemaal. Hoe vaak ik vorig jaar niet hetzelfde onderzoek heb moeten ondergaan vanwege een verdacht plekje in m'n bekkenbot… De poli's zitten bomvol, er moeten nummertjes getrokken worden bij opname en bloedafname, dus het bedrijf loopt lekker. U raadt het al, ik was laatst weer even in het ziekenhuis voor het vervolg van de neverending story rond m'n galblaas. Laat ik nou denken dat er even 'n operatiedatum bepaald ging worden. Neehee; eerst nog 'n onderzoekje en dan 'n pre-operatief dingetje en dan nog naar de anesthesist en vervolgens op een wachtlijst. En als je naar de uitgang loopt, laat dan gelijk nog wat buisjes bloed afnemen. Het zal allemaal wel nodig zijn en het is bijna dertig jaar geleden dat ik serieus lang in het ziekenhuis heb gelegen en de tijden zijn veranderd dus zal ik er wel naast zitten als ik denk dat het ziekenhuis een fabriek is waarbij ieder onderzoekje meerdere keren gedaan wordt vanwege de omzet. Ik kan me dat van dertig jaar geleden toch echt niet herinneren, dat ik…eh…tja…soort van aan het lijntje werd gehouden. Pas zes weken na een galblaasontsteking kan het kreng verwijderd worden. Zeg dan; kom over vijf weken even terug en als je in de tussentijd last krijgt, kom dan eerder langs… Maar goed, nie zeike nie, het ziet er naar uit dat ik de 50 toch kompleet en in één stuk ga halen omdat de verwijdering van de galblaas ergens voor begin april gepland op de wachtlijst staat.

En dan nog even dit: Mijn dochter is bijna 10. Een prachtmeid! Dan volg je de berichten rond de verdwijning van de 12-jarige Milly toch met andere ogen. Inmiddels is bekend dat Milly is vermoord. In onze rechtstaat is een verdachte van een misdrijf niet schuldig voordat het tegendeel is bewezen. Maar als een volwassen vent een 12 jarig meisje vermoord en het bewijs van z'n misdrijf staat straks onomstotelijk vast, ben ik voor de doodstraf. Dan mag iedereen me een rechtse klootzak vinden.

(…nee, ik stem geen Wilders…)

Even terug naar 3D, want dat is de laatste tijd erg heet. Op het internet blijf ik maar lezen dat het Buma Harpengala van twee weken geleden de eerste 3D uitzending in de Nederlandsche televisiegeschiedenis is geweest en dat die succesvol is verlopen. Nou loop ik al wat langer rond op dees' aardkloot en ik meen me toch vaag te herinneren dat ik vroegâh al eens met zo'n rood/groen brilletje voor de glasbuis heb gezeten. Alleen heb ik geen idee meer waar en wanneer. Even googelen dus en na een paar simpele muisklikken tover ik de volgende quote op m'n 2D-scherm. Lees en laat 't even bezinken: In 1982 was er nog een indrukwekkende kennismaking met driedimensionale tv beeldbeleving. De NOS verzorgde onder de naam "3D-dimensionaal EXPERIMENT" een 3D televisieuitzending bij wijze van 3D demo. Deze eerste Nederlandse driedimensionale televisieuitzending, een samenwerking van NOS tv, Philips en ZDF was op basis van anaglyphs. Bij deze tv techniek is het met een speciale 3D bril (rood glas links en groen rechts), mogelijk tv dieptebeeld te ervaren. Juist ja, 1982, ik verzin 't niet, hierrrr de bron. Dus 28 jaar nadat de NOS de eerste 3D uitzending in Nederland heeft verzorgd, beweerd men bij het Harpengala dat ze in 2010 de eerste zijn. Bij het Harpengala is overigens sprake geweest van een gemengde registratie, 'n soort 2D/3D mix alshetware. Er stonden drie 3D-rigs en de rest van de camera's waren gewoon 2D die via een truukje 3D zijn gemaakt. Regelrechte nep dus, waarbij ik stel dat er geen mens ter wereld is die nu en in de toekomst met een lullig rood/groen brilletje op z'n neus een avond lang naar vage kleurloze beelden gaat zitten kijken, alleen om diepte te beleven. No way!

Voor een cameraman is het spelen met 3D natuurlijk een hele leuke bezigheid en uitdagend bovendien! Vandaar dat we afgelopen week wat geexperimenteerd hebben met 3D-TV. Niet met stokoude techniek die louter rommel genereerd maar wel op normale schermen bekeken kan worden, maar met 3D volgens de laatste stand der wetenschap en in full-color, waar je dus een speciaal 3D-scherm voor nodig hebt. En dan heb je ook nog steeds een 3D bril nodig, maar die zijn wat modieuzer dan de kartonnen rood/groene scheelkijkers die je bij een bekend weekblad moest kopen kado kreeg. In de studio hebben we wat muziek opgenomen, we zijn in Thialf geweest om te kijken wat 3D bij het schaatsen oplevert en we waren bij Ajax-PSV, wat de nodige luidkeelse WOW ervaringen opleverde! We hebben veel inzicht gekregen in wat je wel en niet kan doen met 3D en wat er aan cameraposities en cameravoering moet veranderen voor een optimale 3D registratie. Kortom; de eerste schermutselingen met de nieuwe techniek hebben we glansrijk gewonnen, en het ziet er allemaal ge-wel-dig uit! Mits je natuurlijk een 3D-scherm hebt. Maar die kan je nog vóór het WK voetbal gewoon kopen! En dan klikken we hierrrr voor een setje foto's van de afgelopen week. Was leuk! Ik zeg; 3D? Anytime!

Update: M'n gewaardeerde oude cameramentor H.E te Tukkerstad heeft eens wat navraag gedaan bij een van de cameramannen van het NOS 3D Experiment uit 1982. Hier zijn antwoord: Inderdaad hebben we experimenten met 3D gedaan. Het jaar 1982 zal wel ongeveer goed zijn. De onderwerpen waren schaatsen in Heerenveen, een goochelact van Fred Kaps, de door jou genoemde Concorde op Schiphol en volgens mij nog iets met motoren op Zandvoort. Rudolf Spoor deed de regie… Grappig dat na zoveel jaar men weer gaat experimenteren en opnieuw het wiel uitvinden. Nou ja, met HD gebeurde hetzelfde, en zie na 20 jaar komt er toch leven in de brouwerij…
 

De Philips LDK-6. Jááááren mee gewerkt; 'n ontzettend fijne camera!
Is nu een museumstuk. Er staat er eentje in Beeld & Geluid.

Qua oude rommel hierrrr 'n leuke site!

Het is natuurlijk geen wonder en bovendien volkomen terecht dat een film als The Hurt Locker er met zes Oscars vandoor gaat en het spierballenvertoon van Avatar slecht met drie, minder aansprekende Oscars, ver achter zich laat. Dat was gewoon voorspelbaar. Hoewel ik Avatar nog niet heb gezien hoor ik links en rechts wel signalen dat de film qua verhaal geen reedt voorsteld maar dat 'ie technisch superieur is aan alles wat er tot nu toe aan 3D in de bioscoop is verschenen. Dus zijn technische Oscars voor Avatar op z'n plaats en feliciteren we Katherine Bigelow die als eerste vrouwelijke regisseur het beeldje in ontvangst mocht nemen! Voor een film met échte mensen… Ooit heb ik eens een echte Oscar mogen vasthouden. Dat was de Oscar die Fons Rademakers in 1987 voor De Aanslag heeft ontvangen. Daags na de uitreiking in Hollywood was Rademakers te gast bij Veronica's Nieuwslijn en aangezien vers opgeleide camerafeuten toen met grote regelmaat op actualiteitenrubrieken werden geparkeerd, stond ik daar achter de camera. Vlak voor de uitzending kwam Rademakers met z'n Oscar de studio binnen en mochten "we" het beeldje even vasthouden. De Oscar ging van hand tot hand tot de toneelmeester zich er over ontfermde en het ding weer schoonpoetste qua vingerafdrukken. Er bestonden toen nog geen kleine digitale cameraatjes dus bestaat er helaas geen foto van een langharige Jo met een echte Oscar in z'n hand. Da's dan weer jammer…

Soms zap ik vlak voor het slapen gaan nog even langs sterren24, een zender met louter Hollandsche artiesten van twijfelachtig allooi die meestal hossend door diverse horecagelegenheden hun liederen ten gehore brengen. Of op het strand van een Spaanse costa met de onvermijdelijke rotspartij op de achtergrond. Ik word altijd erg blij van die zender, het is namelijk zó slecht dat het weer goed is! Er geldt daar een merkwaardig soort omgekeerd evenredigheid. De videoclips zijn ook bijna allemaal, zonder uitzondering hilarisch! Cult en Camp! Noem maar op! En je slaapt er goed van ;-) Ter zake nu! Mijn HD-scherm is een wonder der techniek; als ik 't lerp des avonds uitzet, staat 'ie de volgende dag nog steeds op hetzelfde kanaal! Is dat geniaal of hoezitut? Dus ik zet gisteravond de tv aan en schrok me vervolgens een hoedje! Een welgemeend gretverrrdegrettverdegretver ontsnapte me luidkeels, want ik zag allerhande onheil op het scherm! Wat krijgen we gretverrrr nou? Dat scherm is pas anderhalf jaar oud en nu al kaput? Ik zag allemaal uit dekking liggende beelden waar geen chocola van te maken viel! Alle vloeibare kristallen volledig in de war! Snel verder gezapt en wat schetst mijn verbazing; alle andere kanalen waren sjiek-de-friemel! Wat is er dan aan de hand? Snel even de programmagids erbij; het bleek een uitzending in 3D te zijn. Maar dan wel eentje met achterhaalde techniek uit de 50-er jaren van de vorige eeuw! En bovendien nep 3D! Ik zag namelijk diverse camera's in beeld en die camera's hadden maar één lens! En neem van mij aan dat je voor de échte 3D beleving twéé camera's en dus twéé lenzen nodig hebt! Al het andere is nep! Daar valt niet over te discussieren! Wie nog een oude Viewmaster in de kast heeft liggen pakt 'm er even bij. Schijfje erin é voila; echt 3D volgens het principe van de oog-paradox parallax! En daarmee bedoel ik dat je linkeroog een ander plaatje ziet dan je rechteroog en dat je hersenbrei er vervolgens diepte van bakt! Bekijk anders deze stereofoto's even. Ga ongeveer 50 cm van je scherm zitten en kijk scheel. En wel op zo'n manier dat de twee afbeeldingen over elkaar heen vallen. Als je het goed doet verschijnt er tussen de twee afbeeldingen in een derde afbeelding, en die heeft diepte! Het vergt enige oefening, maar het werkt: echt 3D volgens het principe van de oog-paradox parallax! En guess what; dat principe is al rond 1853 gepattendeerd en werkt beter dan het red/green anaglyph wat ik gisteravond op de tv voorbij zag komen! De huidige stand van de techniek in tv-land is al zo ver dat er echte 3D uitzendingen gemaakt kunnen worden. Echt 3D; opgenomen met twee camera's en twee lenzen waarna software de rest doet. Simpel gesproken. En geloof me; je weet niet wat je meemaakt als je écht 3D op een écht 3D scherm hebt gezien! Ik heb het gezien en ik ben van mening dat als de 3D schermen betaalbaar worden en de productiekosten van een 3D uitzending binnen de perken blijven, de impact wel eens hetzelfde kan zijn als de overgang van zwart/wit naar kleur! Dat is wat ik denk. En ik denk ook dat red/green anaglyph zuigt!

Ooit kreeg ik van een geliefde vriendin een kartonnen doos vol met oude antieke camera's. Daar zat onder andere een heuse stereo-camera tussen. Een Rolleidoscop uit pakweg 1926. Ik roep al 'n poosje dat ik er eens wat foto's mee ga maken want alles aan de camera werkt nog! Het enige wat me kan gebeuren is dat 'ie niet meer lichtdicht is maar daar zijn we snel genoeg achter. Ik zal 'm tzt eens schoonmaken (jaha, echt!) en er een rolletje 6×6 aan wagen. Altijd leuk! En als niet, dan toch!

Update: De huidige stand van zaken op 3dtelevisie.info….

Whoehahahahahahahaha!!!

…meer DirkJan hierrrrr...

Hmmm, vanwege alle weltschmerz afgelopen maandag heb ik de snijdoc tóch verkeerd begrepen. De operatie om de galblaas te verwijderen moet niet binnen zes weken plaatsvinden, maar pas ná zes weken. Eerst moet de ontstoken galzak in rustig vaarwater zijn belandt. Welnu, dat gaat langzaam, maar 't gaat. Iedere dag heb ik ietsie minder last en ietsie minder koorts en op dit moment voel ik de blaas als 'n soort irritant aanwezige kiezelsteen zitten. Pas op 16 maart moet ik me bij chirurgie melden om verdere actie te ondernemen en in de tussentijd zit ik in een soort interbellum. Eigenlijk ben ik er wel 'n beetje teleurgesteld over; ik had liever gehad dat ze er bijvoorbeeld aanstaande maandag het mes ingezet hadden. Zo van let's get it over with! Maar helaas, ik moet een van m'n slechtste eigenschappen in de hand zien te houden; geduld. Er is mij wel te verstaan gegeven het rustig aan te doen om het herstel van de galbak niet te frustreren maar ik was desondanks tóch niet van plan tot 16 maart en langer thuis te blijven zitten. Ik vlieg zolangzamerhand tegen de muur op. Dus ga ik maandag maar eens een babbeltje met personeelszaken doen om te kijken wat de mogelijkheden zijn. Die zijn er wel; we zijn namelijk met iets nieuws en opmerkelijks bezig waar ik me wel weer lekker tegenaan wil bemoeien en 'n voetbalwedstrijdje links of rechts zal ook wel lukken.

Gisteravond zat ik toch wel balend op de bank naar "mijn" PSV-HSV te kijken. Ik had die wedstrijd moeten doen en gezien het geboden spektakel had ik 'm ook graag willen doen. Toen na drie minuten de 1-0 voor PSV in het Hamburgse doel lag wist ik 't al; PSV wordt uitgeschakeld want Hamburg ligt in Duitsland en Duitsers geven pas op als ze in de bus naar huis zitten! En ja hoor; ondanks een 3-2 winst van van PSV liggen ze eruit! Maar goed, balen of niet; het was een thriller, een prachtige pot met alles erop en eraan! Ik heb genoten!

Vanmiddag dus maar even naar de huisarts geweest om zijn mening te horen over die twee vreselijke nachten die ik vorige week mocht beleven. Hij stelde wat vragen, klopte en tikte wat op m'n buik en 'n half uur later stond men bij spoedeisende hulp een infuusnaald in m'n arm te prikken. Ik heb er de hele middag gelegen terwijl er diverse onderzoeken werden gedaan. Uiteindelijke uitkomst waar niet over te discussieren valt; ontstoken galblaas. En dat ding moet eruit! Even was er sprake van dat ze dat meteen zouden doen, qua ritje in de achtbaan, maar het leek de ridders van Aesclepios toch beter om even te wachten tot de ontsteking verder zou zijn teruggedrongen, daar een ontstoken galblaas verkleeft met z'n omliggende collega-organen en dus moeilijker te verwijderen is. Aanstaande vrijdag gaat men eens kijken hoe die bad motthafuckka erbij ligt en dan bepalen ze waarschijnlijk een operatiedatum. Het moet in ieder geval tussen nu en zes weken gebeurd zijn. Ik had al zo'n vermoeden; echte griep kon het niet geweest zijn en 'n maag/darmvirus ook niet, daar ontbraken simpelweg een aantal symptomen voor. Ik heb nog even aan de Mexicaanse griep gedacht maar die is al passé. En de vreselijke orgaanpijn die ik had wees toch écht een andere richting op (galstenen) Dát, plus het feit dat ik al vier dagen donkeroranje gekleurde urine had maakte dat ik vandaag dus toch maar even langs de doc ging. Met voornoemd gevolg. Ik ben niet zo'n dokterloper, ben snel van het gaat wel weer over, maar soms moet je de signalen van je lichaam niet negeren. Er zitten nog twee resterende galsteentjes dus ik kan in principe nog een paar van die galsteenaanvallen krijgen. Maar gelukkig heb ik nu een rechtstreekse ingang bij spoedeisende hulp. Het maakt ze niet uit wanneer; als ik weer verga van de pijn mag ik regelrecht naar binnen wandelen, zonder tussenkomst van verwijsbriefjes en huisartsenposten. Lekker dan; ben ik straks het eerste onderdeel van m'n lichaam kwijt! Dat houdt in dat ik de 50 dus nét niet in één stuk haal…

Het begon twee weken geleden bij een wedstrijd van en in Groningen. Toen had ik het zó koud, dat ik de tweede helft alleen maar klappertandend op m'n dolly heb gezeten. Echt achterlijk koud, alsof er een ijsblok bovenop het stadion lag wat de koude lucht naar beneden drukte. Maar was het wel zo koud? Het vroor niet en ik heb kouder meegemaakt, dus lag het aan mij. De maandagnacht daarna kwam de koorts en die liep flink op. Zweten, klappertanden, kotsen en vreselijke buikpijn. Wat de neuk heb ik verkeerd gegeten dacht ik nog? Om zeven uur toch opgestaan om m'n dochter naar school te brengen maar de rest van de dinsdag geslapen. En de woensdag ook. Ik was zo brak als een aap maar dacht en hoopte dat ik de donderdag wel weer gewoon naar Ajax-Juventus kon, want hé, dat is een affiche wat je niet zomaar laat lopen! Zo vaak komt het niet voor dat de Oude Dame op bezoek komt en je helden als Del Piero en Trezeguet voor je lens krijgt! Op supersslomo bovendien! Gaan dus! Maar gaandeweg de dag begon ik stevig in te storten. Ik heb de wedstrijd op routine uitgedraaid maar had me het liefst ter plekke opgerold om stilletjes onder m'n camera te sterven. Bij deze nog mijn excuses aan de regie omdat de beelden van de superslomo dit keer niet de kwaliteit hadden die je normaal gesproken krijgt als ik achter de superslomo sta! F*cking hell, ik weet niet hoe ik het einde gehaald heb maar uiteindelijk heeft een collega me met de auto van de projectmanager naar huis gebracht. Rillend van ellende ben ik onder de douche gaan staan en heb me daarna warm ingepakt voor een lange nacht. En lang werd 'ie. Omdat ik ook nog een hete citroendrank had genomen ontplofde ik op een gegeven moment qua temperatuur! Ik moet minstens de 40 graden koorts gehaald hebben! Ik heb koude natte lappen om m'n enkels gebonden om m'n bloed te koelen en 'n koud nat washandje op m'n gezicht. En nog bleef ik het gevoel houden van binnen opgevreten te worden en langzaam te sterven. Ik ben er op een kwaad moment echt even bang voor geweest. Ik wist niet meer waar ik het zoeken moest, heb afwisselend op de bank en in m'n bed gelegen, rondgelopen, water gedronken, dat weer uitgekotst etcetc maar het ergste vond ik wel dat ik geen controle had over de hallicunerende beelden in m'n hoofd, die blijkbaar bij hoge koorts horen. Nu ben ik drie dagen verder. Drie dagen van niets anders doen dan in bed en op de bank liggen. Ik ben volkomen geradbraakt en ik weet niet waarom of waardoor. M'n hele middenrif doet pijn, ik voel al m'n organen en ingewanden, alsof ik door vijf man bruut in elkaar geschopt ben. M'n ex heeft boodschappen voor me gedaan en komt af en toe langs om te kijken hoe het ermee gaat. Dat is dan weer het voordeel als je niet met slaande deuren en ruzieënde advocaten uiteen gaat al doet ze het gewoon omdat ze een goed mens is. Morgen maar eens snel naar de huisarts wat er is iets waar ik zijn expertise voor nodig heb, iets waar ik voorlopig niet aan wil denken maar wat ik niet uitsluit. Maar voorlopig ben in na drie dagen nog niet in staat om pijnloos rechtop te staan en naar de brievenbus te lopen zonder het gevoel te hebben uitgeput te zijn….

Brian Johnson van AC/DC heeft het begrepen! Een poosje geleden heeft hij behoorlijk hard uitgehaald naar types als Bono en Bob Geldof vanwege hun maar voortdurende politieke gezever en druk die ze op hun publiek uitoefenen om toch maar vooral geld te doneren aan Afrika en meer recentelijk Haiti. Ik weet niet meer wanneer het was maar ooit zag ik meneer Bono gehuld in een Aramini jas en met een veel te dure zonnebril op z'n neus z'n publiek oproepen geld te storten voor een of andere ramp. Rot toch op man, geef 10% van je vermogen weg en het enige wat er gebeurt is dat er een komma op je bankrekening verschuift. Wat sta je daar nou met je politiek correcte vaandelzwaaiersboodschap de wereldverbeteraar uit te hangen terwijl je werkelijk bulkt van de poen en je waarschijnlijk van gekkigheid niet weet wat je ermee moet doen! Doe anders even de opbrengst van deze graaiact doneren aan Haiti! In 1982, als ik het mij wel herinner, zag ik U2 in het voorprogramma van de Talking Heads in Leiden en daar rende Bono al met een witte vlag over het podium heen en weer en daar is 'ie nooit meer mee opgehouden! Bono's gezwaai met witte vlaggen is een goedkope en doorzichtige act, een zichzelf aangeleerd kunstje waar blijkbaar veel dolende zielen intrappen en waar 'ie inmiddels zelf in is gaan geloven! Die act is net zo goedkoop als de Amerikaanse vlag in je jasje naaien met de namen van de slachtoffers van 911 erop. Hou toch je bek man, maak muziek, laat je publiek in z'n waarde en ouwehoer ze geen schuldgevoel aan! En hetzelfde geldt voor Bob Geldof die als artiest werkelijk geen ene hol voorstelde en nog minder gepresteerd heeft maar die wel als moderne messias op de buis verscheen terwijl het graan voor Afrika in de havens lag weg te rotten!

Nee, dan Michael Schumacher, die na de tsunami van 2004 maar liefst 10 miljoen doneerde zonder in de schijnwerpers te staan! Het gerucht gaat dat Schumacher tijdens z'n laatste vier racejaren stilletjes 50 miljoen aan diverse goede doelen heeft gedoneerd! Die mag van mij met een witte vlag rondrijden!

Bono en Geldof; beide types die zichzelf als goden zien en zich over de ruggen van hongerige Afrikaantjes of slachtoffers van rampen in de schijnwerpers weten te zetten! En Brian Johnson heeft dat feilloos door. Dus, Bono, blijf lekker muziek maken maar voor je politiek correcte pruillip graag een enkeltje Highway To Hell…

Update: Hierrrr nog een venijnig stuk van Brendan O' Neill en qua Talking Heads; inderdaad 1 July 1982 ;-)

Schat, als je straks toch in de supermarkt bent, neem dan gelijk even 'n onsje partituur van De Toverfluit mee…

Gisteren ben ik even voor een werkbezoek naar London gewipt. Via een van de slechtste luchthavens ter wereld; Heathrow, al viel dat op Terminal-4, waar wij gedropt werden wel mee. Bekende Engelse grap over de Terminals 1 t/m 3; Heathrows Up ;-) Maar goed, op Schiphol kwam ik er achter dat ik de Leatherman, die altijd aan m'n broekriem bungelt, en wat een onmisbaar gereedschapje is voor een cameraman te velde, vergeten was thuis te laten. En het is niet handig als je daar in de rij voor de securitycheck pas achterkomt. Al eerder heb ik een Leatherman mogen inleveren. Dat was op de luchthaven van Albanië, waar ik even tevoren nog wijsneuzerig tegen iedereen riep dat ze de Leathermans moesten inchecken. Om het vervolgens zelf te vergeten. Inleveren dat ding waarna zwaar balen want een goede Leatherman is prijzig. Ik was dus niet van plan er nog eentje kwijt te raken door een stommiteit. Een sprintje naar de kluisjes in de vertrekhal bracht uitkomst. Des avonds heb ik m'n daar weer opgehaald om te ontdekken dat de Douane en de Belastingdienst het kluisje hadden geopend. Er lag een keurig briefje in waarin ze die actie toegaven. Leg er dan geen briefje in, dan kraait er geen haan naar. Het moet niet gekker worden, maar WTF, ik had m'n dure Leatherman terug.

London heb ik niet gezien omdat we onze bezigheden buiten de City hadden. Dat vind ik altijd wel jammer, als je in de buurt bent van een wereldstad maar er geen straatsteen van te zien krijgt. Het zijn voor mij persoonlijk altijd uitgelezen kansen om tenminste voor een kort moment de kneuterigheid van Holland te vergeten, de spruitjeslucht uit m'n hoofd te jagen en me even een wereldburger te voelen. De metrorit van Heathrow naar Central London vind ik altijd een belevenis omdat je de stad alshetware ziet groeien. Langzaam maar zeker zie je tekenen dat je een metropool nadert als je door de suburbs rijdt tot de metro in de tunnels onderduikt en je op Piccadilly Circus kan uitstappen. Magisch!

Ooit, tijdens een nachtelijke rit terug naar Heathrow, struinde er een groepje hooligans door de metro. Ze vielen passagiers lastig en spoten een brandblusser leeg die ze vervolgens, in de tunnel (!) uit de metro flikkerde. Ik hoorde de lege blusser tussen de tunnelwand en de trein heen en weer ketsen en was zomaar een tikkie ongerust daar in dat treinstel, in die tunnel, met dat tuig… Hoe het geregeld werd weet ik niet maar op Heathrow stond een stevig peloton agenten klaar om de heren met harde hand in te rekenen. Da's dan weer een voordeel van een trein in een tunnel; ze konden geen kant op, die losers…

Gisteravond stapte ik in Teminal-4 nog even een souvenirwinkeltje binnen. Ik wil namelijk graag een poster hebben die ik ooit heb gezien, maar die nu vast niet meer te koop is. Over het hoe en waarom kom ik in een later blogje nog wel terug. De poster was inderdaad niet te koop. Wel veel prullaria, waaronder een damesslipje met de opdruk Mind The Gap….

Het linker dimlicht van de Opa Astra was stuk. Geen probleem; bij de Astra hoeft voor het vervangen van een lampje niet de complete bumper verwijderd te worden, noch de radiateur, en de koplampunit hoeft ook niet te worden uitgebouwd. Voor het verwisselen van een lampje hoeft men dus niet naar een dealer van het Bochumse automobiel; men kan zo'n lampje gewoon nog zélf verwisselen. Dus het lampje eruit getrokken en in de reservelampjesdoos naar een vervangend exemplaar gezocht. Maar de reservelampjes waren voor de V40 roethoester en die passen *zucht* niet in de Astra. Waarom ook? Flux naar het reservelampjesverkooppunt te Bussum gefietst en 'n nieuw H7 lampje gescoord. Kost, schrik niet, 18 euro! AcHtTieN harde euri's voor een lampje! Merkt die dude achter de kassa op dat het beter is om die lampjes per paar te vervangen. Ja, denk ik dan, dat zou ik ook zeggen als ik twee lampjes in plaats van één kan verkopen! Waarom per paar, vraag ik nog. Als er een lamp in m'n kroonluchter stuk is, vervang is ze ook niet alle acht! Een vaag verhaal over een spanningspiek, lichtintensiteit en kleurverschil was mijn deel. Wat nou spanningspiek? De andere, nog werkende koplamp ging niet opeens feller branden, dus merk ik tegen de kassachef op dat het allemaal marketinggelul is en ik gewoon één lampje vervang als er één stuk is. Ja maar dan heeft u het oude lampje als reserve, probeerde hij z'n omzet nog te redden. Halloooo, dan zit ik straks toch met hetzelfde probleem, als er nóg een lamp doorfikt? Draai even 'n ander 'n poot uit met je AcHtTieN euro per lampje!

Toch dacht ik, zou 'ie gelijk hebben? Dus 's avonds eens kritisch gekeken naar de lichtintensiteit en de kleur van de koplampen. Ik zie geen verschil kan ik u melden en het "oude" lampje doet 't nog steeds. En een spanningspiek zie ik ook niet. Sterker nog, als ik de motor start terwijl de lichten branden, dimt het licht even. Da's geen spanningspiek, maar een spanningsdip! Toch bleef het knagen, tot ik een televisietechnicus er vandaag eens naar vroeg. Lampjes per paar vervangen? Spanningspiek? Wat 'n onzin, was z'n antwoord… Marketinggelul dus!

Update: Kijk hierrrr even; hetzelfde lampje voor 7.95! Zo wordt je nog genaaid ook door Halfords!

Bij de kassa van de supermarkt lag een petitie; al menig A4-tje was volgeplempt met handtekeningen. Normaal gesproken weet ik niet hoe snel ik bij een supermarktkassa moet weg komen; gillend naar huis! Waus word ik van dat geneuzel en gezanik bij zo'n kassa, maar nu wierp ik toch een nieuwsgierige blik op de petitie. De supermarkt en haar klanten willen namelijk dat de schuine parkeerplaatsen voor de deur blijven bestaan. En daar hebben ze een punt! Het plantsoen voor de supermarkt wordt namelijk verherverbouwd en dientengevolge liggen er op de plaats van de oude parkeerplaatsen nu betonnen platen waarop klanten automatisch hun auto's schuin parkeren. Logisch; is makkelijker in en uitsteken en je kan meer auto's kwijt. Ongeveer het dubbele aantal. Laat ik nou denken dat het de bedoeling is dat er uiteindelijk keurig geplaveide schuine parkeerplaatsen komen! Maar nee hoor, de in Hilversum beruchte verkeersdeskundigen hebben bedacht dat er weer gewone parkeerplaatsen komen die parallel aan de rijweg liggen! Dat wordt dus weer voorzichtig achteruit inparkeren! En bovendien scheelt het een fiks aantal plaatsen! Er zijn in Hilversum en ongetwijfeld overal in Nederland, wel meer voorbeelden aan te wijzen van merkwaardige dwingelandij. Dat auto's een bepaalde route moeten volgen terwijl de natuurlijke route onmogelijk is gemaakt. Wanneer leren die verkeersdeskundigen het natuurlijke gedrag van, in dit geval parkeerders, eens om te zetten in een doeltreffend ontwerp? Soms hoef je alleen maar te kijken naar de natuurlijke loop van water om een route voor het autoverkeer te bedenken én te voorkomen dat de boel vastloopt! Zo heeft de herinrichting van de Hilversumse binnenring, die bakken met geld heeft gekost en waar Hilversum al jaaaaaren last van heeft terwijl het eind nog niet in zicht is, op het eerste gezicht maar bar weinig doorstroming opgeleverd; bij het mediapark staat de boel des ochtends en des avonds nét zo muurvast als vóór de herinrichting. Tel uit je winst! En ook al ga ik altijd lopend naar de supermarkt, toch heb ik m'n handtekening onder de petitie gezet…